الهی این دل من کان حسرت است و تن من مایه درد و غم خدایا نیارم گفت که این همه چرا بهره من الهی تا مهر تو پیدا گشت همه مهر با جفا گشت و تا نیکی تو پیدا گشت همه جفاها وفا گشت خداوندا مانه ارزانی بودیم تا ما را برگزیدی و نه ناارزانی بودیم که به غلط برگزیدی بلکه به خود ارزانی کردی تا برگزیدی و هر عیب که میدیدی بپوشیدی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در مناجات خود به خداوند میگوید که دلش همواره حسرت و تنش مایه درد و غم است. او از خداوند میخواهد که با مهربانی و لطف خود، نیکیها را در زندگیاش باز کند و هرجایی که عشق و وفا وجود دارد، دیگر جفایی وجود نداشته باشد. شاعر همچنین اشاره میکند که خداوند بدون هیچ دلیلی او را انتخاب کرده و تمام عیوبش را پوشانده است، و این انتخاب از روی محبت و ارادت اوست.
هوش مصنوعی: خداوند، این دل من پر از حسرت و تنم مملو از درد و غم است. دیگر نمیتوانم بگویم که چرا من این همه رنج میبرم. زمانی که محبت تو را پیدا کردم، همه محبتها به جفا تبدیل شد و وقتی نیکی تو را شناختیم، هر نوع جفا به وفا تبدیل شد. ای خدا، ما نه از روی کمارزشی انتخاب شدیم و نه از روی اشتباه، بلکه تو ما را از روی بزرگی و ارزشی که در وجود خود داریم برگزیدی و هر عیبی که در ما بود را پوشاندی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.