شهاب حسن نژاد در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۰۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۸:
به نام خالق تنها
که حجمان حج جهل بسیط است
نمازمان مصداق آیات 4تاهفت سوره ی الماعون است
بصیرتمان در حد دیدن دنیاست
وشناختمان از خدا به حد صفر است که این اشعار ما را به به جای رساندن به خدا دورتر میکند شغر لذت ادبی نیست شعر لذتی است که ذلت هارا با آن خاموشکنین و به معارف برسیم هربیت از این شعر و اشعار عطار همگی نیاز به تفسیر دارن که این کار از ذهن ما خارج است و خدا را باید درسادگی ها بیابیم نه در شداید کلمات و لغات و ...
سولی در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۸:۵۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:
الله الله از دو بیت آخر
حامد اربابی در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۵۵ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۷۶ - حجرالاسود مغناطیس مردمان است!:
ابوطاهر جنابی
. امّا به محض ورود به شهر، سپاه قرمطی شروع به کشتار حجّاج کرده و آنها را در حال کشتهشدن با به یاد آوردن آیات قرآن مورد اهانت و تمسخر نیز قرار دادند. گفته شدهاست که در این واقعه ابوطاهر با یک سپاه نهصد نفری وارد مسجدالحرام شد و این در حالی بود که او مست بود و بر روی اسبی قرار داشت و ششمیر عریانی در دستش بود و حتی اسب او نزدیک بیت ادرار کرد. ابوطاهر همچنین دستور داد تا درب کعبه را از جا درآوردند و پوشش کعبه را برداشته و میان اصحاب خود قطعه قطعه کرد. نیروهای قرمطی همچنین به فرمان ابوطاهر قبّهای را که بر فراز چاه زمزم ساخته شدهبود تخریب کردند و شمار زیادی از اجساد کشتهشدگان را درون چاه ریختند. سرانجام در اوج خشونت و تندی قرمطیان، ابوطاهر امر کرد تا سنگ مقدّس حجرالاسود را از جای برکنند؛ پس مردی از یاران وی پیش آمد و با گرزش ضربهای به این سنگ زده و در همان حال چنین ندا داد که: «طیراً ابابیل کجاست؟! حجّارة من سجیل کجاست؟!». قرمطیان سپس سنگ یادشده را به همراه انبوه غنائم بهدست آمده با خود به احساء بردند. حجرالاسود تا 22 سال در اختیار قرمطیان بود تا اینکه سرانجام به مکان اصلی خود بازگرداندهشد
مهدی در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۳۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:
جناب حافظ از نوابغان شعر فارسی هست و شعر های ایشان از جنبه ی ادبی ارزش زیادی دارند ولی از جنبهی دینی باید به دیده ی دیگر نگریست حکایت های زیادی درباره ی مرام ومسلک ایشان هست ولی به گواه همه ایشان صوفی بوده اند مسلک صوفی گری مسلکی است که نه سنی است نه شیعه مسلکی است که مدعی اند حقیقت دین را خود با انجام کار های عبادی خاص خود مسقیما دریافت می کنند ونیاز ی به شریعت و احکام دین ندارند و لازم به ذکر است در ایران ان زمان به جز شهر قم و کاشان و روستای اوه همه یا سنی مذهب بودهاند یا صوفی
حامد اربابی در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۵۸ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۲۳ - طرابرزن، جبیل و بیروت:
رخام=مرمر
صلب=سخت
حامد اربابی در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۲:۳۶ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۱۷ - قرول و مرد عرب شصت ساله:
وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ ﴿4﴾
این بوده نه حلب
حسین چرخ انداز در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۲۹ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » درد زندگی [۲۵-۱۶] » رباعی ۲۲:
با درودهای فراوان
گرامیان دوستان
این ابیات را بهمراه برخی دیگر از رباعیات خیام بزرگ و دانشمند را با آهنگسازی استاد فریدون شهبازیان و دکلمه استاد شاملو و آواز مستی آور و سحرآمیز استاد شجریان گوش نمایید تا کلام ناب خیام عزیز تاثیر و لذتش چند برابر شود
بهمن در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۸:۱۲ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۱۷ - حکایت درویش با روباه:
در متون درسی دیگر جای این اشعار خالیست چرا؟
محسن در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۲۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۸:
مصرع نهادم بر لبت لب را ... تو حلقم!
پرستو در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۲:۱۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰:
دوستان فرهیخته
به نظر شما در بیت پنجم
همه دانند که من سبزه خط دارم دوست
درست تر نیست که "سبزه خطی" باشد
چون اگه به شکل نوشته تلفظ شود ، مصرع سکته دارد که ممکن نیست چنین باشد
نسخۀ مرحوم فروغی را چک کردم که آورده " سبزۀ خط"
در اینصورت دوستان میتونند راهنمایی کنن که این ترکیب سبزۀ خط چه معنایی دارد ؟
سپاس
محمد در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۳۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳ - غوغا میکنی:
منظور خار در بیت اول میتونم بپرسم چیه
محمد در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۰۰:۳۲ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۳ - غوغا میکنی:
خیلی شعر خاصیه
حنظله در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۲ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۲۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۵:
آقا فقط بیت اولش مشکل دارد . پس مصراع های زوج دیگش چی ؟ هم خوانی با قافیه های پایانی بیت اولش ندارد . اگر این یک غزل باشد اشتباه هست چون فقط ردیف داره و قافیه های میانی . قافیه های پایانی ندارد .
امین کیخا در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۲ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۱۹ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱:
با تن یک اصطلاح زیبا داریم
با تن خویشتن آمد یعنی شخصا آمد ! با تن خویشتن او را دیدی ؟ یعنی شخصا او را دیدی !
دکتر ترابی در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۲ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۲۱:۱۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۱:
با پوزش از استادان ،از آنجا که در مصراع نخستین به روشنی یاد جم آمده است ، کی به مانای چه کس نادرست و کی با صدای زیر ( چه هنگام ) درست است، و فراموش نکنیم که مراد شاعر از کی واپسین نه کیکاوس که کیخسرو بوده است .
مهدی در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۲ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۷:
یکی از جاهای معدودیه که در غزل حافظ، از صیغه ی مؤنث برای توصیف معشوق استفاده می شه (از کوچه ی "معشوقه" ی ما میگذری) که البته بسیار محتمله که به خاطر رعایت وزن باشه.
محمود خدایاری در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۲ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۳:
کلا این شعر مفهومش این است که
گرمخیر بکنندم به قیامت که چه خواهی
یار ماراوهمه نعمت فردوس شمارا
(سعدی)
حامد در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۲ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۰۴ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۱ - زندگی در مرو:
مباشرت=همکاری و نظارت؛اقدام به کاری کردن
حامد در ۱۲ سال قبل، یکشنبه ۲ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۰۰ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۱ - زندگی در مرو:
متصرفان =دست اندرکاران
علیرضا در ۱۲ سال قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۳۹۳، ساعت ۲۲:۰۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷۴: