|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دوش در دیر مغان بودیم و کس با ما نبود
گفت و گوها رفت و تشویش نفس با ما نبود
رو نکردیم از حرم یک بار در آتشکده
کز حریمش دامن خاشاک و خس با ما نبود
صد قدم رفتیم دور از کوی او در پس حجاب
اضطراب یک نگاه بازپس با ما نبود
نعمت فردوس بر ما ریختند، اما نشد
کام لذت یاب، چون ذوق مگس با ما نبود
طایر خلدیم و ننشینیم از شاخی به شاخ
کز هوای دل دو صد دام و قفس با ما نبود
عادت دل ما نمی دانیم، کاین نا آشنا
تا به ما بستند عهدش یک نفس با ما نبود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تجربه خود از تنهایی و عدم وجود ارتباط با دیگران اشاره میکند. او و همراهانش در محلی به نام "دیر مغان" هستند و از نشانههای آرامش و دلخوشی خبری نیست. صحبت و تفکری در جمع وجود ندارد و تنها در آتشکده، نشانهای از صمیمیت و عشق نمیبینند. حتی با وجود نعمتهای ظاهری، لذتی واقعی حس نمیکنند و از دوری از محبوب و دلخواه خود احساس اضطراب و ناامیدی میکنند. او همچنین به نا آشنا بودن این وضعیت اشاره میکند و میگوید که این احساسات غریبه و ناآشنا به آنها تحمیل شده است. در نهایت، شاعری به دنبال عشق و معنا در زندگی است و حس میکند که ارتباط واقعی با محبوبش از دست رفته است.
هوش مصنوعی: دیروز در میخانه مغان بودیم و هیچکس با ما نبود. صحبتها و نگرانیهای ما هم در آن لحظه وجود نداشت.
هوش مصنوعی: ما هیچگاه از حرم خارج نشدیم، حتی یک بار هم به آتشکده نرفتیم، چرا که در آنجا چیزی جز خاشاک و علفهای هرز با ما نبود.
هوش مصنوعی: ما صد قدم از کوی او دور شدهایم، اما در پشت پردهی نگرانی، یک نگاه هم به ما نیفتاد.
هوش مصنوعی: خداوند نعمتهای زیادی را به ما عطا کرده، اما ما نتوانستیم از آنها به طور کامل لذت ببریم، چرا که مانند مگس که فقط به شیرینیها توجه دارد، ما هم نتوانستیم زیباییها و لذتها را به درستی درک کنیم.
هوش مصنوعی: ما پرندگان بهشتی هستیم و نمیتوانیم از شاخهای به شاخه دیگر برویم، زیرا دل ما درگیر عشق و خواستههاست و به همین خاطر هر دام و قفسی بر ما تأثیر نمیگذارد.
هوش مصنوعی: دل ما عادت کرده است که نمیداند این فرد نا آشنا که با ما پیمان بسته، یک لحظه هم در کنار ما نبوده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یاد از آن عمدی که تقلید هوس با ما نبود
داشتیم آزادی و چندین قفس با ما نبود
غنچه ی بی رنگی دل بوی جان در پرده داشت
سینه ی مجروحی از هر خار و خس با ما نبود
ماهیان بودیم و در سرچشمه ی حیوان وصل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.