ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده
روی چو آفتابت ختم جمال کرده
نیکوییی که هرگز نی روز دید نی شب
هر سال ماه رویت با ماه و سال کرده
خورشید طلعت تو ناگه فکنده عکسی
اجسام خیره گشته ارواح حال کرده
ماهی که قاف تا قاف از عکس اوست روشن
چون روی تو بدیده پشتی چو دال کرده
اول چو بدرهٔ سیم از نور بدر بوده
وآخر ز شرم رویت خود را هلال کرده
یک غمزهٔ ضعیفت صد سرکش قوی را
هم دست خوش گرفته هم پایمال کرده
روی تو مهر و مه را در زیر پر گرفته
با هر یکی به خوبی صد پر و بال کرده
زلف تو چون به شبرنگ آفاق در نوشته
خورشید بر کمینه عزم زوال کرده
دل را شده پریشان حالی و روزگاری
تا از کمند زلفت مویی خیال کرده
چون مرغ دل ز زلفت خسته برون ز در شد
چندین مراغه در خون زان خط و خال کرده
با آنکه بوی وصلت نه دل شنید و نه جان
ما و دلی و جانی وقت وصال کرده
گویاترین کسی را کو تیزبینتر آمد
خط تو چشم بسته خال تو لال کرده
شعر فرید کرده شرح لب تو شیرین
تا او به وصف چشمت سحر حلال کرده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف زیبایی معشوق که چهرهاش برتر از خورشید و ماه دانسته شده؛ ماه از شرم او خمیده و هلال شده و خورشید از سیاهی زلفش غروب کرده است. سپس شاعر از اسارت و پریشانی دل در کمند زلف و خط و خال یار و ناتوانی بینایان و سخنوران از وصف او میگوید. در بیت پایانی، عطار شعر خود را از وصف لب و چشم معشوق شیرین و همچون «سحر حلال» میخواند.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که یک ناز و غمزهات ریختن خون صد عاشق را روا کرده است؛ چهرهٔ خورشیدگونت زیبایی را به کمال و پایان رسانده و پس از آن زیباییای نیست.
هوش مصنوعی: زیباییای داری که روز و شب هرگز مانندش را ندیده است؛ ماهِ رویت سالهاست با ماه آسمان و گذشت سالها همسری و رقابت میکند.
هوش مصنوعی: خورشید چهرهٔ تو ناگهان پرتوی افکنده است؛ تنها از آن خیره و حیران شدهاند و جانها به وجد و حال آمدهاند.
هوش مصنوعی: ماهی که از کرانه تا کرانهٔ جهان از پرتو آن روشن است، وقتی روی تو را دیده، از شرم پشتش مانند حرف «د» خمیده شده است.
هوش مصنوعی: ماه نخست مانند کیسهای از نقره، در نور ماه تمام بود، اما سرانجام از شرمِ روی تو خود را کاسته و به هلال باریک بدل کرده است.
هوش مصنوعی: یک غمزهٔ نرم و ناتوانِ تو صد گردنکش نیرومند را هم بازیچهٔ دست خود کرده و هم لگدمال ساخته است.
هوش مصنوعی: روی تو خورشید و ماه را زیر بال و حمایت خود گرفته و در زیبایی با هر یک از آنها صد برابر شکوه و توان نمایانده است.
هوش مصنوعی: چون زلف سیاهت جهان را در تاریکی خود پیچیده، خورشید در کمترین زمان آهنگ فرورفتن و غروب کرده است.
هوش مصنوعی: از آن زمان که دل تنها مویی از کمند زلف تو را در خیال آورده، حال و روزگارش پریشان شده است.
هوش مصنوعی: هنگامی که پرندهٔ دل زخمی از زلف تو بیرون افتاد، به سبب خط و خال تو بارها در خون غلتید.
هوش مصنوعی: با آنکه نه دل و نه جان بوی وصال تو را نشنیدهاند، ما دل و جانی را برای لحظهٔ وصال تو نگه داشته و فدا کردهایم.
هوش مصنوعی: خط عارض تو تیزبینترین کس را کور و خال تو سخنورترین کس را گنگ کرده است؛ یعنی هیچکس توان دیدن و وصف آنها را ندارد.
هوش مصنوعی: شعر فرید (عطار) با شرح لب تو شیرین شده است، چنانکه او در وصف چشم جادوگر تو «سحر حلال» یعنی شعری اعجازگونه پدید آورده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.