عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل است
شمع را در جامه فانوس دیدن مشکل است
ساق سیمین می کند رفتار را با آب و تاب
جلوه با آن پای از طاوس دیدن مشکل است
دست افسوسی است هر برگی در ایام خزان
بوستان را پر کف افسوس دیدن مشکل است
بی تکلف بوستان با ناله بلبل خوش است
دیر را بی نغمه ناقوس دیدن مشکل است
سر چه باشد تا دریغ از دوستان دارد کسی
دشمنان خویش را مأیوس دیدن مشکل است
در حریم هوشیاران پاکدامانی خوش است
بزم می را بی کنار و بوس دیدن مشکل است
مرغ زیرک می شناسد خانه صیاد را
عارفان را خرقه سالوس دیدن مشکل است
گرچه دارد دور باش از روی آتشناک شمع
چاک در پیراهن فانوس دیدن مشکل است
عالم معقول بر هر کس که صائب جلوه کرد
بعد ازان در عالم محسوس دیدن مشکل است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «دیدن مشکل است» مجموعهای از مضمونهای جداگانه دربارهٔ ناسازگاریها و ملازمتهای طبیعی است: پنهان نماندن عشق، حسرت باغ در خزان، نیاز هر مجلس به آیین خود و بیزاری عارفان از ریا. شاعر در پایان نتیجه میگیرد که هر کس جهان معنا را دید، دیگر به جهان محسوس دل نمیبندد.
هوش مصنوعی: عشق را نمیتوان در پردهٔ آبرو و پاکدامنی پنهان دید، همانگونه که شمع را در جامهٔ فانوس پوشیده دیدن دشوار است؛ یعنی عشق پنهان نمیماند و نورش از پرده بیرون میزند.
هوش مصنوعی: ساق سپید و سیمین معشوق به راه رفتن او شکوه و جلوه میدهد؛ اما طاووس با آن پاهای زشتش چنین جلوهای نمیتواند داشت و دیدن جلوه از او دشوار است.
هوش مصنوعی: در پاییز هر برگ مانند دستی است که از حسرت به هم میخورد؛ دیدن باغ که پر از دستهای حسرت شده، دشوار و دردناک است.
هوش مصنوعی: باغ بهطور طبیعی با نالهٔ بلبل دلپذیر است و دیر و بتکده را هم بیصدای ناقوس نمیتوان تصور کرد؛ هر جایی نوای خاص خود را لازم دارد.
هوش مصنوعی: سر ارزشی ندارد که کسی آن را از دوستان دریغ کند؛ آنچه سخت است این است که دشمنان خود را ناامید ببینی، یعنی جان دادن آسانتر از ناکام ماندن دشمن است.
هوش مصنوعی: در محفل هوشیاران پاکدامنی پسندیده است، اما مجلس شراب را بیآغوش و بوسه دیدن دشوار است؛ هر مجلسی آیین خود را دارد.
هوش مصنوعی: همانطور که پرندهٔ زیرک دام و خانهٔ صیاد را میشناسد و فریب نمیخورد، عارفان نیز خرقهٔ ریاکاری را برنمیتابند و دیدن آنان در لباس ریا ناممکن است.
هوش مصنوعی: با آنکه چهرهٔ سوزان شمع دیگران را از نزدیک شدن بازمیدارد، باز هم دیدن پیراهن فانوس که از سوز او چاک نخورده دشوار است؛ یعنی هرکه همنشین آتش عشق باشد بیآسیب نمیماند.
هوش مصنوعی: ای صائب، بر هر کس که جهان معنا و حقیقت جلوه کند، پس از آن دیگر نمیتوان او را در بند جهان مادی و محسوس دید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.