گر تو هستی آشنای جان من
نیست دعوی گفت معنیلان من
گر بگویم نیمشب پیش توام
هین مترس از شب که من خویش توام
این دو دعوی پیش تو معنی بوَد
چون شناسی بانگ خویشاوندِ خوَد
پیشی و خویشی دو دعوی بود لیک
هر دو معنی بود پیش فهم نیک
قرب آوازش گواهی میدهد
کین دم از نزدیک یاری میجهد
لذت آواز خویشاوند نیز
شد گُوا بر صدقِ آن خویش عزیز
باز بی الهام احمق کو ز جهل
مینداند بانگ بیگانه ز اهل
پیش او دعوی بود گفتار او
جهل او شد مایهٔ انکار او
پیش زیرک کاندرونش نورهاست
عین این آواز معنی بود راست
یا به تازی گفت یک تازیزبان
که همیدانم زبان تازیان
عین تازی گفتنش معنی بود
گرچه تازی گفتنش دعوی بود
یا نویسد کاتبی بر کاغذی
کاتب و خطخوانم و من امجدی
این نوشته گرچه خود دعوی بود
هم نوشته شاهد معنی بود
یا بگوید صوفیی دیدی تو دوش
در میان خواب سجادهبدوش
من بدم آن وآنچ گفتم خواب در
با تو اندر خواب در شرح نظر
گوش کن چون حلقه اندر گوش کن
آن سخن را پیشوای هوش کن
چون تو را یاد آید آن خواب این سخن
معجز نو باشد و زر کهن
گرچه دعوی مینماید این ولی
جان صاحبواقعه گوید بلی
پس چو حکمت ضالهٔ مؤمن بود
آن ز هر که بشنود موقن بود
چونک خود را پیش او یابد فقط
چون بود شک چون کند او را غلط
تشنهای را چون بگویی تو شتاب
در قدح آبست بستان زود آب
هیچ گوید تشنه کین دعویست رو
از برم ای مدعی مهجور شو
یا گواه و حجتی بنما که این
جنس آبست و از آن ماء معین
یا به طفل شیر مادر بانگ زد
که بیا من مادرم هان ای ولد
طفل گوید مادرا حجت بیار
تا که با شیرت بگیرم من قرار
در دل هر امتی کز حق مزهست
روی و آواز پیمبر معجزهست
چون پیمبر از برون بانگی زند
جان امت در درون سجده کند
زانک جنس بانگ او اندر جهان
از کسی نشنیده باشد گوش جان
آن غریب از ذوق آواز غریب
از زبان حق شنود انی قریب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولوی میگوید برخی ادعاها خودشان گواه راستی خویشاند: صدای آشنا در نیمهشب، عربی سخن گفتن عرب، نوشتهٔ کاتب و خبر دادن صوفی از خوابی که دیدهای. نادان بیبصیرت اینها را ادعا و انکارکردنی میپندارد، اما دل روشن آنها را بیدلیل میپذیرد، همچنانکه تشنه از آب و کودک از مادر دلیل نمیخواهد. در پایان نتیجه میگیرد که چهره و صدای پیامبر برای امت اهل ذوق، خود معجزه است و جان آنان در آن صدا ندای «من نزدیکم» حق را میشنود.
هوش مصنوعی: اگر تو با جان من آشنا باشی، سخن من نزد تو ادعا نیست، بلکه گفتهٔ من عین حقیقت و معناست.
هوش مصنوعی: اگر نیمهشب بگویم که من نزد توام و از تاریکی شب نترس که من خویشاوند توام،
هوش مصنوعی: این دو ادعا نزد تو حقیقت است، زیرا تو صدای خویشاوندت را میشناسی.
هوش مصنوعی: «نزد تو بودن» و «خویش تو بودن» در ظاهر دو ادعاست، اما برای کسی که درست بفهمد هر دو حقیقت آشکار است.
هوش مصنوعی: نزدیکی صدا خود گواهی میدهد که این سخن از دوستی نزدیک برمیآید.
هوش مصنوعی: لذت شنیدن صدای آشنای خویشاوند نیز گواه راستی آن عزیز میشود.
هوش مصنوعی: اما نادانی که الهام و بصیرت ندارد، از سر جهل صدای بیگانه را از صدای آشنا بازنمیشناسد.
هوش مصنوعی: برای چنین کسی آن گفتار تنها ادعاست و نادانیاش سبب انکار او میشود.
هوش مصنوعی: اما نزد زیرکی که دلش پر از نور است، خود این صدا حقیقتی راست و آشکار است.
هوش مصنوعی: یا مثلاً عربزبانی به زبان عربی بگوید که من زبان عربها را میدانم،
هوش مصنوعی: همین که به عربی سخن میگوید خود دلیل راستی اوست، هرچند سخنش در ظاهر ادعاست.
هوش مصنوعی: یا نویسندهای روی کاغذ بنویسد که من نویسنده و خطخوانم و از همه بزرگوارترم،
هوش مصنوعی: این نوشته هرچند ادعاست، اما خود نوشته گواه درستی آن ادعاست.
هوش مصنوعی: یا صوفیای به تو بگوید: دیشب در خواب کسی را دیدی که سجاده بر دوش داشت،
هوش مصنوعی: آن کس من بودم و آنچه در خواب دربارهٔ بینش و معرفت برایت شرح دادم، گفتهٔ من بود.
هوش مصنوعی: آن سخن را بشنو و مانند گوشواره در گوش جای ده و آن را راهنمای عقل و هوش خود کن.
هوش مصنوعی: وقتی آن خواب را به یاد آوری، این سخن برای تو معجزهای تازه و چون زر کهنهٔ اصیل و معتبر خواهد بود.
هوش مصنوعی: هرچند این سخن ادعا به نظر میرسد، اما جان کسی که آن خواب را دیده تصدیق میکند و میگوید آری.
هوش مصنوعی: پس چون حکمت گمشدهٔ مؤمن است، از هر که آن را بشنود به آن یقین پیدا میکند.
هوش مصنوعی: وقتی مؤمن حقیقتِ خود را در برابر آن سخن مییابد، چگونه شک کند و چگونه آن سخن او را به اشتباه اندازد؟
هوش مصنوعی: اگر به تشنهای بگویی شتاب کن، در کاسه آب است، زود بگیر،
هوش مصنوعی: آیا تشنه هرگز میگوید این ادعاست، ای مدعی برو و از من دور شو؟
هوش مصنوعی: یا میگوید گواه و دلیلی بیاور که این از جنس آب و از آب روان و گواراست؟
هوش مصنوعی: یا مادری به کودک شیرخوارش بانگ بزند که بیا، ای فرزند، من مادر توام،
هوش مصنوعی: آیا کودک میگوید مادر، دلیل بیاور تا با شیر تو آرام بگیرم؟
هوش مصنوعی: در دل هر امتی که از حق ذوق و چشش دارد، خود چهره و صدای پیامبر معجزه است.
هوش مصنوعی: وقتی پیامبر از بیرون ندا میدهد، جان امت در درون به سجده میافتد.
هوش مصنوعی: زیرا گوش جان، مانند صدای او را در جهان از هیچ کس نشنیده است.
هوش مصنوعی: آن جان غریب در این جهان، از لذت آن صدای غریب و بیمانند، از زبان حق میشنود که «من نزدیکم».
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.