مرا دلیست گرفتار عشق دلداری
سمنبری صنمی گلرخی جفاکاری
ستمگری شغبی فتنهای دلآشوبی
هنروری عجبی طرفهای جگرخواری
بنفشهزلفی نسرینبری سمنبویی
که ماه را بر حسنش نمانْد بازاری
همایفری طاووسحسن و طوطینطق
به گاه جلوهگری چون تذرو رفتاری
دلم به غمزه جادو ربود و دوری کرد
کنون بماندم بیاو چو نقش دیواری
ز وصل او چو کناری طمع نمیدارم
کناره کردم و راضی شدم به دیداری
ز هر چه هست گزیر است و ناگزیر از دوست
چه چاره سازد در دام دل گرفتاری
در اشتیاق جمالش چنان همینالم
چو بلبلی که بمانَد میان گلزاری
حدیث سعدی در عشق او چو بیهده است
نزد دمی چو ندارد زبان گفتاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل عاشق محبوب ستمگر و زیبای خود را با صفتهای پیاپی و تشبیه به گلها و پرندگانی چون همای و طاووس و طوطی و تذرو توصیف میکند. سپس میگوید محبوب با نگاه افسونگرش دلش را ربود و رفت و او را چون نقشی بیجان بر دیوار رها کرد. عاشق از امید وصال دست کشیده و به دیداری قانع شده است، اما از دوست گریزی ندارد و مانند بلبل مینالد. در پایان سعدی سخن گفتن از این عشق را بیهوده میداند و خاموشی برمیگزیند، چون زبانش از بیان آن ناتوان است.
هوش مصنوعی: دلی دارم که اسیر عشق محبوبی شده است؛ محبوبی که تنش چون گل یاسمن سپید و لطیف است، زیبارو و بتگونه است، رخسارش چون گل است و بسیار جفا میکند.
هوش مصنوعی: آن محبوب ستمگر و پرشور و آشوبانگیز است و دلها را پریشان میکند. در عین حال هنرمند، شگفتانگیز و بیهمتاست و جگر عاشق را خون میکند.
هوش مصنوعی: زلفش به رنگ بنفشه است، تنش چون نسرین سپید است و بوی یاسمن میدهد. چنان زیباست که در برابر زیباییاش، ماه دیگر رونق و خریداری ندارد.
هوش مصنوعی: شکوه و فرّ او چون همای است، زیباییاش چون طاووس و سخن گفتنش چون طوطی شیرین است. هنگام خرامیدن و جلوه کردن هم راه رفتنش مانند تذرو (قرقاول) خوش و نازآلود است.
هوش مصنوعی: با نگاه افسونگرش دلم را ربود و از من دور شد. اکنون بی او مانند نقشی بر دیوار، بیجان و بیحرکت ماندهام.
هوش مصنوعی: چون امید ندارم که در وصال او را در آغوش بگیرم، کناره گرفتم و به همین که او را ببینم خرسندم. شاعر میان «کنار» به معنای آغوش و «کناره کردن» بازی لفظی کرده است.
هوش مصنوعی: از هر چیزی میتوان چشم پوشید، جز از دوست. کسی که دلش در دام عشق گرفتار شده است چه چارهای میتواند بیندیشد؟
هوش مصنوعی: از شوق دیدن زیبایی او چنان ناله میکنم که بلبلی در میان گلزار مینالد.
هوش مصنوعی: سعدی میگوید چون سخن گفتن او از عشق آن محبوب بیهوده است، دم نزد و خاموش ماند، زیرا زبانی برای بیان آن عشق ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مرا بخانه خمار بر ده بسپاری
دگر مرا به غم روزگار مسپاری
نبیند چند مراده برای مستی را
که سیر گشتم از این زیرکی و هشیاری
مرا به ناله و زاری همیبیازاری
جفای تو بکشم زانکه بس سزاواری
تو را به جان و تن خویشتن خریدارم
مرا به قول بداندیش میبیازاری
به جان شیرین مهر تو را خریدارم
[...]
نبود چون تو مَلِک در جهان جهانداری
نیافرید خدای جهان تو را یاری
خجسته آمد دیدار تو به عالم بر
خدایگان چو تو باید خجسته دیداری
تو راست مُلک و سزاوار آن تویی به یقین
[...]
ز عشقت ای عمل غمزهٔ تو خون خواری
بسی کشید تن مستمند من خواری
مراست عیش دژم تا شدی ز دست آسان
چگونه عیشی؟ با صد هزار دشواری
بدان دو چشم دژم عیش من دژم خواهی
[...]
در آی جانا با من به کار اگر یاری
وگرنه رو به سلامت که بر سر کاری
نه همرهی تو مرا راه خویش گیر و برو
تو را سلامت بادا مرا نگوساری
مرا به خانهٔ خمار بر بدو بسپار
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.