درد من هیچ دوا نپذیرد
زانکه حسن تو فنا نپذیرد
گر من از عشق رخت توبه کنم
هرگز آن توبه خدا نپذیرد
از لطافت که رخت را دیدم
نقش تو دیدهٔ ما نپذیرد
نتوانم که تو را بینم از آنک
چشم خفاش ضیا نپذیرد
گرچه زلف تو دل ما میخواست
سر گرفته است عطا نپذیرد
ما بدادیم دل اما چه کنیم
اگر آن زلف دوتا نپذیرد
هرچه پیش تو کشم لعل لبت
از من بی سر و پا نپذیرد
میکشم پیشکش لعل تو جان
این قدر تحفه چرا نپذیرد
در ره عشق تو جان میبازم
زانکه جان بی تو بها نپذیرد
چه دغا میدهی آخر در جان
جان عزیز است دغا نپذیرد
گر بگویم که چه دیدم از تو
هیچکس گفت گدا نپذیرد
ور نگویم، ز غمت کشته شوم
کشته دانی که دوا نپذیرد
تو مرا کشتی و خلقیت گواه
کس ز قول تو گوا نپذیرد
خستگی دل عطار از تو
مرهمی به ز وفا نپذیرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از دردی میگوید که درمان ندارد، زیرا زیبایی معشوق جاودانه است و توبه از این عشق هم پذیرفته نیست. او دل و جان خود را پیشکش میکند، اما زلف و لب معشوق آن را نمیپذیرند. عاشق میان گفتن و نگفتن رنجش گرفتار است: اگر بگوید باورش نمیکنند و اگر نگوید از غم میمیرد. در پایان، عطار تنها مرهم دل زخمی خود را وفای معشوق میداند.
هوش مصنوعی: درد عشق من هیچ درمانی نمیپذیرد، زیرا زیبایی تو نابودشدنی نیست. تا زیبایی تو باقی است، درد من هم باقی است.
هوش مصنوعی: اگر از عشق چهرهٔ تو توبه کنم، خداوند هرگز آن توبه را نمیپذیرد. یعنی توبه از این عشق خود گناه است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو را چنان لطیف و ظریف دیدم که چشم ما نمیتواند نقش تو را در خود نگه دارد.
هوش مصنوعی: نمیتوانم تو را ببینم، زیرا همانطور که چشم خفاش تاب نور را ندارد، چشم من نیز تاب دیدن جلوهٔ تو را ندارد.
هوش مصنوعی: هرچند زلف تو دل ما را میخواست، اکنون سر کشیده و ناز میکند و بخشش و هدیهٔ ما را نمیپذیرد.
هوش مصنوعی: ما دل خود را بخشیدیم، اما چه کنیم اگر آن زلف خمیده و دوتا آن را نپذیرد.
هوش مصنوعی: هر هدیهای که پیش تو میآورم، لب لعلگون تو آن را از من بیچیز و بیسروسامان نمیپذیرد.
هوش مصنوعی: جانم را پیشکش لب لعل تو میکنم. چرا چنین هدیهٔ گرانبهایی را نمیپذیرد؟
هوش مصنوعی: در راه عشق تو جانم را میبازم، زیرا جان بدون تو هیچ ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: چرا در بازی بر سر جان نیرنگ میزنی؟ جان عزیز است و فریب را برنمیتابد.
هوش مصنوعی: اگر بگویم از تو چه رنجهایی دیدهام، کسی سخن گدایی چون من را باور نمیکند.
هوش مصنوعی: و اگر نگویم، از غم تو کشته میشوم، و میدانی که کشته را دیگر درمانی نیست.
هوش مصنوعی: تو مرا کشتی و مردم بر این گواهاند. کسی انکار و سخن تو را در برابر این گواهی نمیپذیرد.
هوش مصنوعی: زخم دل عطار که از تو خورده است، مرهمی بهتر از وفای تو نمیپذیرد. درمان او فقط وفاداری توست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.