مرد ره عشق تو از دامن تر ترسد
آن کس که بود نامرد از دادن سر ترسد
گر با تو دوصد دریا آتش بودم در ره
نه دل ز خود اندیشد نه جان ز خطر ترسد
جانی که بر افروزد از شمع جمال تو
میدان که ز پروانه کفر است اگر ترسد
جایی که جگر سوزد مردان و جگرخواران
در خون جگر میرد هر کو ز جگر ترسد
گفتی دلت از هجرم میترسد و میسوزد
بی وصل تو هر ساعت دلسوختهتر ترسد
از آه دل عطار آخر به نمیترسی
کانکس که خبر دارد از آه سحر ترسد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه و عرفانی دربارهٔ بیباکی عاشق راستین است: مرد عشق از سر دادن و آتش و خطر نمیهراسد و همچون پروانه ترسیدن از سوختن را کفر میداند. در پایان، شاعر از سوز هجران سخن میگوید و معشوق را از اثر آه سحرگاهی عطار بیم میدهد.
هوش مصنوعی: کسی که مرد راه عشق توست از آلوده شدن دامن به گناه و ناپاکی میترسد، نه از جان باختن؛ تنها نامرد است که از سر دادن در راه تو میترسد.
هوش مصنوعی: اگر همراه تو باشم و در راهم دویست دریای آتش باشد، نه دلم در اندیشهٔ خود است و نه جانم از خطر میترسد.
هوش مصنوعی: جانی که از شمع زیبایی تو برافروخته شود، مانند پروانه است و بدان که اگر پروانه از سوختن بترسد، کفر ورزیده است.
هوش مصنوعی: در جایی که جگر مردان و جگرخواران (رنجکشان عشق) میسوزد، هر کس از سوختن جگر بترسد، در خون جگر خود میمیرد.
هوش مصنوعی: گفتی دلت از جدایی من میترسد و میسوزد؛ آری، بی وصال تو دل هر لحظه سوختهتر و ترسانتر میشود.
هوش مصنوعی: آیا سرانجام از آه دل عطار نمیترسی؟ زیرا هر که از اثر آه سحرگاهی آگاه باشد، از آن میترسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.