وقت خط پهلو تهی از یار کردن مشکل است
در بهاران پشت بر گلزار کردن مشکل است
می توان کردن به تلقین زنده خون مرده را
بخت خواب آلود را بیدار کردن مشکل است
می گریزند اهل دل از صحبت زهاد خشک
رو به روی صورت دیوار کردن مشکل است
می رسد از ذوق هر کاری به معراج کمال
بر امید کارفرما کار کردن مشکل است
بحر از باد مخالف می شود شوریده تر
از نصیحت مست را هشیار کردن مشکل است
اختیاری نیست فریاد من از وضع جهان
سیل را خاموش در کهسار کردن مشکل است
می توان بر خود گوارا کرد مرگ تلخ را
زندگانی را به خود هموار کردن مشکل است
هست در آمیزش تردامنان مرگ شرار
پیش خامان سوز خود اظهار کردن مشکل است
در گذر صائب ز دل، افتاد چون در قید زلف
مهره بیرون از دهان مار کردن مشکل است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «مشکل است» مجموعهای از کارهای دشوار را برمیشمارد: دل کندن از یار نوخط، بیدار کردن بخت خفته، همنشینی با زاهد خشک، هشیار کردن مست با پند و هموار کردن زندگی. هر بیت با تمثیلی از طبیعت یا زندگی روزمره، مانند گلزار بهاری، سیل کوهسار و دریای طوفانی، مضمون را ثابت میکند. در بیت پایانی شاعر به خود میگوید از دلی که در بند زلف یار افتاده بگذرد، چون بازپس گرفتنش مانند بیرون کشیدن مهره از دهان مار است.
هوش مصنوعی: هنگامی که خط (موی تازهرسته) بر چهرهٔ یار میروید، کناره گرفتن از او دشوار است؛ همانگونه که در بهار پشت کردن به گلزار سخت است. خط تازه را به سبزه و بهار مانند کرده است.
هوش مصنوعی: خونِ مرده را میتوان با تلقین و دمگرم دوباره زنده و جوشان کرد، اما بیدار کردن بخت خفته کاری دشوار است.
هوش مصنوعی: صاحبدلان از همنشینی با زاهدان خشک و بیذوق میگریزند، زیرا روبهرو نشستن با کسی که مانند نقش دیوار بیجان و بیاحساس است دشوار است.
هوش مصنوعی: هر کاری که از سر ذوق و شوق انجام شود به کمال میرسد، اما کار کردن به امید مزد و پسند کارفرما دشوار است.
هوش مصنوعی: همانگونه که دریا با وزیدن باد مخالف آشفتهتر میشود، مست نیز با پند و نصیحت شوریدهتر میشود و هشیار کردنش دشوار است.
هوش مصنوعی: فریاد و نالهام از اوضاع جهان به اختیار من نیست؛ همانطور که خاموش و بیصدا کردن سیل در میان کوهسار ممکن نیست.
هوش مصنوعی: میتوان تلخی مرگ را بر خود گوارا کرد، اما هموار و آسان کردن زندگی بر خود دشوارتر است.
هوش مصنوعی: آمیختن با آلودهدامنان (آدمیان سرد و تر) مایهٔ خاموشی و مرگ شراره است؛ پس آشکار کردن سوز درون پیش ناپختگان دشوار است و آتش دل را خاموش میکند.
هوش مصنوعی: صائب، از دل خود چشم بپوش؛ اکنون که در بند زلف یار افتاده، رها کردنش مانند بیرون آوردن مهره از دهان مار دشوار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.