ای از گل تو ما را در دیده خار مانده
وز نوک غمزه تو جانم فگار مانده
تا نقش تو زمانه در پیرهن کشیده
در کارگاه گردون مه نیم کار مانده
تا بو که چون تو ماهی بینم به طالع خود
هر شب به گریه چشمم اندر شمار مانده
بس دل که هست هر دم از ناردان لعلت
در پرده قطره قطره همچون انار مانده
تو رفتی و دل من دنبال کرده چشمت
مگذار دوستان را دل پر غبار مانده
بی تو درون جانم زارست، چون کنم من
بیرون چو می نیاید، این جان زار مانده
رحمی کز انتظارت دو چشم چار کردم
وز گریه هست صد جو در هر چهار مانده
دستم بگیر، یارا، یاری بکن که هستم
در محنت جدایی دستی ز کار مانده
تن موی گشت، گه گه زان می کنم عزیزش
کز زلف تست ما را این یادگار مانده
عمرم که رفت بی تو اندر حساب ناید
وامی ست بهر خسرو بر روزگار مانده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از رنج دوری معشوقی سخن میگوید که رفته و دل او را با خود برده است. از بیخوابی و شمردن ستارگان و اشک فراوان و لاغری تن شکایت میکند و از یار میخواهد دستش را بگیرد. در پایان میگوید عمری که بی معشوق گذشته عمر به شمار نمیآید و روزگار آن را به خسرو بدهکار است.
هوش مصنوعی: ای کسی که از گل رخسار تو فقط خاری در چشم ما مانده است و از نوک نگاه و غمزهٔ تو جانم زخمی شده است.
هوش مصنوعی: از وقتی که روزگار نقش و پیکر تو را در جامهٔ تن کشیده است، ماه در کارگاه آسمان نیمهکاره مانده است؛ یعنی ماه در برابر زیبایی کامل تو ناتمام و ناقص به نظر میآید.
هوش مصنوعی: به امید آنکه شاید با بخت خود ماهی چون تو را ببینم، هر شب چشمم گریان مانده و ستاره میشمارد و بیدار است.
هوش مصنوعی: دلهای بسیاری از حسرت لب سرخ تو که چون دانهٔ انار است، هر لحظه در پرده و پنهانی قطرهقطره خون میشوند، مانند دانههای انار که در پوست پنهاناند.
هوش مصنوعی: تو رفتی و دل من به دنبال چشم تو رفت؛ دوستانت را با دلی غبارآلود و اندوهگین رها مکن.
هوش مصنوعی: بی تو درون جانم زار و دردمند است و چارهای ندارم؛ چون این جان زار از تن بیرون نمیرود و همچنان مانده است، یعنی نه زندگی خوشی دارم و نه مرگ به سراغم میآید.
هوش مصنوعی: رحم کن، که از انتظار تو چشمهایم را چهار کردهام و از گریه صدها جوی اشک در هر چهار چشم جاری مانده است.
هوش مصنوعی: ای یار، دستم را بگیر و یاریام کن، چون در رنج جدایی درمانده و ناتوان شدهام.
هوش مصنوعی: تنم از لاغری مانند مو باریک شده است و گاهی آن را عزیز میدارم، چون این یادگاری از زلف توست که برای ما مانده است.
هوش مصنوعی: عمری که بی تو گذشت به حساب عمر نمیآید؛ آن سالها وامی است که روزگار به خسرو بدهکار مانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر بستر هلاکم، بیمار و زار مانده
کارم ز دست رفته، دستم ز کار مانده
رفتست وصل جانان، ماندست جان بزاری
ای کاشکی! نماندی این جان زار مانده
من کیستم؟ غریبی، از وصل بی نصیبی
[...]
تا شانه خشک دستم، بی زلف یار مانده
کارم زدست رفته ، دستم ز کار مانده
صبح جوانی ما، بگذشت و شام پیریست
ازکف شراب رفته، در سر خمار مانده
چون شمع آتشین دل، خود را چرا نسوزم؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.