الهی تو آنی که از بنده ناسزا بینی و به عقوبت نشتابی، از بنده کفر می شنوی و نعمت از او باز نگیری و توبت و انابت بر او عرضه کنی و به پیغام و خطاب خود او را باز خوانی و اگر باز آمد او را وعده مغفرت دهی، پس چون با دشمن بدکردار چنینی یا دوستان نیکوکار چونی؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به خدایی اشاره میکند که با وجود ناسزاگویی بندگانش، آنها را همچنان مورد رحمت قرار میدهد و به آنها نعمت میدهد. او با محبت بینهایت خود، بندگان را به توبه و انابت دعوت میکند و وعده مغفرت میدهد. در اینجا، به مقایسه رفتار خداوند با دشمنان و دوستان نیکوکار پرداخته میشود و نشان میدهد که رحمت خداوند از هر نظر برتر است.
هوش مصنوعی: خداوندا، تو کسی هستی که وقتی بندگان به تو ناسزا میگویند، سریعاً به مجازاتشان نمیشتابی. وقتی بندگان کافر میشوند، نعمتی را از آنها نمیگیری و به آنها فرصت توبه و بازگشت میدهی. تو با پیام و خطاب خود بندگانت را به سوی خود فرا میخوانی و اگر آنها به سویت بازگردند، وعدهی بخشش به آنها میدهی. حال، اگر با دشمنانی که بدی میکنند اینگونه رفتار میکنی، با دوستان نیکوکار چگونه خواهی بود؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.