فرود آ تو ز مرکب بار میبین
وجودت را تو پود و تار میبین
هر آن گلزار کاندر هجر ماندهست
سراسر جان او پرخار میبین
چو جمله راههای وصل را بست
رخان عاشقان را زار میبین
چو سررشته اشارتهاش دیدی
بر آن رشته برو گلزار میبین
ز جانها جوق جوق از آتش او
فغان لابهکنان مکثار میبین
بزن تو چنگ در قانون شرطش
سماع دلکش اوتار میبین
به پیش ماجرای صدق آن شه
سرافکنده همه اخیار میبین
میان کودکان مکتب او
چه کوه و بحر از احبار میبین
چو بیمیلی کند آن خدمت مه
چو مه سرگشته و دوار میبین
چو روی از منبرش برتافت جانی
درآویزان ورا بر دار میبین
اگر چه کار و باری بینی او را
ولی نسبت به شه بیکار میبین
خیالش دید جانم گفت آخر
به هجرت میخورم من نار میبین
بگفتا که عنایت بر فزون است
ولیکن دیدن ناچار میبین
اگر تو عاقلی گندم چو دیدی
ز سنبلها نه از انبار میبین
دلت انبار و لطفم اصل سنبل
اشارت بشنو و بسیار میبین
خداوند شمس دین را گر ببینی
به غیب اندر رو و ازهار میبین
شود دیده گذاره سوی بیسو
در او انوار در انوار میبین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این غزل با ردیف «میبین» خواننده را به دیدن حقیقت فرامیخواند: رنج هجران و زاری عاشقان، و عظمت آن شاه معنوی که نیکان و دانشمندان در برابرش فروتناند و رویگردانان از او تباه میشوند. در میانه، گفتوگویی میان جان شاعر و خیال معشوق آمده که به اصل لطف اشاره دارد و میگوید باید نعمت را از سرچشمه دید نه از انبار. پایان غزل به شمسالدین میرسد که دیدن او چشم را به عالم غیب و بیسو و انوار پیاپی میگشاید.
هوش مصنوعی: از مرکب خودبینی پایین بیا و بار و حضور درگاه را ببین. هستی خود را چون پارچهای ببین که از تار و پود به هم بافته شده است.
هوش مصنوعی: هر گلزاری را که در دوری از معشوق مانده است ببین که سراسر جانش پر از خار شده است.
هوش مصنوعی: هنگامی که معشوق همهٔ راههای وصال را بست، چهرهٔ عاشقان را زرد و زار ببین.
هوش مصنوعی: وقتی سرِ رشتهٔ نشانهها و اشارههای او را یافتی، همان رشته را دنبال کن تا به گلزار برسی و آن را ببینی.
هوش مصنوعی: ببین که جانها گروهگروه از آتش عشق او ناله و زاری و التماس فراوان میکنند.
هوش مصنوعی: به قانون و شرط او چنگ بزن و پایبند شو، تا سماع دلانگیز تارها را ببینی؛ چنگ و قانون هم نام ساز است و هم به معنای دستآویختن و آیین.
هوش مصنوعی: در برابر داستان راستی و صدق آن شاه، همهٔ نیکان را سرافکنده و فروتن ببین.
هوش مصنوعی: ببین که در میان کودکان مکتب او چه دانشمندانی همچون کوه و دریا هستند؛ یعنی بزرگترین عالمان در مکتب او شاگردی خردسالاند.
هوش مصنوعی: اگر ماه در خدمت او بیمیلی کند، او را مانند ماه سرگردان و همواره در گردش ببین.
هوش مصنوعی: هر جانی که از منبر و سخن او روی برگرداند، او را آویخته بر دار ببین.
هوش مصنوعی: هرچند کسی را سرگرم کار و بار ببینی، در مقایسه با آن شاه او را بیکار و بیحاصل بدان.
هوش مصنوعی: جان من خیال او را دید و گفت: آخر ببین که در دوری تو آتش میخورم و میسوزم.
هوش مصنوعی: خیال او پاسخ داد که لطف و عنایت بسیار است، اما بدان که دیدار ناگزیر رخ خواهد داد.
هوش مصنوعی: اگر خردمندی، وقتی گندم را دیدی، آن را از خوشهها ببین نه از انبار؛ یعنی به سرچشمه و اصل نعمت بنگر.
هوش مصنوعی: دل تو انبار است و لطف من اصل و خوشهٔ آن گندم است؛ این اشاره را بشنو و فراوان ببین.
هوش مصنوعی: اگر خداوندگار شمسالدین را ببینی، به عالم غیب درآ و شکوفهها و گلهای آن را ببین.
هوش مصنوعی: چشم از جهان سوها میگذرد و به عالم بیسو راه مییابد؛ در آن عالم نور بر نور ببین.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ز نقطه مگذر و پرگار میبین
همه ذرّات را در کار میبین
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.