حالم از شرح غمت افسانه(ایست)
چشمم از عکس رخت بتخانه(ایست)
هر کجا بدگوهری در عا(لمست)
در کنار آنچنان دردانه(ایست)
بر امید زلف چون ز(نجیر تو)
ای بسا عاقل که چون (دیوانه‌ایست)
گفتم او را این چه زلفـ.........
گفت هان فی‌الجمله در.........
از لبش یک نکته‌ای.........
وز خمش یک قطره‌ای (پیمانه‌ایست)
با فروغ آفتاب حسـ(ـن او)
شمع گردون کمتر از (پروانه‌ایست)
نازنینا رخ چه می‌پو(شی ز من)
آخر این مسکین کم (از بیگانه‌ایست)
از بت آزر حکایت‌ها کنـ(ـند)
بت خود این است از.........
دل نه جای توست آخر چـ(ـون کنم)
در جهانم خود همین (ویرانه‌ایست)
این نه دل خوانند کیـ.........
این نه عشق است از.........
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل با بیانی عاشقانه و اندوهناک از غم بی‌پایان خود سخن می‌گوید و توصیفی از معشوق دارد که زیبایی‌اش شگفت‌انگیز و بی‌نظیر است. او از زلف‌های معشوقش به عنوان زنجیری یاد می‌کند که او را در بند احساساتش گرفتار کرده است و در عین حال دلش می‌خواهَد از زیبایی‌اش بهره‌مند شود. شاعر به یادآوری حال و روز عاشقان حریص در عشق می‌پردازد و ضمن اظهار حسرت برای دوری از معشوق، به ناتوانی دل در برابر عشق اشاره می‌کند. در انتها، او از بی‌پناهی و ویرانی دلش در این عالم پر درد سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: حال من از بیان غمت به مانند داستانی طولانی است و چشمانم همچون نیایشگاه، پر از تصویر چهره‌ات می‌باشد.
هوش مصنوعی: هر جا که انسانی بدخوی وجود دارد، در کنار او شخصی با فضیلت که ارزشمند و دردانه است، نیز پیدا می‌شود.
هوش مصنوعی: امید به زلف تو در دل گمراهی است، زیرا خیلی‌ها را می‌بینم که به خاطر آن زلف به دیوانگی افتاده‌اند، با اینکه عاقل هستند.
هوش مصنوعی: من از او پرسیدم این چه زلفی است که داری، او پاسخ داد که به طور کلی در هم پیچیده و گره‌خورده است.
هوش مصنوعی: از لب او یک نکته را می‌گیریم که مانند پیمانه‌ای برای نوشیدنی است و از خمش (لبخند یا حالت لب) او یک قطره می‌چکد که همانند مقداری همان نوشیدنی می‌باشد.
هوش مصنوعی: حسن او و زیبایی‌اش به اندازه‌ای است که نورش مانند آفتاب می‌درخشد، و این باعث می‌شود که شمع گردون (دنیا) به لحاظ زیبایی در مقایسه با او کوچک و کم‌نورتر از یک پروانه به نظر برسد.
هوش مصنوعی: ای نازنین، چرا روی زیبایت را از من می‌پوشانی؟ این مسکین که کم از دیگران نیست.
هوش مصنوعی: حکایت‌ها و داستان‌هایی از آزر، پدر ابراهیم خلیل، می‌گویند که بت خود او نیز همین بت است. این اشاره به بت‌پرستی و تمسخر آن دارد.
هوش مصنوعی: دل برای تو نیست؛ پس چه کنم در جهانی که همین ویرانه است؟
هوش مصنوعی: این چیزی که آن را دل می‌نامند، خیلی چیز دیگری است و این عشق هم که می‌گویند، از نوعی دیگر است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ز آشنای خود دلت بیگانه‌ایست
هرچ می‌گویم ترا افسانه‌ایست
ای برادر قصه چون پیمانه‌ایست
معنی اندر وی مثال دانه‌ایست
حالم از شرح غمت افسانه ایست
چشمم از عکس رخت بتخانه ایست
گنبد گردون عجب غمخانه ایست
بی غمی در وی دروغ افسانه ایست
آن دیار و کاخ و کو ویرانه ایست
آن شکوه و فال و فر افسانه ایست
معرفی ترانه‌های دیگر
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.