یار دروغ وعده بیباک من کجاست
شادی رسان خاطر غمناک من کجاست
هستم ز عقل و دعوی ادراک او بجان
آشوب عقل و آفت ادراک من کجاست
چاکم فتاد در جگر از زخم تیغ هجر
تا آن رفوگر جگر چاک من کجاست
مردم ز عشق و خاک وجودم به باد رفت
کس پی نمی برد که کنون خاک من کجاست
آتش همین به خرمن پاکان زند غمش
آن شعله درخور خس و خاشاک من کجاست
زآسیب زهر هجر مرا جان به لب رسید
آن از دولب خزانه تریاک من کجاست
جامی شکار تیر اجل گشت و آن سوار
هرگز نگفت آهوی فتراک من کجاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه که هر بیت آن با پرسش «کجاست» در جستوجوی معشوق غایب است. عاشق از وعدههای دروغ یار، زخم هجر، بر باد رفتن وجودش و زهر جدایی مینالد و معشوق را درمان و پادزهر خود میخواند. در پایان، جامی خود را شکار مرگ میبیند و گله میکند که آن سوار هرگز سراغ صید خود را نگرفت.
هوش مصنوعی: یار من که وعدههای دروغ میدهد و پروایی ندارد کجاست؟ آن کسی که دل غمگین مرا شاد میکند کجاست؟
هوش مصنوعی: از عقل و ادعای فهم و دریافتش به جان آمدهام؛ آن معشوقی که عقلم را آشفته و فهمم را نابود میکند کجاست؟
هوش مصنوعی: از ضربهٔ شمشیر جدایی، جگرم شکاف برداشته است؛ آن کسی که این جگر پاره را بدوزد و درمان کند کجاست؟
هوش مصنوعی: از عشق مردم و خاک وجودم بر باد رفت، چنانکه هیچکس نمیداند اکنون خاک من کجاست.
هوش مصنوعی: غم معشوق فقط در خرمن پاکان آتش میزند؛ آن شعلهای که سزاوار وجود ناچیز و خسوخاشاکمانند من باشد کجاست؟ یعنی شاعر خود را از ناچیزی سزاوار سوختن در غم یار نمیداند و آرزوی آن را دارد.
هوش مصنوعی: از آزار زهر جدایی جانم به لب رسیده است؛ آن معشوقی که دو لبش گنجینهٔ پادزهر من است کجاست؟
هوش مصنوعی: جامی شکار تیر مرگ شد، ولی آن سوار (معشوق) هرگز نپرسید آن آهویی که به ترک زینم بسته بودم کجاست؛ یعنی معشوق هرگز سراغ عاشق کشتهٔ خود را نگرفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.