|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مژده ای یعقوب دل کان یوسف کنعان رسید
محنت بی‌انتهای هجر را پایان رسید
باز گردد ای جان بر لب آمده کان نازنین
عیسی مریم صفت بهر علاج جان رسید
کوه غم بر باده ده ای دل که با باد صبا
بر مشمامم بوی خاک مقدم جانان رسید
تلخی دوران به یک سر محو شد از دل مرو
چون نسیمی بر مشامم زان گل خندان رسید
خالد ای مرغ گلستان وفا، بس کن فغان
کان بهار زندگانی خرم و خندان رسید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به شوق و استقبال از آمدن یوسف کنعانی، نماد عشق و وصال، می‌پردازد. او از پایان درد و غم هجر صحبت می‌کند و نوید بازگشت محبوبی را می‌دهد که به دل آرامش و شادابی می‌بخشد. با تشبیه محبوب به عیسی مریم، او را نجات‌دهنده و علاج دردهای خود می‌داند. شاعر با ادای احترام به فرا رسیدن بهار زندگانی، به دل خود دلداری می‌دهد و از تلخی‌های گذشته کاسته می‌شود. در نهایت، او به خود می‌گوید که باید درد و فغان را کنار بگذارد و از شادی این بهار سرمست شود.
هوش مصنوعی: خبر خوشی برای یعقوب دل داریم که فرزندش یوسف از سرزمین کنعان برگشته است. دوری و افسوس بی‌پایان ناشی از جدایی او اکنون به پایان رسیده است.
هوش مصنوعی: ای جان، به یاد بیاور که عیسی، آن مخلوق نازنین، اکنون برای درمان و نجات جان تو آمده است.
هوش مصنوعی: ای دل، کوه غم را بر باده بگذر و رها کن، زیرا هم‌اکنون بوی خاک پای محبوب به مشامم رسیده و با نسیم صبحگاهی از راه رسیده است.
هوش مصنوعی: تلخی‌های زندگی به یکباره از دل تو برطرف نشود، زیرا همچون نسیمی که بوی گلی خوشبویی را می‌آورد، خاطرات خوش به سراغت خواهند آمد و تو را شاد می‌کنند.
هوش مصنوعی: خالد، ای پرنده گلستان وفاداری، دیگر بس کن ناله و گله‌گذاری، زیرا بهار زندگی شاد و خوشبختی فرارسیده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شاه سنجر چون ز میدان جانب ایوان رسید
از زمین بانگ بشارت تا بر کیوان رسید
تا به کیوان گر بشارتها رسد نبود عجب
زانکه منصور و مظفر شاه از میدان رسید
موسم جنگ و غُو شیپور و رنج تن گذشت
[...]
خانه ما روضه شد،چون مقدم رضوان رسید
دیده روشن شد،چو بوی یوسف کنعان رسید
قصه عشق زلیخا را کجا پنهان کنم؟
کین حکایت از سواد مصر تا صنعان رسید
پیش ازین در شهر جانها رفته بودی لایزال
[...]
زینب ای ام‌المصیبة! موسمِ افغان رسید
کارِ حلقومِ حسین با خنجرِ بُران رسید
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.