درد دل دارم جهانی بیتو من
زانکه نشکیبم زمانی بیتو من
عالمی جان آب شد در درد تو
چون کنم با نیم جانی بیتو من
روی در دیوار کردم اشکریز
تا بمیرم ناگهانی بیتو من
من خود این دم مردهام بیشم نماند
پوستی و استخوانی بیتو من
چون نه نامم ماند بیتو نه نشان
از تو چون یابم نشانی بیتو من
جان من میسوزد و دل ندهدم
تا کنم یک دم فغانی بیتو من
میتوانی آخرم فریاد رس
چند باشم ناتوانی بیتو من
چشم میدارم زهی دانی چرا
زانکه گشتم چون کمانی بیتو من
دل چو برکندم ز تریاک یقین
زهر خوردم بر گمانی بیتو من
گر نکردم سود در سودای تو
میکنم هر دم زیانی بیتو من
بی توام در چشم موری عالمی است
مینگنجم در جهانی بیتو من
گرچه از من کس سخن مینشنود
پر سخن دارم زبانی بیتو من
دوستان رفتند و هم جنسان شدند
با که گویم داستانی بیتو من
همت عطار بازی عرشی است
خود ندارم آشیانی بیتو من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکوهٔ عاشقی از فراق معشوق است و ردیف «بیتو من» در همهٔ بیتها آن را تکرار میکند. عاشق خود را نیمهجان، پوست و استخوان، بینام و نشان، خمیده و بیهمدم وصف میکند و از معشوق میخواهد به فریادش برسد. در پایان، عطار همت خود را به باز عرشی مانند میکند که با وجود بلندپروازی، بی معشوق آشیانهای ندارد.
هوش مصنوعی: در دوری تو به اندازهٔ یک جهان درد دل دارم، چون حتی یک لحظه هم بی تو نمیتوانم صبر کنم.
هوش مصنوعی: جانهای بسیاری در درد عشق تو آب شده و از میان رفتهاند؛ پس من با این نیمهجانی که دارم، بی تو چه کنم؟
هوش مصنوعی: اشکریزان رو به دیوار کردهام، چنان که آدم ناامید و در حال مرگ میکند، تا بی تو ناگهان بمیرم.
هوش مصنوعی: من همین حالا هم مردهام. بی تو از من جز پوست و استخوانی چیزی باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: وقتی بی تو از خودم نه نامی مانده و نه نشانی، چگونه میتوانم از تو نشانی پیدا کنم؟
هوش مصنوعی: جانم میسوزد، اما دلم این توان و جرئت را به من نمیدهد که بی تو حتی یک لحظه ناله و فریاد کنم.
هوش مصنوعی: تو که سرانجام میتوانی به فریادم برسی، پس به دادم برس. تا کی بی تو چنین ناتوان و درمانده بمانم؟
هوش مصنوعی: چشم امید به تو دارم، و میدانی چرا؟ چون در دوری تو مانند کمان خمیده شدهام. در «زهی» و «کمان» ایهامی به زه کمان هست.
هوش مصنوعی: وقتی دل از پادزهرِ یقین کندم، بی تو به سبب گمان و تردید زهر نوشیدم. یعنی دوری از یقینِ وصال، مرا به رنج گمان گرفتار کرد.
هوش مصنوعی: اگر در سودای عشق تو سودی نبردم، در عوض بی تو هر لحظه زیان میبینم. میان «سود» و «سودا» بازی لفظی هست.
هوش مصنوعی: بی تو تمام جهان برایم به تنگی چشم مورچه است و در هیچ جهانی جا نمیگیرم.
هوش مصنوعی: با آنکه کسی به سخن من گوش نمیدهد، بی تو زبانی پر از گفتنی دارم.
هوش مصنوعی: دوستان و همدلان همه رفتند و از دست شدند. بی تو قصهٔ دلم را با چه کسی بگویم؟
هوش مصنوعی: همت و بلندپروازی عطار مانند بازی است که در عرش پرواز میکند، با این همه بی تو هیچ آشیانه و آرامگاهی ندارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.