گر گلی ندهی ز باغ خود به خاری هم خوشیم
ور کناری و لبی ندهی به باری هم خوشیم
گر چه هر شب جز جگرخواری بفرماید خیال
باری اندر ملک این سلطان به کاری هم خوشیم
چون عنان دولتت نه حد دست آویز ماست
در گذرگاه سمندت با غباری هم خوشیم
باده وصلت گوارا باد هر کس را کنون
ما قدح ناخورده با رنج خماری هم خوشیم
روی زرد ما و سنگ آستانت روز و شب
این زر ار نقدی نیرزد، با عیاری هم خوشیم
دردهای کهنه داریم از تو در دل یادگار
گر تو ناری یاد ما، با یادگاری هم خوشیم
گر میان عاقلان سنگی نداریم از خرد
در ره دیوانگان با سنگساری هم خوشیم
چون به گاه آمدن در دم به بند رفتنی
تا هنوز اندر رهی، با انتظاری هم خوشیم
گر چه جان خسرو از بیداد تو بر لب رسید
جور یاران را شکایت نیست، باری هم خوشیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه سراسر بیان قناعت و تسلیم عاشق در برابر معشوق است. عاشق به جای گل به خار، به جای وصال به حضوری کوتاه، به جای عنان دولت به غبار راه، و به جای شراب وصل به رنج خمار راضی است. در پایان خسرو با آنکه از ستم یار جانش به لب رسیده، میگوید شکایتی ندارد و همچنان خشنود است.
هوش مصنوعی: اگر از باغ خود گلی به ما ندهی، به خاری هم راضی و خشنودیم. اگر آغوش و لبت را از ما دریغ کنی، به اینکه یک بار ما را به حضورت راه دهی هم خوشنودیم.
هوش مصنوعی: هرچند خیالِ معشوق هر شب جز خوندل خوردن کاری به ما نمیدهد، باز در قلمرو این پادشاهِ زیبایی به هر کاری که به ما بسپارد خشنودیم.
هوش مصنوعی: چون دست ما به عنانِ اقبال و بخت تو نمیرسد و نمیتوانیم به آن چنگ بزنیم، به غباری که در گذرگاه اسب تو برمیخیزد هم راضی هستیم.
هوش مصنوعی: شرابِ وصال تو بر هر کسی که اکنون از آن مینوشد گوارا باد. ما بیآنکه پیالهای نوشیده باشیم، به رنج خماری آن هم خشنودیم.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زرد ما شب و روز بر سنگ آستانهٔ تو ساییده میشود، چنانکه زر را بر سنگ محک میسایند. اگر این زر ارزش پول نقد نداشته باشد، به اینکه بر سنگ تو آزموده شود هم خشنودیم.
هوش مصنوعی: از تو دردهای کهنهای به یادگار در دل داریم. اگر تو از ما یاد نکنی، به همین یادگارها هم دلخوشیم.
هوش مصنوعی: اگر میان خردمندان از نظر عقل وزن و ارزشی نداریم، در راه دیوانگانِ عشق به سنگسار شدن هم راضی هستیم، همانگونه که دیوانگان را سنگ میزنند.
هوش مصنوعی: چون تو هنگام آمدن همان دم در فکر رفتنی و زود میروی، تا وقتی هنوز در راه هستی و نرسیدهای، به انتظار کشیدنِ تو هم خشنودیم.
هوش مصنوعی: هرچند جان خسرو از ستم تو به لب رسیده است، از جور یاران شکایتی نداریم و در هر حال خشنودیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.