الهی مران کسی را که تو خود خواندی، آشکار مکن گناهی را که تو خود پوشیدی، کریما خود برگرفتی و کس نگفت که بردار، اکنون که برگرفتی مگذار و در سایه لطف خود میدار و جز به فضل و رحمت خود مسپار الهی آب عنایت تو به سنگ رسید، سنگ بار گرفت، درخت رویانید درخت میوه بار گرفت چه درختی؟ درختی که بارش همه شادی، مزه اش همه انس و بویش همه آزادی، درختی که ریشه آن در زمین وفا، شاخ آن برای رضا، میوه آن معرفت و صفا، حاصل آن دیدار و لقاء
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست میکند که کسی را که خود او را به راه راست هدایت کرده، در معرض آشکار شدن گناه قرار ندهد. او به رحمت و لطف خداوند اشاره میکند و میخواهد که خداوند همواره در سایه رحمتش نگهدارد. شاعر به قدرت الهی اشاره دارد که مانند آبی که به سنگ میرسد، میتواند زندگی و رشد را به وجود آورد. او درختی را وصف میکند که بارش شادی، انس و آزادی است و ریشهاش به وفا و شاخش به رضا وابسته است. میوه این درخت معرفت و صفا و حاصل آن دیدار با خداوند است.
هوش مصنوعی: ای خدا، کسی را که تو خود به جانب خود فراخواندی، از نظرها دور کن و گناهی را که خود پنهان کردهای، آشکار مکن. ای کریم، خودت بار گناه را برداشت کردی و هیچکس نگفت که این کار را بکن، اکنون که این بار را بر دوش گرفتی، آن را رها مکن و در سایه لطف خود نگهدار. جز به فضل و رحمت خود به کسی وا مگذار. ای خدا، آب عنایت تو به سنگ رسید، سنگ بار گرفت و درختی رویانید که میوهاش شادی است، طعمش انس و بویش آزادی. این درختی است که ریشهاش در زمین وفا و شاخهاش برای جلب رضایت توست. میوهاش معرفت و صفاست و حاصل آن دیدار و نزدیکی با توست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.