الهی هرچه نشان میشمردم پرده بود و هرچه مایه میدانستم بیهده بود
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
الهی هرچه نشان میشمردم پرده بود و هرچه مایه میدانستم بیهده بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در مناجات خود به درگاه خداوند، به نیروی بیپایان الهی اشاره میکند و بیان میکند که هر آنچه را که از حقیقت میپنداشته، در واقع پردهای از غفلت بوده است. او به درک ناقص خود از امور و پوچی برخی از آرزوها و تلاشهایش اشاره میکند و در نهایت به این نتیجه میرسد که تنها راه دستیابی به حقیقت و معنا از طریق ارتباط صمیمی با خداوند است. احساس ندامت و طلب pardoning و رحمت الهی در کلام او مشهود است.
هوش مصنوعی: هر چیزی که به آن توجه میکردم، تنها نمایی از واقعیت بود و هر چیزی که فکر میکردم ارزشمند است، در واقع بیفایده به نظر میرسید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.