خطی سبز از زنخدان می بر آورد
مرا از دل نه کز جان می بر آورد
خطش خوش خوان از آن آمد که بی کلک
مداد از لعل خندان می بر آورد
مداد اینجا چه باشد لوح سیمش
ز نقره خط خوشخوان می بر آورد
کدامین خط خطا رفت آنچه گفتم
مگر خار از گلستان می بر آورد
چنین باغی چه جای خار باشد
که از گلبرگ ریحان می بر آورد
چه میگویم که ریحان خادم اوست
که سنبل از نمکدان می برآورد
چه جای سنبل تاریکروی است
که سبزه زاب حیوان می برآورد
نبات اینجا چه ذوق آرد ولیکن
زمرد را ز مرجان می بر آورد
ز سبزه هیچ شیرینی نیاید
نبات از شکرستان می بر آورد
چه سنجد در چنین موضع زمرد
که مشک از ماه تابان می بر آورد
که داند تا به سرسبزی خط او
چه شیرینی ز دیوان می بر آورد
به خون در میکشد دامن جهانی
چو او سر از گریبان می بر آورد
خدایا داد من بستان ز خطش
که دل از جورش افغان می بر آورد
جهانی خلق را مانند عطار
ز اسلام و ز ایمان می بر آورد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف خط سبزی است که تازه بر چهرهٔ معشوق رسته است. شاعر پیاپی تشبیهی میآورد و سپس آن را ناکافی میشمارد و تشبیهی برتر جایش مینهد: مرکب، خار، ریحان، سنبل، سبزهٔ آب حیات، زمرد، نبات و مشک. در پایان از ستم این خط به خدا شکایت میکند و میگوید که همچون عطار، جهانی را از دین و ایمان بیرون برده است.
هوش مصنوعی: معشوق از چانهاش خطی سبز (موی تازهرسته) بیرون آورد؛ این خط نهتنها دل، بلکه جان مرا از جا برکند و بیرون کشید.
هوش مصنوعی: خط او از آن رو خوشخوان و زیباست که بیآنکه قلمی در کار باشد، مرکبش را از لب لعل خندانش برآورده است.
هوش مصنوعی: در اینجا مرکب چه ارزشی دارد؟ صفحهٔ سیمین چهرهاش خود از نقره خطی خوشخوان پدید آورده است.
هوش مصنوعی: شاعر از سخن خود بازمیگردد: کدام خط؟ آنچه گفتم خطا بود؛ گویی از گلستان چهرهاش خاری روییده است.
هوش مصنوعی: در چنین باغ زیبایی جای خار نیست؛ بلکه از برگ گل رخسارش ریحان (خط سبز) روییده است.
هوش مصنوعی: چه میگویم؟ ریحان خدمتگزار اوست؛ او از نمکدان لب و چهرهٔ بانمکش سنبل (موی سیاهسبز) رویانده است.
هوش مصنوعی: سنبل تیرهرو را چه جای این سخن است؟ او سبزهای از آب حیات (لب جانبخش) رویانده است.
هوش مصنوعی: گیاه در اینجا چه لطفی دارد؟ بلکه او از مرجان لب، زمرد (خط سبز) پدید آورده است.
هوش مصنوعی: از سبزه شیرینی برنمیآید؛ او از شکرستان لبش نبات (خط نورسته و شیرین) برآورده است.
هوش مصنوعی: در چنین جایی زمرد چه ارزشی دارد؟ او از ماه درخشان چهرهاش مشک (خط سیاه خوشبو) رویانده است.
هوش مصنوعی: چه کسی میداند که او با تازگی و طراوت خطش چه شیرینیای از دیوان (دفتر حسن) بیرون آورده است.
هوش مصنوعی: هنگامی که او سر از گریبان بیرون میآورد، دامن جهانی را به خون میکشد و عاشقان بسیاری را خونیندل میکند.
هوش مصنوعی: خدایا، داد مرا از خط او بستان؛ که دلم از ستم آن به فریاد و ناله افتاده است.
هوش مصنوعی: خط او مردم جهان را، مانند عطار، از اسلام و ایمان بیرون آورده و دین و دل همه را برده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.