دوستان در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۲۲:۰۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۷:

جناب حاجیکلایی اگر در روستا بودید می دانستید مگس عمر طولانی ای دارد چون اگر نکشی از بین نمی رود !!!

کمال در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۳۹ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۷۲:

جمع آن: 11324

سیامک در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۸۳:

باسلام
خمیر و نانبا دیوانه گردد
نانوا درست است
خمیر و نانوا دیوانه گردد تنورش بیت مستانه سراید

جاوید مدرس اول رافض در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۸:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۴:

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
********************************
********************************
از آن ......................... برفت رودِ عزیز
کنار دامن من همچو رود جیحون است
زمان که ز چنگم: 18 نسخه (807، 813، 818، 821، 822، 823، 824، 825 و 10 نسخۀ متأخّر یا بی تاریخ) خانلری، عیوضی، نیساری، جلالی نائینی- نورانی وصال
دَمی که ز چشمم: 2 نسخه (827، 874؟) قزوینی- غنی، سایه، خُرّمشاهی- جاوید
نفَس که ز چنگم: 7 نسخه (843 و 6 نسخۀ متأخّر یا بی تاریخ)
زمان که ز چشمم: 8 (803 و 7 نسخۀ متأخر یا بی تاریخ)
غزل 55 در 37 نسخه آمده است. نسخه های مورخ 819 و 875 بیت فوق و نسخۀ مورخ 801 خودِ غزل را ندارند.
*****************************************
*****************************************

جاوید مدرس اول رافض در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۸:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۳:

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
***********************************
***********************************
گر تو .................. ای نگار سنگین‌دل
حالِ .... بخواهم گفت پیش آصف ثانی
*
فارغی از ما : 8 نسخه (801، 803، 818 و 5 نسخۀ متأخر یا بی‌تاریخ) قزوینی، خانلری، عیوضی، سایه، خرمشاهی
فارغی از من : 6 نسخه (843 و 5 نسخۀ متأخر یا بی‌تاریخ) نیساری
**
دل : 4 نسخه (801، 803، 818 و 1 نسخۀ بی‌تاریخ) عیوضی
خود : 10 نسخه (843 و 9 نسخۀ متأخر یا بی‌تاریخ) قزوینی، خانلری، نیساری، سایه، خرمشاهی
30 نسخه غزل 464 را دارند و از آن جمله 14 نسخه بیت فوق را آورده‌اند. از نسخ کامل کهن فقط 3 نسخۀ مورخ 801، 803 و 818 بیت را دارند. این بیت به احتمال به دلیل اشاره به ممدوحِ حافظ که پس ازبیت تخلص آمده‌ در بیشتر نسخ حذف گشته است. در برخی نسخ این بیت به پیش از بیت تخلص جا به جا و این، بیت مقطع نیز شده است.
علامه قزوینی که آن را در نسخۀ اساس طبع خود (مورخ 827) ندیده بود از نسخه‌های سدۀ دهم به بعد، بیت را با ضبط‌های (فارغی از ما/حال خود) در متن نشاند و در حاشیه خاطر نشان کرد که نسخۀ 827 بیت را ندارد. استاد خانلری نیز که به اصل نسخۀ 827 و 3 نسخۀ کهن دیگر دسترسی نداشت متوجۀ پانوشت علامه قزوینی نشده و پنداشت که آنچه علامه آورده ضبط نسخۀ 827 است. این ضبط را سایه و خرمشاهی به تأسی از علامه قزوینی پذیرفته‌اند. دکتر نیساری با عنایت به نسخۀ مورد علاقه‌اش مورخ 843 و 9 نسخۀ متأخر و با انتخاب "فارغی از من" به جای "فارغی از ما" در مصرع نخست، در مصرع دوم "حالِ خود" را آورد.
در رابطه با مفهوم مصرع دوم می‌دانیم که "آصف برخیا" وزیر، کاتب یا ندیم سلیمان نبی پادشاه یهود بود و در این بیت منظور از "آصف ثانی" قوام الدین محمد صاحب عیار وزیر شاه شجاع است.
**********************************
**********************************

جاوید مدرس اول رافض در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۸:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱:

>>>>>>>>>>>>>>>>>>
************************************
************************************
گفتم خوشا هوایی کز ......... خیزد
گفتا خُنُک نسیمی کز کوی دلبر آید
باغ حُسن: 12 نسخه (801، 813، 824، 838-817، 834 و 7 نسخۀ متأخر یا بی‌تاریخ) خانلری، عیوضی
یاد حُسن: (816)
باد حُسن: (818)
باغ عشق: 15 نسخه (814-813، 819، 821، 822، 823 و 10 نسخۀ متأخر یا بی‌تاریخ) نیساری
کوی عشق: 5 نسخه (792؟، 825 و 3 نسخۀ متأخر یا بی‌تاریخ)
باد صبح: 1 نسخه (827) قزوینی، سایه، خرمشاهی
باغ مهر: 1 نسخۀ متأخر (843)
کوی یار: 1 نسخۀ متأخر (849)
باغ صبح: 1 نسخۀ متأخر (859)
باغ وصل: 1 نسخۀ متأخر (862)
باغ عیش: 1 نسخۀ متأخر (874)
کوی دوست: 2 نسخه (یکی بسیار متأخر: 893 و دیگری بی‌تاریخ)
راه مهر: 1 نسخۀ بی‌تاریخ
باغ لطف: 1 نسخۀ بی‌تاریخ
45 نسخه غزل 227 را دارند. نسخۀ 803، شش بیت اول غزل را ندارد که گویا روی برگی بوده که افتاده است و تنها دو بیت آخر را دارد.
************************************
************************************

سجاد در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۳۶ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۲۲۹:

با سلام
به نظر می رسه معنی لوت در اینجا با معنی اصل این واژه در ادبیات فارسی تفاوت داشته باشه. لوت در اینجا برگرفته از لخت می باشد. در مناطقی از استان کهگیلویه و بویراحمد واژه لوت به جای لخت استفاده می شود البته در تلفظ آن بجای واو از اُ استفاده می شود.
یعنی لُت

محمد با قر در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۶:۲۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۵۶:

با سلام معنی مصرع دوم بیت اول برایم مفهوم نیست

عین-غین در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۵۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷:

یکی از بهترین اجراهای این غزل توسط مرحوم استاد رضوی سروستانی انجام شده است شنیدنش خالی از لطف نیست

شهرام بنازاده در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۴:۱۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر چهارم » بخش ۵۶ - در تفسیر این حدیث مصطفی علیه‌السلام کی ان الله تعالی خلق الملائکة و رکب فیهم العقل و خلق البهائم و رکب فیها الشهوة و خلق بنی آدم و رکب فیهم العقل و الشهوة فمن غلب عقله شهوته فهو اعلی من الملائکة و من غلب شهوته عقله فهو ادنی من البهائم:

این همه علم بنای آخرست
که عماد بود گاو و اشترست
آخور آخر نوشته شده است

عاطفه در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۳:۴۵ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۴:

در بیت دوم احتمالا کلمه « وبالست » صحیح است .

عاطفه در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۳:۳۹ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۵۶:

در بیت اوّل مصراع دوم آیا ر من نهد صحیح است یا در من نهد ؟

مجتبی در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۱۳ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۰۶:

شاید دلیل ان گذشته سنایی است.آنطور که نقل شده جوانی این شاعر بزرگ بیشتر در حمد وثنای امرای غزنوی و کمی لاابالی گری گذشته است.سنایی شبیه فضیل ایاض از گذشته خود می گریزد .اگر چه در نیمه دوم عمر خویش متحول شده ولی گذشته نه چندان روشن، او را می آزارد.به هر روی این شعر فاخر هم از سر نیاز است وهم از روی عشق. اگر در مناجات ها دقت کنید وقتی شخص مضطر خدا را می خواند هر بار اورا با نامی متفاوت صدا کیزند گویی در اینجا نیز این اتفاق رخ داده است.

روفیا در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۴۴ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » جواب هدهد » حکایت شیخ سمعان:

در نهاد هر کسی صد خوک هست
خوک باید سوخت یا زنار بست
تو چنان ظن می‌بری ای هیچ کس
کین خطر آن پیر را افتاد بس
در درون هر کسی هست این خطر
سر برون آرد چو آید در سفر
تو ز خوک خویش اگر آگه نه‌ای
سخت معذوری که مرد ره نه‌ای
گر قدم در ره نهی چون مرد کار
هم بت و هم خوک بینی صد هزار
خوک کش، بت سوز، اندر راه عشق
ورنه همچون شیخ شو رسوای عشق
این ابیات خطاب به کسانی است که در یک نقطه ایستاده اند و بدون پای نهادن در کوی پر پیچ و خم عشق ( به خدا، به جهان، به آدمیان) رهروان را ملامت می کنند.
البته که املای نانوشته غلط ندارد! نمره هم ندارد!
مرد آن است که به راه افتد و خود را در معرض بلا قرار دهد.
به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

روفیا در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۳۳ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » جواب هدهد » حکایت شیخ سمعان:

خدای را شکر که دختر ترسای دلفریب قالب تهی کرد وگرنه خدا میداند وصال مرد پیر فقیر با دختر زیبای دلربا چه پایان اسفناکی داشت!

روفیا در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۳۰ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » جواب هدهد » حکایت شیخ سمعان:

آیا شیخ سمعان یا صنعان شخصیتی واقعی بود یا افسانه ای؟

علی در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۰۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۳۹ - لطف حق:

بیت آن که با نمرود این احسان کند، ظلم کی با موسی عمران کند کاملاً درست است، نظر آقای حسامپور اشتباه است (می) در میکند کاملاً اضافه بر وزن شعر است، نظر آقای علی که گفته اسکلت شعر از کس دیگه ای هست هم باید عرض کنم تاثیر پذیری شعرا از یکدیگر کار دور از ذهنی نیست شعرای بزرگ مثل حافظ از خواجو و سعدی تاثیر گرفته در این مورد کتاب ذهن و زبان حافظ رو مطالعه کنید، مهم اینه در حد تقلید نباشن بلکه نو آوری داشته باشن، نظر آقا محسن هم اشتباه بوده چون چون ظلم و احسان قافیه نمی شن، کند در این بیت ردیف شعر هست با قافیه اشتباه نکنید، آقای مسیح هم که ردیف شعر را به می کند تغییر داده می اینجا اضافه هست و وزن شعر را دچار اختلال می کنه،
نظر بعضی از دوستان درسته موسا باید به صورت نوشتاری آن یعنی موسی خونده بشه

حمید زارعی مرودشت در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۵۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۲:

مصاریع این غزل جابه جا تایپ شدن
اصل غزل در ادامه
شکوه‌ی جور تو نگشاید دهان زخم را
سرمه باشد جوهر تیغت زبان زخم را
سینه‌چاکیم وخموشی‌ترجمان عجزماست
ره ز لب بیرون نمی‌باشد فغان زخم را
عاشقان در سایهٔ برق بلا آسوده‌اند
ابرو از تیغ است چشم خونفشان زخم را
دردمندم یأس می‌جوشد اگر دم می‌زنم
از سخن خون می‌تراود ترجمان زخم را
پرده‌دار جاده کی گردد هجوم نقش پا
بخیه نتواند نهان کردن دهان زخم را
تا رسد برکنگر مقصود دست ناله‌ای
برده‌ام تا کرسی دل نردبان زخم را
نقد عشرت را زبانی نیست از سودای درد
خنده در بار است چون‌گل کاروان زخم را
جوهر اسرار آیا از خلف‌گیرد فروغ؟
خون‌کند روشن چراغ دودمان زخم را
از حدیث‌دردمندان خون‌حسرت می‌چکد
غیر موج خون زبان نبود دهان زخم را
تا به وصف تیغ بیدادت زبان پیدا کند
موج خون، ‌انگشتِ حیرت‌ شد دهان زخم‌را
بی‌بهاری نیست دندان بر جگر افشردنم
بخیه دارد شبنمیها بوستان زخم را
گَرد بی‌دردی به‌روی هر دو عالم فرش بود
سجده‌ای‌کردم چو مرهم آستان زخم را
زین بیابان‌کاروان صبح بیخود می‌رود
نیست مقصد جزفنا محمل‌کشان‌زخم را
بینوایی نیست ساز پرفشانیهای شوق
ناله خوش‌کرده‌ست امشب آشیان زخم را
صبح امیدیم بیدل آفتاب عشق‌کو
تیغ میلی می‌کشد خواب‌گران زخم را
(بیدل)

ناشناس در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۰۸:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸:

من هم گمان میکنم بک در این جا در معنی دیرین خود ، قورباغه است . دهخدا این بیت خسروانی را شاهد آورده که بیانگر کاربرد ان در زبان و ادبیات است :
ای هم چو «بک» پلید و چنو دیده ها برون
مانند آن کسی که کند چشم خویش کژ .
با سپاس چمن زار

انوش در ‫۱۰ سال قبل، شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۴، ساعت ۰۷:۲۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸۵:

استادشجریان خوندن که از شهوت برون جستم من امشب..ودرمصرع بعدی چنان چیزی که در خاطر نیابدرو نیاید خونده!!نه تنها امشب روجایگزین امروزکردن بلکه رسما باجفت پارفتن توشعر!!ازشهوت برون رفتم من امشب معنی نداره