الهی نصیب این بیچاره از این کار همه درد است، مبارک باد که مرا این همه درد در خورد است بیچاره آن کس که از این درد فرداست، حقا که هر کس بدین دردو ننازد ناجوانمرد است
من گریه به خنده در همی پیوندم
پنهان گریم به آشکارا خندم
ای دوست گمان مبر که من خرسندم
آگاه نه ای که چون نیازمندم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به درد و رنجی که بر دوش دارد اشاره میکند و آن را بخش بزرگی از وجود خود میداند. او احساس میکند که فردی که از درد دور است، در حقیقت ناکام و ناجوانمرد است. در ادامه، شاعر با بیان تضاد میان گریه و خنده، نشان میدهد که ظاهر خوشحال او با باطن غمگینش تناقض دارد و اطرافیان اشتباه میکنند که او را شاداب میپندارند. در نهایت، او به عمق نیازمندی و ناگفتههایش اشاره میکند.
هوش مصنوعی: خدا را شکر که این بیچاره همه دردها را نصیبش کرده، و چه خوب که من این مقدار درد را تحمل میکنم. بیچاره کسی است که از این درد رهایی یابد، زیرا حقیقت این است که کسی که از این دردها لذت نبرد، نادرست و بیوفاست.
هوش مصنوعی: من در دل خود گریه میکنم، اما در ظاهر لبخند میزنم و هیچکس نمیتواند غم درونم را ببیند.
هوش مصنوعی: دوست عزیز، فکر نکن که من از زندگی راضی هستم. تو بیخبری از اینکه من چقدر به چیزهایی که نیاز دارم، محتاجم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.