ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوش
عالم خاک هم از سایه بالای تو خوش
چه بهشتی تو که چون کنج لب و گوشه چشم
نیست جایی که نباشد زسراپای تو خوش
روزت از روز دگر خوشتر ونیکوتر باد
که شد امروز من از وعده فردای توخوش
نیست ممکن که گشاید ز تماشای بهشت
دل هرکس که نگردد ز تماشای تو خوش
فیض درابر سیاه و دل شب می باشد
می شود وقت دل از زلف سمن سای تو خوش
فارغ ازعذر ستم باش که درمشرب ما
هست چون لطف بجا، رنجش بیجای توخوش
چون مه عید به انگشت نمایندش خلق
لب هرکس شود از لعل شکر خای تو خوش
چیست دربار توای تاجر کنعان، که شده است
دل یک شهر زاندیشه سودای تو خوش
چشم بددور زابری بلند تو که هست
چون مه عید دل خلق به ایمای تو خوش
برتو صائب نمک عشق و جنون باد حلال
که مراوقت شد از شور سخنهای توخوش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در وصف و ستایش معشوق است و با ردیف «خوش» زیبایی چهره، قامت، زلف، لب و ابروی او را برمیشمارد. شاعر دیدار معشوق را برتر از بهشت میداند و حتی ستم و رنجش بیدلیل او را پذیرفتنی میشمارد. تشبیه ابرو و انگشتنما شدن به ماه نو عید و اشاره به یوسف کنعانی از تصویرهای اصلی غزل است. در پایان، شاعر از شور سخن خود اظهار رضایت میکند.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که آسمانها از روشنی چهرهٔ زیبای تو شاد و خرماند، جهان خاکی هم از سایهٔ قامت بلند تو خوش و آسوده است.
هوش مصنوعی: تو چه بهشتی هستی که سراپایت مانند گوشهٔ لب و گوشهٔ چشمت دلپذیر است و هیچ جایی از وجودت نیست که زیبا و خوش نباشد.
هوش مصنوعی: شاعر دعا میکند که هر روز معشوق از روز پیش بهتر و خوشتر باشد، زیرا امروز حال او از وعدهٔ دیدار فردای معشوق خوش شده است.
هوش مصنوعی: کسی که دلش از دیدن تو شاد نشود، ممکن نیست دلش با تماشای بهشت باز و شکفته شود؛ یعنی دیدار تو از بهشت برتر است.
هوش مصنوعی: فیض و برکت در ابر سیاه و در دل شب نهفته است؛ از همین رو دل از زلف سیاه و خوشبوی تو که بوی یاسمن میدهد شاد میشود.
هوش مصنوعی: لازم نیست برای ستمی که میکنی عذر بیاوری، زیرا در مسلک ما عاشقان، رنجش و قهر بیدلیل تو هم مانند لطف بجایت خوش و پسندیده است.
هوش مصنوعی: هر کس که لبش از لب سرخ و شیرین تو کام بگیرد، مانند ماه نو عید انگشتنمای مردم میشود و همه با شگفتی به او اشاره میکنند.
هوش مصنوعی: ای بازرگان کنعانی (یوسفوار)، در بار تو چیست که دل همهٔ مردم شهر از خیال سودا و معامله با تو شاد شده است؟ «سودا» هم به معنای داد و ستد و هم به معنای عشق و شیفتگی است.
هوش مصنوعی: چشم بد از ابروی بلند و کمانی تو دور باد که مانند ماه نو عید، دل مردم با اشارهٔ آن شاد میشود.
هوش مصنوعی: صائب خطاب به خود میگوید: نمک عشق و دیوانگی بر تو حلال باد، زیرا حال من از شور و شیرینی سخنانت خوش شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای همه شکلِ تو مَطبوع و همه جایِ تو خوش
دلم از عشوهٔ شیرینِ شِکرخایِ تو خوش
همچو گلبرگِ طَری هست وجودِ تو لطیف
همچو سروِ چمنِ خُلد سراپای تو خوش
شیوه و نازِ تو شیرین، خط و خالِ تو مَلیح
[...]
ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوش
گرد آن حلقه زده زلف سمن سای تو خوش
پای تا سر تو چنانی که بود بوسه زدن
بر رخ خوب تو زیبا به کف پای تو خوش
گر کنی پرسش و گر خنده زنی بر حالم
[...]
امشبم کشت غمت، عشرت فردای تو خوش
کار خود کرد به من غمِ دل، غم های تو خوش
گر چنین غمزه کند کاوش دل، ممکن نیست
که شود خاطرم از شغل تماشای تو خوش
فرصتم نیست که در پای تو جان افشانم
[...]
چمنِ جلوهگری از قد رعنای تو خوش
دل آشفتگی از زلف چلیپای تو خوش
مو به موی تو جدا بر دل من داغ نهست
به سراپای دلم داغ سراپای تو خوش
خون ما بیگنهان در قدمت رنگ نداشت
[...]
گر نشد جان و دلم از رخ زیبای تو خوش
می کنم خاطر خود را به تمنّای تو خوش
وعده امروز، به فردای قیامت دادی
روزگار دل ما در غم فردای تو خوش
ناخن خار رهت عقده گشا افتادهست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.