الهی از کرم تو همین چشم داریم و از لطف تو همین گوش داریم بیامرز ما را که بس آلوده ایم به کردار خویش، بس درمانده ایم به وقت خویش، بس مغروریم به پندار خویش، بس محبوسیم در سرای خویش، دست ما را گیر بفضل خویش، بازخوان ما را بکرم خویش، بازده ما را باحسان خویش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به نیایش و طلب مغفرت از خداوند میپردازد. شاعر از خدای خود میخواهد که با کرم و لطفش به او و دیگران توجه کند و به خاطر آلوده بودن به کردار ناپسندشان، آنان را بیامرزد. او به احساس درماندگی و غرور خود تأکید میکند و از خدا میخواهد که دستش را بگیرد و او را با احسان و کرم خود یاری دهد. این نیایش، بیانگر حال ندامت و نیاز به رحمت الهی است.
هوش مصنوعی: ای خدای بزرگ، ما تنها با چشم و گوش خود از لطف و رحمت تو بهرهمند شدهایم. ما را ببخش که به رفتار خود آلودهایم، در زندگی درماندهایم، به پندارهای خود مغروریم و در دنیای خود زندانی شدهایم. دستان ما را به وسیله لطف و کرم خود بگیر و ما را به هدایت خود بازگردان و با نزولات خود به ما انعام فرما.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.