آن سنگدل چو پیش اسیران غم نشست
یارب سبب چه بود که بسیار کم نشست
خواهم نشست با تو همی گفت یک دو روز
اکنون که کرد وعده وفا یک دو دم نشست
گر نیست در کفم گلی از روضه حرم
این بس که خار بادیه ام در قدم نشست
گر خفت زیر ریگ بیابان تنش چه باک
آن را که مرغ روح به بام حرم نشست
شد بر دلم مجال طپیدن عظیم تنگ
در سینه بس که تیر تو پهلوی هم نشست
سیل سرشک من نرود ز آستان تو
چون سایلی که بر در اهل کرم نشست
جامی به روی خود چو در وصل بسته دید
در کنج صبر روی به دیوار غم نشست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از کوتاهیِ دیدار معشوقِ سنگدل گله میکند که وعدهٔ چند روز همنشینی داده بود و تنها چند لحظه ماند. سپس با تصویر سفر حج میگوید رنجِ راهِ دوست و حتی مرگ در بیابان، اگر جان به حرم رسد، مایهٔ خرسندی است. از تیرهای فراوانِ معشوق در سینه و ماندنِ اشکش بر آستانِ او مانند گدایی بر درِ کریمان سخن میگوید و در پایان، چون درِ وصل را بسته میبیند، به گوشهٔ صبر و غم پناه میبرد.
هوش مصنوعی: آن معشوقِ سنگدل وقتی نزد اسیرانِ غمِ عشقش نشست، خدایا چه علتی داشت که اینقدر کوتاه نشست و زود برخاست؟
هوش مصنوعی: پیشتر میگفت یکی دو روز با تو خواهم نشست؛ اکنون که به وعدهاش وفا کرد، فقط یکی دو لحظه نشست.
هوش مصنوعی: اگر گلی از باغ حرم در دستم نیست، همین بس که خارِ بیابانِ راهِ حرم در پایم فرو رفت؛ یعنی رنجِ راهِ دوست خود افتخار است.
هوش مصنوعی: کسی که پرندهٔ روحش بر بامِ حرم نشسته است، اگر تنش زیر ریگ بیابان بخوابد و بمیرد، باکی ندارد.
هوش مصنوعی: تیرهای نگاه تو چنان پهلوی هم در سینهام نشستهاند که دلم دیگر جایی برای تپیدن ندارد.
هوش مصنوعی: سیلِ اشکِ من از آستانهٔ تو دور نمیشود، مانند گدایی که بر درِ بخشندگان مینشیند و نمیرود.
هوش مصنوعی: جامی چون دید درِ وصال به رویش بسته است، در گوشهٔ صبر نشست و رو به دیوارِ غم کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.