بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن است
گر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است
در بیخودی توان دید بی پرده روی مطلوب
از خویشتن گسستن بند نقاب حسن است
حسن آن بود که دایم بر یک قرار باشد
حسن مه دو هفته کی در حساب حسن است؟
از خنده رویی گل بلبل نگشت گستاخ
شرم و حیای عاشق بیش از حجاب حسن است
از حسن خط سیه مست گردید دیده من
بیهوشداروی عشق گرد کتاب حسن است
خوشتر بود ز سر جوش در کام عشقبازان
هر چند خط مشکین درد شراب حسن است
خال از شکسته پایی در کنج لب خزیده است
زلف از درازدستی مالک رقاب حسن است
تردستی مکافات شب در میان نباشد
ایام خط شبرنگ روز حساب حسن است
از خط شود یکی صد ناز و غرور خوبان
ریحان خط مشکین افسون خواب حسن است
ریحان سفال خود را کی تشنه می گذارد؟
سبزست بخت عاشق تا در رکاب حسن است
در هر نظر به رنگی آید ز پرده بیرون
زیر و زبر دل عشق از انقلاب حسن است
در چشم موشکافان سررشته امیدست
هر چند چین ابرو موج سراب حسن است
موی میان او را هر کس که دیده، داند
کاین پیچ و تاب عاشق از پیچ و تاب حسن است
از روی گرم خورشید گر خاک می شود زر
رنگ طلایی عشق از آفتاب حسن است
در دور خط ز خوبان ظلم است چشم بستن
خط حلقه حلقه چون شد عین شباب حسن است
از مهر تا به ذره زین آتشند بریان
تنها همین نه صائب داغ و کباب حسن است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش زیبایی و نسبت آن با عشق است و هستی و رنگ و بیقراری عاشق را پرتوی از زیبایی معشوق میداند. شاعر بیشتر بیتها را به خط تازهرستهٔ رخسار اختصاص میدهد و برخلاف تصور رایج، آن را نه پایان زیبایی، بلکه اوج و جوانی آن میشمارد. در پایان میگوید همهٔ هستی، از خورشید تا ذره، در آتش زیبایی میسوزد و صائب تنها سوختهٔ آن نیست.
هوش مصنوعی: هستی و جلوهٔ عاشق از رونق و درخشش زیبایی معشوق است؛ همانگونه که اگر ذره وجودی دارد و دیده میشود، از پرتو خورشید است.
هوش مصنوعی: تنها در حال بیخودی میتوان چهرهٔ محبوب را بیپرده دید؛ رها شدن از خود، گشودن بند نقاب از چهرهٔ زیبایی است.
هوش مصنوعی: زیبایی حقیقی آن است که همیشه پایدار و یکسان بماند؛ زیبایی ماه شب چهارده که زود میکاهد، زیبایی به شمار نمیآید.
هوش مصنوعی: بلبل با وجود گشادهرویی و خندهٔ گل گستاخ نشد؛ یعنی شرم و حیای عاشق از پردهنشینی و حجاب معشوق هم بیشتر است.
هوش مصنوعی: چشم من از زیبایی خط سیاه (موی تازهرستهٔ رخسار) سرمست شد؛ داروی بیهوشی عشق همان گردی است که بر کتابِ زیبایی نشسته است.
هوش مصنوعی: هرچند خط مشکین مانند دُرد و تهماندهٔ شراب زیبایی است، در کام عاشقان از شراب نخستین و تازهجوش هم گواراتر است.
هوش مصنوعی: خال چون پایش شکسته است، در گوشهٔ لب پنهان شده؛ اما زلف به سبب دست درازش فرمانروای گردنهای اسیران زیبایی شده است.
هوش مصنوعی: در شب هیچ چیرهدستی از کیفر در امان نیست؛ روزگار رستن خط سیاه بر چهره، روز حسابرسی زیبایی است که باید تاوان ستمهای گذشته را بدهد.
هوش مصنوعی: با رستن خط، ناز و غرور زیبارویان صدچندان میشود؛ ریحانِ خط مشکین مانند افسونی است که زیبایی را به خواب غفلت میبرد.
هوش مصنوعی: ریحان گلدان سفالی خود را تشنه نمیگذارد؛ تا عاشق همراه و در رکاب زیبایی است، بختش سبز و خرم است.
هوش مصنوعی: زیبایی در هر نگاه به رنگی تازه از پرده بیرون میآید؛ زیر و رو شدن دل عاشق از همین دگرگونیهای زیبایی است.
هوش مصنوعی: هرچند چین ابروی معشوق مانند موج سرابی فریبنده است، در چشم باریکبینان رشتهٔ امید به شمار میآید.
هوش مصنوعی: هر کس کمر باریک چون موی او را دیده باشد، میداند که پیچ و تاب و بیقراری عاشق از پیچ و تاب زیبایی معشوق است.
هوش مصنوعی: اگر خاک از گرمای خورشید زر میشود، رنگ زرد و طلایی چهرهٔ عاشق هم از تابش آفتاب زیبایی است.
هوش مصنوعی: در روزگار رستن خط، چشم پوشیدن از زیبارویان ستم است؛ وقتی خط حلقهحلقه شد، عین جوانی و اوج زیبایی است.
هوش مصنوعی: از خورشید تا ذره، همه در این آتش میسوزند؛ تنها صائب نیست که داغدیده و سوختهٔ زیبایی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.