رخ گل خوش است و از وی رخت، ای نگار، خوش تر
چه بود؟ گلی که رویت ز دو صد بهار خوش تر
چه روم به باغ و بوستان چو گلی به تو نماند
ز گلی که بی تو بینم به دو دیده خار خوش تر
به یکی سخن که گویی بزید دوباره مرده
که ز آب زندگانی دو لبت دوبار خوش تر
چه خوش است یک کرشمه ز برای مردن من
که اگر زیم به دیدن، یکی از هزار خوش تر
چه کمان کشی دو چشمم به دو تیر چار کردن
که گر آید از تو گردی دو من و چهار، خوش تر
منم و شبی و با دل همه شب حکایت او
که غم دراز گفتن به شبان تار خوش تر
چه روم به خاک، جانم کند این سخن به حسرت
که براین تن زمینی ره آن سوار خوش تر
غم هجر راست ذوقی که به وصف کس نیاید
تو اگر شراب خواری، ز میت خمار خوش تر
چو غلام تست خسرو، زید و بمرد، فریاد
تو ازین دو گوی پیشت که کدام کار خوش تر؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل روی محبوب را از گل و بهار برتر میداند و لب او را زندهکنندهٔ مردگان و برتر از آب حیات میشمارد. سپس میگوید که هر چه از محبوب برسد، از کرشمهٔ کشنده و تیر نگاه تا گرد راه و خماری شراب او، خوشایند است و حتی غم هجران هم لذتی وصفناپذیر دارد. در پایان، خسرو که خود را غلام محبوب میداند، انتخاب میان زندگی و مرگ را به خود او میسپارد.
هوش مصنوعی: ای محبوب، چهرهٔ گل زیباست، اما چهرهٔ تو از آن زیباتر است. گل در برابر تو چه ارزشی دارد؟ روی تو از دویست بهار دلپذیرتر است.
هوش مصنوعی: وقتی هیچ گلی به تو شبیه نیست، چرا به باغ و بوستان بروم؟ دیدن خار برای من از دیدن گلی که بی تو ببینم خوشایندتر است.
هوش مصنوعی: با یک سخن تو مرده دوباره زنده میشود، چون دو لب تو دو برابر آب حیات شیرین و زندگیبخش است.
هوش مصنوعی: یک ناز و کرشمهٔ تو برای کشتن من چه خوش است. اگر هم با دیدارت زنده بمانم، یک نگاه از هزار نگاه تو برایم خوشایندتر است.
هوش مصنوعی: چرا کمان میکشی تا با دو تیر چشمانم را خیره و چشمبهراه کنی؟ اگر از سوی تو گرد و غباری به چشمم برسد، هرچه بیشتر باشد، حتی چند من، برایم خوشتر است.
هوش مصنوعی: من هستم و شب، و تمام شب با دلم از او سخن میگویم، زیرا گفتن غم طولانی در شبهای تاریک خوشایندتر است.
هوش مصنوعی: جانم با حسرت میگوید: چرا بمیرم و به خاک بروم؟ بهتر آن است که آن سوار، یعنی محبوب، با اسب از روی همین تن خاکی من بگذرد.
هوش مصنوعی: غم جدایی لذتی دارد که در وصف نمیگنجد. اگر تو شراب بنوشی، خماریای که از می تو به من برسد برایم خوشتر است؛ یعنی رنج از جانب تو هم شیرین است.
هوش مصنوعی: خسرو غلام توست و افسوس که میان زندگی و مرگ مانده است. هر دو را پیش تو گذاشتهام؛ تو بگو کدام یک بهتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.