امشبم کشت غمت، عشرت فردای تو خوش
کار خود کرد به من غمِ ، دلِ غم های تو خوش
گر چنین غمزه کند کاوش دل، ممکن نیست
که شود خاطرم از شغل تماشای تو خوش
فرصتم نیست که در پای تو جان افشانم
بس که می آیدم از دیدن بالای تو خوش
دیدم از زلفِ شکن در شکن و چین در چین
همه جا خاص تو ای دل، بنشین، جای تو خوش
مصر گلشن ز تو ای یوسف کنعان خوش بوست
شب یعقوب تو خوش، روز زلیخای تو خوش
سحر و معجز صفت چند عطا کردهٔ توست
هم دل سامری و هم دل زیبای تو خوش
دل عرفی خبر از ناخوشیش نیست که نیست
پایدار تو خوش و پای تمنای تو خوش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از کشته شدن به دست غم معشوق سخن میگوید و با این حال همهچیزِ معشوق را خوش میداند. غمزهٔ او دل را میکاود، تماشای قامتش فرصت جانفشانی را میگیرد و زلفش جایگاه دل است. معشوق به یوسف تشبیه میشود و جادو و معجزه به او نسبت داده میشود. در پایان، عرفی میگوید در راه معشوق هیچ ناخوشی نمیشناسد و حتی دار و رنجِ آرزومندی هم برایش خوش است.
هوش مصنوعی: امشب غم تو مرا کشت؛ خوشیِ فردای تو گوارا باد. غم کار خود را با من به پایان رساند؛ دل غمهای تو (که به کام خود رسیدند) شاد باد.
هوش مصنوعی: اگر غمزهٔ تو اینگونه دل را بکاود و زخمی کند، ممکن نیست که دلم از تماشای تو آسوده و شاد شود.
هوش مصنوعی: آنقدر از دیدن قد و قامت تو لذت میبرم و غرق تماشایم که فرصت نمیکنم جانم را در پای تو نثار کنم.
هوش مصنوعی: در زلف پرپیچ و پرچین تو نگاه کردم و دیدم همهجای آن جایگاه ویژهٔ دل است؛ ای دل، همانجا بنشین که جایت خوش باد.
هوش مصنوعی: ای که چون یوسف کنعانی، گلشن از تو مانند مصر خوشبو شده است؛ شبِ یعقوبِ منتظرِ تو و روزِ زلیخای دلباختهٔ تو هر دو خوش است.
هوش مصنوعی: جادو و معجزه از جملهٔ صفتهایی است که تو بخشیدهای؛ هم دل سامریِ جادوگر و هم دست معجزهگر تو (احتمالاً ید بیضا) هر دو از تو خوشاند.
هوش مصنوعی: دل عرفی از هیچ ناخوشی خبر ندارد، زیرا در راه تو ناخوشیای نیست؛ حتی پای دارِ تو و پایِ آرزومندی تو نیز برایش خوش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای همه شکلِ تو مَطبوع و همه جایِ تو خوش
دلم از عشوهٔ شیرینِ شِکرخایِ تو خوش
همچو گلبرگِ طَری هست وجودِ تو لطیف
همچو سروِ چمنِ خُلد سراپای تو خوش
شیوه و نازِ تو شیرین، خط و خالِ تو مَلیح
[...]
ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوش
گرد آن حلقه زده زلف سمن سای تو خوش
پای تا سر تو چنانی که بود بوسه زدن
بر رخ خوب تو زیبا به کف پای تو خوش
گر کنی پرسش و گر خنده زنی بر حالم
[...]
ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوش
عالم خاک هم از سایه بالای تو خوش
چه بهشتی تو که چون کنج لب و گوشه چشم
نیست جایی که نباشد زسراپای تو خوش
روزت از روز دگر خوشتر ونیکوتر باد
[...]
چمنِ جلوهگری از قد رعنای تو خوش
دل آشفتگی از زلف چلیپای تو خوش
مو به موی تو جدا بر دل من داغ نهست
به سراپای دلم داغ سراپای تو خوش
خون ما بیگنهان در قدمت رنگ نداشت
[...]
گر نشد جان و دلم از رخ زیبای تو خوش
می کنم خاطر خود را به تمنّای تو خوش
وعده امروز، به فردای قیامت دادی
روزگار دل ما در غم فردای تو خوش
ناخن خار رهت عقده گشا افتادهست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.