علویی با شخصی در اثنای خصومت گفت: مرا چون دشمن می داری و حال آنکه تو مأموری به آنکه در هر نماز بر من صلوات فرستی و بگویی: اللهم صل علی محمد و علی آل محمد گفت: من الطیبین الطاهرین نیز می گویم و تو از آن بیرونی!
ای که ز آل نبی می شمری خویش را
هست گواهت بر آن، پاکی ذات و صفات
چون تو دم از طیبات می زنی و طیبین
کو صفت طیبین یا سمت طیبات؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، علویی به شخصی که با او خصومت دارد، میگوید که نباید او را چون دشمن بداند، زیرا هر روز در نمازهای خود بر او درود میفرستد و از آل نبی سخن میگوید. علویی تأکید میکند که اگر شخص یادش باشد که از آل پیامبر است، باید به پاکی و ویژگیهای پسندیدهای که در او وجود دارد نیز توجه کند و از خود سؤالاتی درباره صفات نیکو بیندیشد. به این ترتیب، او میخواهد به این فرد بفهماند که صرفاً به گفتن نام آل نبی بسنده نکند بلکه باید به عمل و صفات نیکو نیز توجه داشته باشد.
هوش مصنوعی: علوی به فردی که با او خصومت داشت گفت: تو مرا مانند یک دشمن میبینی در حالی که وظیفهات این است که در هر نماز برای من صلوات بفرستی و بگویی: "خداوند، رحمتت بر محمد و آل محمد." آن فرد پاسخ داد: "من هم از افراد پاک و مطهرین یاد میکنم، اما تو از آن جمع خارج هستی!"
هوش مصنوعی: ای کسی که خود را از نسل پیامبر میشماری، نشانهای بر این ادعای تو وجود دارد و آن پاکی و نیکی خوی و صفات توست.
هوش مصنوعی: چون تو درباره چیزهای پاک و خوب سخن میگویی، آیا صفات کسانی که پاک و نیکو هستند را میشناسی یا به سمت این خوبها میروی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.