شمع رویت را دلم پروانهای است
لیک عقل از عشق چون بیگانهای است
پر زنان در پیش شمع روی تو
جان ناپروای من پروانهای است
بر سر موی است جان کز دیرگاه
یک سر موی توام در شانهای است
زلف تو زنار خواهم کرد از آنک
هر شکن از زلف تو بتخانهای است
واندران بتخانه درد عشق را
جان خون آلود من پیمانهای است
وصل تو گنجی است پنهان از همه
هر که گوید یافتم دیوانهای است
در خرابات خرابی میروم
زانکه گر گنجی است در ویرانهای است
مرغ آدم دانهٔ وصل تو جست
لاجرم در بند دام از دانهای است
خفتهای کز وصل تو گوید سخن
خواب خوش بادش که خوش افسانهای است
وصلت آن کس یافت کز خود شد فنا
هر که فانی شد ز خود مردانهای است
گر مرا در عشق خود فانی کنی
باقیت بر جان من شکرانهای است
بیدقی عطار در عشق تو راند
گر به فرزینی رسد فرزانهای است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق دل خود را پروانهٔ شمع روی معشوق میداند و زلف او را بتخانه و زنار خود میشمارد. سپس وصال را گنجی پنهان در ویرانهٔ خرابات میخواند که مدعیانش دیوانه یا خوابگو هستند و آدم نیز برای دانهٔ آن به دام افتاد. در پایان راه وصال را فنای از خود میداند که به بقا در معشوق میانجامد، و عطار با تمثیل شطرنج امید دارد پیادهٔ او در این بازی به فرزین برسد.
هوش مصنوعی: دل من پروانهای است که گرد شمع چهرهٔ تو میگردد، اما عقل با عشق ناآشنا و بیگانه است.
هوش مصنوعی: جان بیپروای من مانند پروانهای است که در برابر شمع روی تو بال میزند و از سوختن نمیهراسد.
هوش مصنوعی: جانم به مویی بند است و در خطر است، چون مدتهاست که تنها یک تار از موی تو در شانهٔ من گیر کرده و جز آن بهرهای ندارم.
هوش مصنوعی: زلف تو را زنار خود میکنم، زیرا هر پیچ و شکن زلف تو بتخانهای است.
هوش مصنوعی: و در آن بتخانه، جان خونین من پیمانهای است که شراب درد عشق در آن ریخته میشود.
هوش مصنوعی: وصال تو گنجی است که از همه پنهان است؛ هر کس ادعا کند آن را یافته، دیوانه است.
هوش مصنوعی: به خرابات ویران میروم، چون اگر گنجی باشد در ویرانه یافت میشود.
هوش مصنوعی: آدم چون پرندهای در پی دانهٔ وصال تو رفت و ناچار به خاطر یک دانه در بند دام افتاد؛ اشاره به داستان آدم و دانهٔ گندم است.
هوش مصنوعی: کسی که در خواب غفلت از وصال تو سخن میگوید، خوابش خوش باد، زیرا سخنش افسانهای شیرین و بیحقیقت است.
هوش مصنوعی: تنها کسی به وصال تو رسید که از خود فانی شد، و هر کس از خود فانی شود، جوانمرد و دلیر است.
هوش مصنوعی: اگر مرا در عشق خود نابود کنی، بقای تو در جان من پاداش و شکرانهٔ این فنا خواهد بود.
هوش مصنوعی: عطار در بازی عشق تو پیادهای را پیش رانده است؛ اگر این پیاده به فرزین برسد، او فرزانه است. بازی با واژههای فرزین و فرزانه است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
این مر ایشان را سلامت خانه ای است
وز مکاره نزد حق کاشانه ای است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.