قصهٔ عشق تو از بر چون کنم
وصل را از وعده باور چون کنم
جان ندارم، بار جانان چون کشم
دل ندارم، قصد دلبر چون کنم
حلقهٔ زلف توام چون بند کرد
ماندهام چون حلقه بر در چون کنم
چون تو خورشیدی و من چون سایهام
خویش را با تو برابر چون کنم
گفتهای تو پای سر کن در رهم
می ندانم پای از سر چون کنم
گفته بودی عزم من کن مردوار
بردهام صد بار کیفر چون کنم
عزم کردم وصل تو جانم بسوخت
ماندهام بی عزم مضطر چون کنم
چون ندارد ذرهای وصل تو روی
وصل روی تو میسر چون کنم
کشتی عمرم به غرقاب اوفتاد
مفلسم از صبر لنگر چون کنم
چشم بگشادم که بینم روی تو
گشت چشمم غرق گوهر چون کنم
لب گشادم تا کنم وصف تو شرح
نیست آن کار سخنور چون کنم
گفتهای بردوز چشم و لب ببند
چون نه خشکم ماند و نه تر چون کنم
روح میخواهی برای یک شکر
آن عوض با این محقر چون کنم
گفتهام صد باره ترک روح خویش
چون تو هستی روح پرور چون کنم
چون به یک دستم همی داری نگاه
میزیم از دست دیگر چون کنم
هرگز از عطار حرفی نشنوی
قصهای با تو مقرر چون کنم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در سراسر این غزل با ردیف «چون کنم» درماندگی خود را در برابر معشوق بازگو میکند. او بیجان و بیدل است و خود را سایهای در برابر خورشید میبیند. فرمانهای معشوق، مانند مردانه آهنگ کردن، بستن چشم و لب و گذشتن از جان، را هم ناشدنی مییابد. در پایان، عطار از اینکه معشوق هرگز سخن او را نمیشنود گله میکند.
هوش مصنوعی: داستان عشق تو را چگونه از حفظ بگویم، در حالی که پایانی ندارد؟ و چگونه باور کنم که وعدهٔ وصل تو به راستی وصل خواهد شد؟
هوش مصنوعی: جانی برایم نمانده است؛ پس چگونه بار عشق جانان را بکشم؟ دلی ندارم؛ پس چگونه به سوی دلبر بروم و او را بخواهم؟
هوش مصنوعی: حلقهٔ زلف تو مرا در بند کرده است و من مانند حلقهای که بر در کوبیدهاند، بیرون در ماندهام و راه درون ندارم. چه کنم؟
هوش مصنوعی: تو مانند خورشیدی و من مانند سایهام؛ سایه را چگونه میتوان با خورشید برابر کرد؟
هوش مصنوعی: گفتهای که در راه من سر را پا کن، یعنی با سر بیا و از خود بگذر؛ اما من نمیدانم پا و سر را چگونه از هم جدا کنم و چنین کنم.
هوش مصنوعی: گفته بودی مردانه آهنگ من کن؛ من صد بار چنین کردهام و هر بار کیفر و رنج دیدهام. دیگر چه کنم؟
هوش مصنوعی: آهنگ وصل تو کردم و جانم سوخت؛ اکنون بیآنکه توان آهنگ دوباره داشته باشم، درمانده و پریشان ماندهام.
هوش مصنوعی: وقتی که به اندازهٔ ذرهای امید وصل تو نیست، چگونه دیدار روی تو را برای خود ممکن کنم؟
هوش مصنوعی: کشتی عمرم در گرداب افتاده است و من از صبر تهیدستم؛ چگونه لنگری بیندازم تا کشتی را نگه دارم؟
هوش مصنوعی: چشم گشودم تا روی تو را ببینم، اما چشمم غرق اشکهای گوهرمانند شد و چیزی نمیبیند.
هوش مصنوعی: لب گشودم تا وصف تو را شرح دهم، اما این کار از توان هیچ سخنوری بیرون است.
هوش مصنوعی: گفتهای چشم را بدوز و لب را ببند؛ اما من دیگر نه لب خشکی دارم و نه چشم تری، یعنی چیزی از من نمانده است. چه کنم؟
هوش مصنوعی: در برابر یک شکر از لب خود جان مرا میخواهی؛ با این جان ناچیز چگونه چنین بهای گرانی بپردازم و این داد و ستد را برابر کنم؟
هوش مصنوعی: صد بار گفتهام که از جان خود میگذرم، اما چون تو پرورندهٔ جانی، چگونه از جانی که از تو زنده است بگذرم؟
هوش مصنوعی: تو با یک دست مرا نگاه میداری و با دست دیگر میزنی و میرانی؛ من میان این دو گرفتارم. چه کنم؟
هوش مصنوعی: تو هرگز حرفی از عطار نمیشنوی؛ پس چگونه داستان خود را برای تو بگویم و آن را به گوش تو برسانم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نه مسلمانم نه کافر، چون کنم
مانده سرگردان و مضطر، چون کنم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.