چو ترک سیم برم صبحدم ز خواب درآمد
مرا ز خواب برانگیخت و با شراب درآمد
به صد شتاب برون رفت عقل جامه به دندان
چو دید دیده که آن بت به صد شتاب درآمد
چو زلف او دل پر تاب من ببرد به غارت
ز زلف او به دل من هزار تاب درآمد
خراب گشتم و بیخود اگر چه باده نخوردم
چو ترک من ز سر بیخودی خراب درآمد
نهاد شمع و شرابی که شیشه شعله زد از وی
چو باد خورد چو آتش به کار آب درآمد
شراب و شاهد و شمع و من و ز گوشهٔ مجلس
همی نسیم گل و نور ماهتاب درآمد
شکست توبهٔ سنگینم آبگینه چنان خوش
کزان خوشی به دل من صد اضطراب درآمد
چو توبهٔ من بی دل شکستی ای بت دلبر
نمک بده ز لبت کز دلم کباب درآمد
بیار باده و زلفت گره مزن به ستیزه
که فتنه از گره زلف تو ز خواب درآمد
شراب نوش که از سرخی رخ چو گل تو
هزار زردی خجلت به آفتاب درآمد
که مینماید عطار را رهی که گریزد
که همچو سیل ز هر سو نبید ناب درآمد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل صحنهٔ بامدادی را وصف میکند که معشوق، خود مست، با شراب و شمع بر بالین شاعر میآید و عقل و توبهٔ او را از میان میبرد. مجلسی از شراب و شاهد و شمع و بوی گل و نور مهتاب به تصویر کشیده میشود و شاعر از معشوق نمکِ لب برای دلِ کبابشدهاش میخواهد. در پایان عطار میگوید شراب چون سیل از هر سو آمده و راه گریزی از این مستی عاشقانه نمانده است.
هوش مصنوعی: هنگام صبح که معشوقِ ترکِ سیماندامم از خواب برخاست، مرا هم بیدار کرد و با شراب به نزدم آمد.
هوش مصنوعی: وقتی چشمم دید که آن بتِ زیبا با شتاب بسیار وارد شد، عقل با شتاب و دامنبهدندانگرفته گریخت؛ یعنی با آمدن او عقل و هوشیاری از دست رفت.
هوش مصنوعی: زلفِ پرپیچوتابِ او دلِ بیقرارم را غارت کرد و از آن زلف هزار پیچ و تاب و پریشانی در دلم پدید آمد.
هوش مصنوعی: با آنکه باده ننوشیده بودم، مست و بیخود شدم، چون معشوقم خود مست و بیخود و خراب به نزدم آمد.
هوش مصنوعی: شمع و شرابی آورد که از گرمی و درخشش آن شیشه شعلهور شد؛ شراب مانند باد نوشیده شد و مانند آتش در آب افتاد و آن را برافروخت.
هوش مصنوعی: شراب و معشوق و شمع و من در مجلس بودیم و از گوشهٔ مجلس بوی گل و نور مهتاب درمیآمد.
هوش مصنوعی: جامِ شیشهای شراب، توبهٔ سخت و استوارم را چنان خوش شکست که از آن خوشی صد بیقراری در دلم افتاد.
هوش مصنوعی: ای معشوقِ دلربا، حال که توبهٔ منِ دلباخته را شکستی، از لب خود نمکی ببخش؛ زیرا دلم از سوز عشق کباب شده است.
هوش مصنوعی: باده بیاور و از سر ستیزه زلفت را گره مزن، زیرا از گره زلف تو فتنه بیدار شده و برخاسته است.
هوش مصنوعی: شراب بنوش، چون از سرخی رخسارِ گلمانندِ تو، خورشید هزار بار از شرم زرد شده است.
هوش مصنوعی: چه کسی به عطار راهی برای گریختن نشان میدهد؟ زیرا شرابِ ناب مانند سیل از هر سو هجوم آورده است؛ یعنی گریزی از این مستی و عشق نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.