تا به دل تخم عشق کشته شده است
آه من در جگر برشته شده است
پا مزن بر حنای گریه من
که به خون جگر سرشته شده است
آدمیزاده من از خط سبز
تا نظر می فکنی فرشته شده است
زان میان پیچ و تابها دارم
که خدایا چگونه رشته شده است!
خال را چون سپند نیست قرار
تا ز می چهره ات برشته شده است
ندهم دل به نوخطان چه کنم
چون قلم بر سرم نوشته شده است
شد ز خط خال او دراز زبان
این گره را ببین که رشته شده است
برندارم نظر ز موی میان
سوزنم مبتلای رشته شده است
تا ز زانو نموده ام بالین
بسترم پر پر فرشته شده است
همچو خورشید نان من ز شفق
سالها شد به خون سرشته شده است
نسخه زلف و سنبل و ریحان
همه از روی هم نوشته شده است
نیست چون موج بیمم از طوفان
تا عنانم ز دست هشته شده است
صائب از نامه ام سبک مگذر
که به صد خون دل نوشته شده است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از سوز عشقی میگوید که از دل کاشته شده و آه و اشک شاعر را خونین کرده است. صائب با مضمونسازیهای سبک هندی، خط سبز، خال، کمر باریک و زلف معشوق را با تصویرهایی چون اسپند، رشته، سوزن و نسخه توصیف میکند. در میانه، از گوشهنشینی و روزی آمیخته به خون و تسلیم بیهراس در برابر طوفان سخن میگوید و در پایان میخواهد شعرش را که با خون دل نوشته شده، سبک نشمارند.
هوش مصنوعی: از وقتی که بذر عشق در دلم کاشته شده، آهِ من در درون جگرم سوخته و بریان شده است؛ یعنی عشق سوزی درونی به جانم انداخته است.
هوش مصنوعی: اشک سرخ مرا که مانند حنا رنگین است پایمال مکن، چون این حنا با خون جگر من آمیخته و ورز داده شده است.
هوش مصنوعی: معشوقِ آدمیزادِ من با برآمدن خط سبزِ چهرهاش، در یک نگاه به فرشتهای بدل شده است؛ یعنی خط سبز بر زیباییاش افزوده و او را فرشتهخو کرده است.
هوش مصنوعی: از آن کمر باریک معشوق در پیچ و تاب و حیرتم که خدایا چگونه چنین باریک و مانند رشته شده است.
هوش مصنوعی: از وقتی چهرهات از شراب گرم و برافروخته شده، خال تو مانند اسپند روی آتش آرام و قرار ندارد.
هوش مصنوعی: چگونه به نوخطان دل ندهم، در حالی که این کار مانند سرنوشت با قلم تقدیر بر پیشانی من نوشته شده است.
هوش مصنوعی: خال معشوق با پدید آمدن خط، زباندراز و گستاخ شده است؛ این گره (خال) را ببین که با خط کشیده و به رشتهای بدل شده است.
هوش مصنوعی: چشم از کمر باریک چون موی معشوق برنمیدارم؛ چشمم مانند سوزنی است که گرفتار رشته شده و از آن جدا نمیشود.
هوش مصنوعی: از وقتی زانوی خود را بالین کردهام و سر به زانوی تفکر و گوشهنشینی نهادهام، بستر من گویی از پر فرشتگان پر شده و آسودهترین بستر است.
هوش مصنوعی: سالهاست که مانند خورشید که با سرخی شفق همراه است، نان و روزی من با خون آمیخته است؛ یعنی روزیام با رنج و خون دل به دست میآید.
هوش مصنوعی: زلف و سنبل و ریحان همه از روی یکدیگر رونویسی شدهاند و به هم شبیهاند؛ گویی همه نسخهای از زلف معشوقاند.
هوش مصنوعی: از وقتی اختیار خود را رها کرده و تسلیم شدهام، مانند موج از طوفان هیچ ترسی ندارم.
هوش مصنوعی: صائب به خود یا خواننده میگوید: از نامه و شعر من سرسری مگذر، زیرا با صد خون دل نوشته شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.