خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل است
چشمه امید را خس پوش دیدن مشکل است
سوخت در فصل خزان خاموشی بلبل مرا
ترجمان عشق را خاموش دیدن مشکل است
برنیارد سر ز زیر بال اگر قمری رواست
سرو را با خار و خس همدوش دیدن مشکل است
تا ز جوش افتاد می، میخانه شد زندان من
سینه های گرم را بی جوش دیدن مشکل است
آب می سازد نگه را چهره های شرمناک
در رخ گلهای شبنم پوش دیدن مشکل است
می کنم از گریه آخر خانه زین را خراب
خرمن گل را به یک آغوش دیدن مشکل است
خامشی با دستگاه معرفت زیبنده است
بر سر خوان تهی سرپوش دیدن مشکل است
جز گرانی نیست از گوهر صدف را بهره ای
حسن معنی را به چشم گوش دیدن مشکل است
از مروت می کنم زهاد را تکلیف می
دشمنان خویش را باهوش دیدن مشکل است
مصرع برجسته صائب بی نیاز از مصرع است
با قیامت یار را همدوش دیدن مشکل است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بر ردیف «دیدن مشکل است» بنا شده و هر بیت تصویری از چیزی را میآورد که دیدنش ناگوار است: خط بر لب معشوق، بلبل خاموش در پاییز، سرو همنشین خار، و دل گرم بیجوش. در میانه، شاعر به معرفت و سکوت و دریافت معنا با چشم دل میپردازد و با طنز، زاهدان هوشیار را به میخواری دعوت میکند. در پایان، قامت یار را با قیامت میسنجد و آن دو را چون مصراع برجستهای میداند که به جفت نیازی ندارد.
هوش مصنوعی: دیدن موی تازهرسته (خط) بر گرد لب شیرین معشوق دشوار است؛ گویی چشمهٔ امید را پوشیده از خس و خاشاک میبینی.
هوش مصنوعی: خاموشی بلبل در پاییز مرا سوزاند، چون دیدن بلبل که زبان و ترجمان عشق است در حال سکوت، دشوار و جانکاه است.
هوش مصنوعی: اگر قمری سر از زیر بال بیرون نیاورد حق دارد، زیرا دیدن سرو که همشانهٔ خار و خس شده تحملناپذیر است. اشارهای است به همنشینی معشوق با ناکسان.
هوش مصنوعی: از وقتی که شراب از جوش و خروش افتاد، میخانه برایم زندان شد، زیرا دیدن دلهای گرم و پرشور بیجوش و هیجان دشوار است.
هوش مصنوعی: چهرههای شرمگین نگاه را آب میکنند و نگاه بر آنها نمیماند؛ برای همین نگریستن به رخسار گلهایی که شبنم (چون عرق شرم) بر آن نشسته دشوار است.
هوش مصنوعی: سرانجام با گریهام جای زین را ویران میکنم، چون دیدن خرمن گل (معشوق سوار) در یک آغوش، یعنی در آغوش زین، برایم تحملناپذیر است؛ از روی رشک.
هوش مصنوعی: خاموشی برای کسی که سرمایهٔ معرفت دارد زیبنده است؛ اما سکوت نادان مانند سرپوش نهادن بر سفرهٔ خالی است که دیدنش ناخوشایند است.
هوش مصنوعی: صدف از گوهر جز سنگینی بهرهای ندارد؛ همچنین گوش از سخن تنها بار آن را میبرد و زیبایی معنا را با گوش نمیتوان دید، بلکه چشم دل میخواهد.
هوش مصنوعی: از روی جوانمردی زاهدان را به نوشیدن شراب دعوت میکنم، زیرا دیدن دشمنان خود در حال هوشیاری دشوار است؛ سخنی طنزآمیز دربارهٔ زاهدان.
هوش مصنوعی: ای صائب، مصراع برجسته از مصراع دیگر بینیاز است؛ همچنین قامت یار خود قیامتی است و دیدن یار در کنار قیامت دشوار است، زیرا یکی برای دیگری بس است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.