گنجور



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

حمید رضا گوهری نوشته:

مصراع چهارم کنایه براناالحق گفتن منصورحلاج است

👆☹

امین کیخا نوشته:

زهی شکرپاره

👆☹

کمال داودوند نوشته:

۵۳۶۳

👆☹

جمال رضایی فرد نوشته:

این رباعی شرح تجلی خداوند در پیامبران میکند. همان‌گونه که وقتی خورشید بر آیینه می تابد ، آیینه هم نور و هم گرمای خورشید را انعکاس میدهد ، نتیجه اینکه می‌توان آنچه را که در آیینه حلول کرده است ، خورشید نامید ، همچنانکه خداوند آنچه را که خواست بر زبان عیسی ، محمد و بهاءالله جاری کرد. بقول مولوی:
تو ز قرآن بازخوان تفسیر بیت
گفت ایزد ما رمیت اذ رمیت
گر بپرانیم تیر آن نه ز ماست
ما کمان و تیراندازش خداست
حافظ:
در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد.
در کتب دینی هم آمده استکه: خداوند از نفس خود در آدم دمید و او را نماینده‌ی خود بروی زمین کرد.
انسان بیدار اگر گرد و غبارهای ، دنیوی و فریب نفس اماره را از آیینه دل پاک کند، نور الهی را دل خود تجلی بیند.
گر به خود آیی ، به خدایی رسی.

👆☹

کتابخانهٔ گنجور