غم درآمد ز درم چون ز برم یار برفت
عیش و نوش و طربم، جمله به یکبار برفت
بنوشتم چو ز بی مهریت ای مه، شرحی
آتش افتاد به لوح و، قلم از کار برفت
خواست نرگس که به چشم تو کند همچشمی
نتوانست، سر افکنده و بیمار برفت
مگر از روی تو، بلبل سخنی گفت به گل
که بزد چاک گریبان و، ز گلزار برفت؟
چهره زرد من، از هجر رخت گلگون شد
بس که خون دلم از دیده به رخسار برفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از رفتن یار و جای گرفتن غم به جای شادی مینالد و میگوید شرح بیمهری معشوق چنان سوزان است که قلم و کاغذ را میسوزاند. سپس زیبایی یار را با شکست نرگس در برابر چشم او و چاک زدن گریبان گل از شنیدن وصف رویش میستاید. در پایان، با بیانی ناسازوار، چهرهٔ زردش را از اشک خونین هجران سرخ میبیند.
هوش مصنوعی: همین که یار از کنارم رفت، غم به خانهام آمد و همهٔ خوشی و بادهنوشی و شادیام یکباره از دست رفت.
هوش مصنوعی: ای ماهروی، وقتی شرح بیوفایی و نامهربانی تو را نوشتم، از سوز سخنم آتش به صفحه افتاد و قلم از نوشتن بازماند.
هوش مصنوعی: گل نرگس خواست با چشم تو برابری کند، اما نتوانست و شرمنده و سرافکنده و بیمار کنار رفت. نرگس را به سبب سر خمیدهاش سرافکنده و به سبب حالت خمارش بیمار خوانده است.
هوش مصنوعی: گویا بلبل از زیبایی روی تو چیزی به گل گفت که گل از شرم و حسادت گریبان چاک زد و از گلستان رفت. شکفتن و پرپر شدن گل به گریبان دریدن تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زرد من در دوری از روی تو سرخ شد، از بس که خون دلم از چشمانم بر گونههایم جاری شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کیست آن لعبت خندان که پریوار برفت
که قرار از دل دیوانه بهیکبار برفت
باد بوی گل رویش به گلستان آورد
آب گلزار بشد رونق عطار برفت
صورت یوسف نادیده صفت میکردیم
[...]
آوخ آوخ که جگرگوشه دگر بار برفت
دل به جان آمد از آن روز که دلدار برفت
یا رب این بار چنان رفت که باز آید باز
یا دلش سیر شد از ما و به یک بار برفت
یا رب از کوفتگی های ره آسایش یافت
[...]
خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفت
مونس جان و قرار دل بیمار برفت
گرچه باشد همه کس را دل آزرده ز درد
درد من این که مرا یار دل آزار برفت
دوش در صومعه دل ذکر دو زلفت می گفت
[...]
زار گریم که مرا یار وفادار برفت
چون نگریم ز وفا کز بر من یار برفت
دل نمانده است مرا از غم هجرش آری
بیدلم زآن که مرا دلبر و دلدار برفت
کار من گریه و زاری بود آری ور نه
[...]
آدمی وار عیان گشت و پری وار برفت
از پسش جامه دران خلق بیکبار برفت
تا صبا نافه زچین سرو زلفش بگشود
مشک خجلت زده در طبله عطار برفت
خواست تا منع زعشقم کند و حسن تو دید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.