دل رمیده ما از نظاره در پیش است
ز شوخی آتش ما از شراره در پیش است
نظاره تابع میل دل است در معنی
ز دل اگر چه به ظاهر نظاره در پیش است
نمی شود ز نظر چشم شوخ او غایب
به هر طرف که روم این ستاره در پیش است
خزان ز جمع دل پاره پاره فارغ شد
مرا همان جگر پاره پاره در پیش است
نرفت چون به گداز از فراق، دانستم
که جان سخت من از سنگ خاره در پیش است
اشاره فهم نه ای، ورنه پیش اهل نظر
ز گفتگوی صریح این اشاره در پیش است
ز بحر عشق گرفتم کنار، ازین غافل
که در کنار، غم بیکناره در پیش است
به گرد اهل توکل کجا رسی زاهد؟
ترا که صد گره از استخاره در پیش است
به خاکساری اگر پیش می رود ره عشق
گل پیاده ز سرو سواره در پیش است
فغان که از من هشیار در طریق طلب
هزار مرحله مست گذاره در پیش است
نمی رسد چو به آن زلف دست من صائب
چه سود ازین که دل از گوشواره در پیش است؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «در پیش است» پیشیگرفتن دل و عشق و رنج را در جلوههای گوناگون نشان میدهد: دل از نگاه جلوتر است، چشم معشوق همیشه پیش روی عاشق است و اندوهی بیکرانه در کنار دریای عشق انتظار او را میکشد. شاعر با طعنه به زاهدِ گرفتار استخاره، خاکساری و مستی را در راه عشق برتر از هشیاری و بلندی میشمارد. در پایان از نارسایی دستش به زلف معشوق مینالد، با آنکه دلش از گوشوارهٔ معشوق به او نزدیکتر است.
هوش مصنوعی: دل رمیده و بیقرار ما حتی از نگاه چشم هم جلوتر میدود. آتش ما از شدت تندی و بیتابی، پیش از شرارهاش زبانه میکشد.
هوش مصنوعی: در حقیقت نگاه پیرو خواست دل است. هرچند به ظاهر چنین مینماید که نگاه از دل جلوتر است.
هوش مصنوعی: چشم شوخ معشوق هرگز از برابر دیدگانم دور نمیشود. به هر سو که بروم، این ستاره پیشاپیش من است.
هوش مصنوعی: پاییز کار پراکندن برگها و دلهای پارهپارهاش را به پایان رساند و آسوده شد. اما من هنوز با جگر پارهپارهام روبهرو هستم و این رنج همچنان پیش روی من است.
هوش مصنوعی: چون جانم از درد جدایی آب نشد و نگداخت، دانستم که جان سخت من در سختی از سنگ خارا هم پیش افتاده است.
هوش مصنوعی: تو اشاره را درنمییابی؛ وگرنه نزد اهل بینش، این اشاره از سخن آشکار و صریح برتر است.
هوش مصنوعی: از دریای عشق کناره گرفتم و به ساحل رسیدم، اما غافل بودم که در همان کنار، اندوهی بیکرانه در انتظارم است.
هوش مصنوعی: ای زاهد، تو کجا به پای اهل توکل میرسی؟ تو که در هر کاری صد گره از استخاره پیش رو داری و از سر بیاعتمادی به خدا، بی استخاره گامی برنمیداری.
هوش مصنوعی: اگر راه عشق با فروتنی و خاکساری پیموده میشود، گل که پیاده و افتاده بر خاک است، از سرو بلندقامت که گویی سواره است جلوتر است.
هوش مصنوعی: افسوس که در راه طلب، مستِ بیپروایی که تنها از این راه میگذرد، هزار منزل از من هشیار جلوتر است.
هوش مصنوعی: صائب به خود میگوید: وقتی دستم به زلف معشوق نمیرسد، چه سود که دلم از گوشوارهٔ او به زلفش نزدیکتر است؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.