آمیس نوشته:

هیچ کس بی عیب نیست و هیچ کس هم بی غم نیست. پس یا باید مدام می بخوری و در عالم مستی و بی خبری همه دنیا رو با غم و غصه هاش از یاد ببری یا اینکه عاقل باشی و فکر کنی همون طوری که تو به حال خیلی ها که از تو بهتر و بالاترن غبطه و حسرت می خوری ، خیلی ها هم که حال و روزشون از تو بدتر و پایین تره به حال تو غبطه می خورن پس خدا رو شکر کن و غمگین و ناامید نباش.

داوود نوشته:

باتوجه به کوتاهی عمر و ناپایداری هستی غم وقصه هیچ چیز را نخور و فقط شاد باش

م.ح نوشته:

در واقع اشاره به هستی اون کسی دارد که خیلی ها فکر می کنند وجود ندارد. چون با چشم سر نمی توانند او را ببینند

hooshang haghbin نوشته:

نیستی عدم وجود هستی است .
در اسطوره آمده است که
جهان از سه بخش تشکیل میشود:
(۱) بخش نیمه بیکران روشن
(۲) بخش نیمه بیکران تاریک
(۳) حد فاصله بین این دو بخش بالابنام “تهیگی” یا خلا
در فیزیک مدرن از خلامیتواند یک جفت اضداد بوجود اید.
به نوسانات خلا مراجعه شود.

hooshang haghbin نوشته:

امروزه دانشمندان بر این نظرند که :
شکست تقارن عامل تنوع در هستی است.

عباس مشرف رضوی نوشته:

چون نیست ز هر چه نیست جز باد بدست
چون هست به هر چه هست، نقصان و شکست
انگار که نیست هر چه در عالم هست
پندار که هست هر چه در عالم نیست

بطرز عجیبی صورت صحیح این رباعی در اینترنت وجود ندارد ( برخی آنرا به ابوسعید هم نسبت داده اند)
مصرع اول واضحست که درست نیست (چون “هست” موضوع مصرع بعدی است و تکرارش وجهی ندارد و تناسبی هم با “نیست” در بیت دوم ندارد)
وزن بیت دوم هم بنظر من درست نیست و درهرصورت من در یک نسخه چاپی اینطور دیده بودم.

هانی نوشته:

در پاسخ به عباس مشرف:
مصراع اول پیشنهادی شما نمی/تواند درست باشد چون معنی ندارد که ما از نیستی ها بر دستانمان چیزی احساس کنیم مثلا ما پر پرواز نداریم و هرگز احساسی از آن هم نداشتیم اما مصراعی را که شما مردود میدانید از نظر معنی درست است چون ما از چیزهایی که هست با وجود اینکه وجود دارد بهره/ای نمی/بریم گویی از هرچیزی نسیمی بر ما می/وزد و از دست می/رود..