گنجور

حاشیه‌ها

سید در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۳:۴۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:

او میرود دامن کشان
من زهر تنهایی چشان...
دیگر مپرس از من نشان،
کز دل نشانم میرود !
شاه بیت این شعر ب نظرم اینه...!
واقعا بی نظیره

فریده نقش در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۱:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:

مهدی خاتمی عزیز , تصور من این است که علت به بودنن قافیه دوم در این غزل زیبا این است که چون حافظ عربی را کامل میدانسته است , بنابراین در اشعار عربی دراین صورت ب کجا نوشته میشود و حافظ ظاهرا از این اسلوب تبعیت کرده است که در نهایت قافیه مصرع دوم ببین تفاوت ره کزکجاست تاب کجا درست است , اما چون در فارسی ما این اصطلاح را نداریم خود بخود به نوشته شده است . دراین مورد رجوع شود به غزل سلیمی منذ حلت بالعراق . الاقی من هواها ما الاقی اینجا هم عراق باید عراقی میشد ولی نشده و درهمین غزل من کاس الدهاق باید دهاقی میشد که نشده . واین تبعیت حافط از اسلوب نوشتاری شعر عربی است . مرسی

امین افشار در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۰:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۰۷:

تا کی خبرهای شما، واجویم از باد صبا؟؟؟
تا کی خیال ماهتان، جویم در آب چاه، من؟؟؟
به قول خواجه شیراز:
تا دَم از شام سرِ زلف سیاهت نزنم،
با صبا گفت و شنودم، سحری نیست...که نیست
بیچاره عاشق...

امین افشار در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۰۰:۴۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۰۷:

علامت گذاری شعر برای راحت تر خواندنش:
ای بس! که از آواز دُش*، وامانده‌ام زین راه، من
وی بس! که از آواز قُش*، گم کرده‌ام خرگاه، من

کِی وارهانی زین قُشم؟! کی وارهانی زین دُشم؟!
تا دررسم در دولتت، در ماه و خرمنگاه، من

هر چند شادم در سفر، در دشت و در کوه و کمر
در عشقت ای خورشیدفر، در گاه و در بی‌گاه، من

لیکن گشاد راه کو؟؟ دیدار و دادِ شاه کو؟؟!
خاصه مرا که سوختم، در آرزوی شاه، من

تا کی خبرهای شما، واجویم از باد صبا؟؟؟
تا کی خیال ماهتان، جویم در آب چاه، من؟؟؟

چون باغ صد ره سوختم، باز از بهار آموختم
در هر دو حالت، والِهَم** در صنعت الله، من
*: قُش و دُش یا قَش و دَش: قیل و قال
**= واله ام: شیفته و مفتونم.

mhdbig در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۲۳:۱۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۲:

در مصرع سوم کژدم صحیح است

مجتبی در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۲۲:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۵:

بیت ماقبل آخر را گمان کنم استاد شجریان به شکل زیر خوانده است:تو که گفته ای تحمل نکنم جفای خوبان الخ.البته بعیداست درنسخه ها چنین باشد.

محمد حیدرنیا در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۳۲ دربارهٔ وحشی بافقی » فرهاد و شیرین » بخش ۱۱ - حکایت:

صحیح بیت پنجم بدین گونه است :
تو کی دانی که لیلی چون نکوی است ؟
کزو چشمت همین بر زلف و روی است .

روفیا در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۲۰:۲۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۷۶ - معجزهٔ هود علیه‌السلام در تخلص مؤمنان امت به وقت نزول باد:

چه خوب که راه بهبود اوضاع جهان و سر و سامان دادن به وضعیت خودمان دو راه مجزا و متفاوت نیستند.
هر یک به دیگری منتهی میشود، تامین منافع راستین خودمان در گرو تامین منافع کل هستی و بهبود اوضاع جهان منوط به ارضاء نیازهای اجزاء آن است، وگرنه من که راستی برایم دشوار بود با دو دستورالعمل کار کنم و در هر موقعیتی بسنجم که حال منافع من کدام روش را اقتضاء می کند و منافع جهان کدام رویه را، در کشف همین یک نیز درمانده ام!

روفیا در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۹:۵۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۷۶ - معجزهٔ هود علیه‌السلام در تخلص مؤمنان امت به وقت نزول باد:

یادم آمد آنها را که می خواستند جهان را مدیریت کنند!

با ادب در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۹:۲۹ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۲۴ - نکته گفتن آن شاعر جهت طعن شیعه حلب:

واقعا اینجوریه یا شما دوست دارید اینطور فکر کنید
"مولوی نه عالم دین است و نه عالم و متخصص علم کلام و قران"
مولوی میگوید :
بر هوا تأویل قرآن میکنی پست و کژ شد از تو معنی سنی
گر ز قرآن کس نبیند غیر قال این عجب نبود زاصحاب ضلال
در نـُبی فرمود کین قرآن زدل هادی بعضی و بعضی را مضل
زانک از قرآن بسی گمره شدند زین رسن قومی درون چَه شدند
مر رسن را نیست جرمی ای عنود مر ترا سودای سر بالا نبود
ای سگ طاعن تو عو عو میکنی طعن قرآن را برون شو میکنی
این نه آن شیرست کز وی جان بری یا زپنچه ی قهر او ایمان بری
تا قیامت میزند قرآن ندا ای گروهی جهل را گشته فدا
معنی قرآن زقرآن پرس و بس وز کسی کآتش زد او اندر هوس
پیش قر آن گشت قربانی و پست تا که عین روح او قرآن شدست
روغنی کو شد فدای گل به کـُل خواه روغن بوی کن خواهی تو گل
جمله قرآن شرح خبث نفس هاست بنگر اندر مصحف آن چشمت کجاست

کسرا در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۵۹ دربارهٔ رهی معیری » غزلها - جلد اول » نای خروشان:

اجرای ساز و آواز این شعر در گلهای تازه 188 معرکست

کسرا در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۵۴ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۳۲۶:

عالیه

کسرا در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۵۳ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۷۳:

خیلی زیباست

رضا در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۱۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۵۲ - آمدن آن زن کافر با طفل شیرخواره به نزدیک مصطفی علیه السلام و ناطق شدن عیسی‌وار به معجزات رسول صلی الله علیه و سلم:

می‌بیاموزد مرا وصف رسول
زان علومم می رهاند زین فسول

رضا در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۱۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۵۲ - آمدن آن زن کافر با طفل شیرخواره به نزدیک مصطفی علیه السلام و ناطق شدن عیسی‌وار به معجزات رسول صلی الله علیه و سلم:

می‌بیاموزد مرا وصف رسول
زان علومم می رهاند زیئ فسول

رضا در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۵۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۴۱ - قصه عشق صوفی بر سفرهٔ تهی:

آب کم جو تشنگی آور به دست
تا بجوشد آبت از بالا و پست

رضا در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۳۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۴۲ - مخصوص بودن یعقوب علیه السلام به چشیدن جام حق از روی یوسف و کشیدن بوی حق از بوی یوسف و حرمان برادران و غیر هم ازین هر دو:

دامن فضلش بکف کن کوروار
قبض اعمی این بود ای شهره یار

سردار در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۱۴ دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثنویات » شمارهٔ ۴۱ - حکایت:

خیلی زیباس خیییییییییییلی،واقعا

لولی وش مغموم در ‫۹ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۳۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۴:

تصنیف بسیار زیبا با سه تار پرویز مشکاتیان بزرگ و محمد موسوی تکرارنشدنی و آواز خسرو ایران استاد شجریان ماندگار.

۱
۴۰۵۲
۴۰۵۳
۴۰۵۴
۴۰۵۵
۴۰۵۶
۵۷۲۵