عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من
گفتم می می نخورم گفت برای دل من
داد می معرفتش با تو بگویم صفتش
تلخ و گوارنده و خوش همچو وفای دل من
از طرفی روح امین آمد و ما مست چنین
پیش دویدم که ببین کار و کیای دل من
گفت که ای سر خدا روی به هر کس منما
شکر خدا کرد و ثنا بهر لقای دل من
گفتم خود آن نشود عشق تو پنهان نشود
چیست که آن پرده شود پیش صفای دل من
عشق چو خون خواره شود رستم بیچاره شود
کوه احد پاره شود آه چه جای دل من
شاد دمی کان شه من آید در خرگه من
باز گشاید به کرم بند قبای دل من
گوید که افسرده شدی بیمن و پژمرده شدی
پیشتر آ تا بزند بر تو هوای دل من
گویم کان لطف تو کو بنده خود را تو بجو
کیست که داند جز تو بند و گشای دل من
گوید نی تازه شوی بیحد و اندازه شوی
تازهتر از نرگس و گل پیش صبای دل من
گویم ای داده دوا لایق هر رنج و عنا
نیست مرا جز تو دوا ای تو دوای دل من
میوه هر شاخ و شجر هست گوای دل او
روی چو زر اشک چو در هست گوای دل من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از جامی پر از بلا میگوید که عشق به او داده است؛ شرابی تلخ و گوارا که معرفت میآورد. جبرئیل او را به پنهان داشتن راز خدا سفارش میکند، اما عاشق میگوید عشق پنهانشدنی نیست، زیرا در برابرش حتی رستم و کوه احد هم تاب نمیآورند. سپس گفتوگویی میان عاشق و معشوق پیش میآید: معشوق وعدهٔ تازهشدن و شادابی میدهد و عاشق او را تنها درمان دل خود میداند. در پایان، چهرهٔ زرد و اشک عاشق گواه حال درون او میشود.
هوش مصنوعی: عشق تو جامی پر از بلا برای دل من آورد. گفتم شراب نمینوشم، گفت به خاطر دل من بنوش.
هوش مصنوعی: عشق شراب معرفت به من داد؛ وصف آن را برایت بگویم: تلخ است اما گوارا و دلپذیر، مانند وفاداری دل من.
هوش مصنوعی: در این حال که ما چنین مست بودیم، از سویی جبرئیل امین فرود آمد. من پیش دویدم و گفتم بیا کار و شکوه دل مرا ببین.
هوش مصنوعی: جبرئیل گفت ای راز خدا، چهرهٔ خود را به هر کسی نشان مده، و برای دیدار دل من خدا را شکر و ستایش کرد.
هوش مصنوعی: گفتم این ممکن نیست؛ عشق تو پنهان نمیماند. چه چیزی میتواند در برابر روشنی و پاکی دل من پرده و حجاب شود؟
هوش مصنوعی: وقتی عشق خونریز شود، حتی رستم هم درمانده میشود و کوه احد پارهپاره میشود؛ پس دل من که جای خود دارد.
هوش مصنوعی: خوشا لحظهای که پادشاه من، یعنی معشوق، به خیمهٔ من بیاید و با بزرگواری گره قبای دل مرا بگشاید و آن را آزاد کند.
هوش مصنوعی: معشوق میگوید بی من افسرده و پژمرده شدهای؛ نزدیکتر بیا تا نسیم دل من بر تو بوزد.
هوش مصنوعی: به او میگویم آن لطف تو کجاست؟ خودت بندهٔ خود را جستوجو کن. جز تو چه کسی بستن و گشودن دل مرا میداند؟
هوش مصنوعی: معشوق میگوید نه، تازه و شاداب میشوی و بیحد و اندازه بزرگ میشوی؛ در برابر نسیم دل من از نرگس و گل هم تازهتر میگردی.
هوش مصنوعی: به او میگویم ای که برای هر رنج و سختی داروی مناسبش را دادهای، من جز تو درمانی ندارم؛ ای که درمان دل منی.
هوش مصنوعی: میوهٔ هر شاخه و درخت گواه حال درون آن است؛ چهرهٔ زرد مانند طلا و اشک مانند مروارید من هم گواه حال دل من است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.