چهره ات بال سمندر می کند آیینه را
خنده ات دامان گوهر می کند آیینه را
این شکوه حسن با خورشید عالمتاب نیست
شوکت حسنت سکندر می کند آیینه را
جلوه آن خط نوخیز و لب شکرفشان
بال طوطی، تنگ شکر می کند آیینه را
آفتاب بی زوال حسن عالمسوز او
گرم چون صحرای محشر می کند آیینه را
جلوه روی عرقناک تو ای ماه تمام
سیر چشم از ماه و اختر می کند آیینه را
تا چه خواهد کرد یارب با دل مومین من
آتشین رویی که مجمر می کند آیینه را
اشتیاق گردسر گردیدنت، بی اختیار
در کف مشاطه شهپر می کند آیینه را
صحبت روشن ضمیران کیمیای دولت است
روی او خورشید منظر می کند آیینه را
جلوه همچشم، ابر نوبهار خجلت است
آن رخ شبنم فشان، تر می کند آیینه را
ساده لوحان زود می گیرند رنگ همنشین
صحبت طوطی سخنور می کند آیینه را
نعمت دیدار یوسف را نیارد در نظر
گر چنین رویش توانگر می کند آیینه را
می کند از علم رسمی سینه ها را پاک عشق
روشنی مفلس ز جوهر می کند آیینه را
از فروغ حسن، می گردد دل فولاد آب
آن بهشتی روی، کوثر می کند آیینه را
چون دل عاشق نگردد صائب از حسنش غیور؟
صحبت او نازپرور می کند آیینه را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش زیبایی معشوق است و همهٔ بیتهایش بر ردیف «آینه را» بنا شده است. هر بیت اثر تازهای از روی یار بر آینه را نشان میدهد: آینه آتشین، گوهرین، طوطیوار، داغ، بالدار، شرمسار و آبشده میشود. در میان این تصویرها نکتههایی اخلاقی هم آمده است، مانند اثر همنشین و پاک شدن سینه از دانش رسمی به وسیلهٔ عشق. در پایان، شاعر بر آینه رشک میبرد، چون همنشینی با معشوق آن را نازپرورده کرده است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ آتشین تو در آینه میافتد و آینه را مانند بال سمندر، که در آتش زندگی میکند، آتشگون میسازد. خندهٔ تو هم با نمایاندن دندانهای چون مروارید، آینه را دامنی پر از گوهر میکند.
هوش مصنوعی: خورشید جهانافروز هم چنین شکوهی از زیبایی ندارد. شکوه زیبایی تو آینه را به پادشاهی چون اسکندر بدل میکند؛ اشاره به آینهٔ مشهور اسکندر.
هوش مصنوعی: جلوهٔ خط تازهرسته و سبز رخسارش آینه را مانند بال سبز طوطی میکند، و لب شیرینش آینه را همچون کیسهای پر از شکر میسازد.
هوش مصنوعی: زیبایی جهانسوز او مانند خورشیدی است که هرگز غروب نمیکند و آینه را مانند دشت قیامت داغ و سوزان میکند.
هوش مصنوعی: ای که مانند ماه تمامی، جلوهٔ چهرهٔ عرقکردهٔ تو، که قطرههای عرقش مانند ستاره است، آینه را از دیدن ماه و ستارگان آسمان بینیاز میکند.
هوش مصنوعی: خدایا، آن آتشینرویی که آینهٔ سخت را مانند آتشدان سوزان میکند، با دل نرم و موممانند من چه خواهد کرد؟
هوش مصنوعی: آرزوی گشتن به گرد سر تو و فدا شدن برایت، آینه را در دست آرایشگر بیاختیار مانند بالی بزرگ برای پرواز به سوی تو میکند.
هوش مصنوعی: همنشینی با روشندلان مانند کیمیا مایهٔ نیکبختی است؛ چنانکه روی معشوق، آینهٔ روشندل را خورشیدسیما میکند.
هوش مصنوعی: جلوهگری در برابر همتا مایهٔ شرمساری است، مانند ابر بهاری که خیس میکند. چهرهٔ عرقافشان او آینه را که با او همچشمی میکند، از شرم خیس میسازد.
هوش مصنوعی: سادهدلان زود رنگ و خوی همنشین را میگیرند؛ آینهٔ ساده و بینقش هم از همنشینی با طوطی سخنور میشود. معشوق نیز با سخن شیرینش چنین اثری دارد.
هوش مصنوعی: اگر روی او آینه را اینگونه توانگر کند، آینه دیگر نعمت دیدار زیبایی یوسف را به چیزی نمیشمارد.
هوش مصنوعی: عشق سینهها را از دانش ظاهری و رسمی پاک میکند؛ همانگونه که روشنی و صیقل، آینه را از نقشها و جوهرهای فولادش خالی میکند.
هوش مصنوعی: از پرتو زیبایی، دل سخت فولاد آب میشود؛ آن بهشتیروی، آینهٔ فولادی را مانند چشمهٔ کوثر روان و زلال میکند.
هوش مصنوعی: صائب، چگونه دل عاشق نسبت به زیبایی او غیرت نورزد، در حالی که همنشینی با او آینه را نازپرورده و نازدار میکند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.