از میدان معاملت میدان مبالات زایدو قوله تعالی: «و یحذر کم اللّه نفسه». مبالات باک داشتنست و آن بسه چیز توان: یا به بیم، یا بشرم، یا بمهر. بیم آنست که باک داری که وی در احسان افزاید تو در طغیان افزایی، او در شرف افزاید «تو در سرف افزایی»، وی درسر افزاید تو در جرم افزایی. و شرم آنست که از وی نعمت خرد نشمری، و از خود معصیت حقیر نداری، و مر خود را بر وی نستانی. و مهر آنست که باک داری که وی بتو مینگرد و تو از وی غافل باشی، یا از وی ببهشت راضی باشی، یا بجز از وی بچیزی آرزومند باشی.
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این متن تأکید دارد بر اهمیت مراعات و احتیاط در رفتارها و روابط انسانی. در آن به سه جنبه اشاره میشود:
1. **بیم**: باید از افزایش بدی و طغیان خود با وجود نیکوکاری دیگران نگران باشیم.
2. **شرم**: نباید نعمتهای خداوند را فراموش کنیم و از کوچکترین گناه خود شرمنده نباشیم.
3. **مهر**: باید مواظب باشیم که به خداوند و نعمتهای او توجه داشته باشیم و به چیزهای دیگر غیر از او دل نبندیم.
این مضمون نشاندهندهی نیاز به توجه و احتیاط در رفتارهای اخلاقی و دینی است.
هوش مصنوعی: در این متن، به مفهوم "مبالات" اشاره میشود که به معنای احتیاط و مراقبت در روابط و تعاملات انسانی است. این احتیاط میتواند ناشی از سه احساس مختلف باشد: بیم، شرم و مهر. بیم به معنی نگرانی از این است که اگر فردی به تو کمک کند، تو ممکن است به او آسیب بزنی یا در رفتار خود طغیان کنی. شرم یعنی از این که از نعمتهای او استفاده کنی بدون این که خود را در برابر او کوچک بدانی و خود را از اقدامات ناپسند دور نگهداری. مهر به این معناست که نگران این هستی که شخصی به تو توجه کند در حالی که تو ممکن است به او بیتوجه باشی یا از چیز دیگری جز او خواستههایی داشته باشی. در مجموع، مبالات به معنای توجه و احتیاط در رفتار و ارتباطات با دیگران است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.