|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به تفاوتهای بنیادی انسانها اشاره دارد و بیان میکند که تنها زبان مشترک ما، زبان عشق و دوستی است. همچنین به این نکته اشاره دارد که در زندگی پس از مرگ، جز دوزخ و بهشت، مکان دیگری نخواهیم داشت. از طرفی، اصالت و آزادگی انسانها به نوع زنده بودن و اخلاقی که دارند، بستگی دارد و گوهر وجود آنها نیز ناشی از اصل و نسب آنهاست. در نهایت، این ابیات به عمق وجود و ارزشهای انسانی میپردازند.
هوش مصنوعی: ما هیچ زبانی جز این زبان نداریم و هیچ مکانی جز دوزخ و بهشت وجود ندارد.
هوش مصنوعی: آزادگی و نیکنسبی افراد به شرایط و ویژگیهای خاصی بستگی دارد و این ویژگیها از نسلها و خونهای متفاوتی نشأت میگیرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما را بجز این زبان زبانی دگر است
جز دوزخ و فردوس مکانی دگر است
آزاده نسب زنده بجانی دگرست
و آن گوهر پاکشان ز کانی دگر است
بیرون تر ازین جهان جهانی دگر است
جز جنّت فردوس مکانی دگر است
آزاده نسب زنده به جانی دگر است
وآن گوهر پاکشان زکانی دگر است
ما را به جز این زبان ، زبانی دگر است
جز دوزخ و فردوس مکانی دگر است
آزاده دلان زنده به جان دگرند
آن گوهر پاکشان ز کانی دگر است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.