ما را همه شب نمی برد خواب در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۵۳:

فرزین جان , اصل همه کسان تویی , اینجا یعنی همون انسان ها و افراد ( تلمیح به آیه ی معروفی از قرآن که می فرمایدو نفخت فیه من روحی و از روح خود بر او دمیدم )
نیست غم از کسان تو باز هم معنی قبلی رو داره
چون تو آن ما هستی ازمخلوقاتت غمم نیست

سام در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۳۶ دربارهٔ خلیل‌الله خلیلی » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲:

راه ساده تری هم برای اینکه فهمید این دوبیتی یک رباعی نیست وجود دارد . نیست بر وزن
“لا حول ولا قوة الا بالله”

ما را همه شب نمی برد خواب در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۲۵ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۵۹:

یادم هست که دوست نقاشی می گفت در نقاشی سبکی به نام وحشی وجود داره ,
بی پروایی در نقاشی طغیان و به گفته ی خودش میشه با , بی گدار به آب زدن مثال زد
لزومی نداره از هر لفظ بدترین برداشت رو داشته باشیم , اگر وحشی دل نداره احساس نداره پس کی دل داره احساس داره !

نادر.. در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۸۶:

در این ره نیست جز مجنون قلاووز..

سید در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۲۷ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب ششم در ضعف و پیری » حکایت شمارهٔ ۶:

در کتاب فارسی چهارم ابتدایی سال انتشار 1360_61 بجای کلمات جهل جوانی آمده است وقتی به هنگام غرور جوانی بانگ....... نوشته شده حال کدام صحیح است ناگفته نماند که در دیگر اشعار با توجه سن ودرک دانش آموز بعضی از ابیات کسر شده اما در کلمات ابیات دستکاری نشده احتمالا جهل جوانی بخاطر آسانی به غرور جوانی تغییر یافته لطفا چنانچه چاپ قدیم دارید اطلاع رسانی شود

مجتبی در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۱:۰۲ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۱۸۰ - تغزل:

وزن شعر در یازده بیت (مفعول مفاعیل فاعلن) و در بیت اول (مفعول مفاعلن فاعلن) می باشد و به هر حال در هیچیک از ابیات (مستفعلتن مستفعلتن ) نیست، لطفاً تصحیح بفرمایید.

علیرضا قادری در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۴۱ دربارهٔ سلمان ساوجی » فراق نامه » بخش ۱ - فراقنامه :

خداوند چار و دو و سه یکی
بماند شش و چار و نه اندکی

علیرضا قادری در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۳۵ دربارهٔ سلمان ساوجی » فراق نامه » بخش ۱ - فراقنامه :

درود
مصرع آخر چون به چو تبدیل شود
بیت یکی مانده به آخریکدیگر تبدیل شود به یکدگر
ودر بیت قبل ازآن
که آن از گل تیره ست این است نور
صحیح است
با تشکر

رضا ذوالفقاری در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۳۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۱:

خیام همیشه در اشعارش امید را تروبج میکند واگر غمگین باشید به هر علتی، رباعیات حگمت آمیز خیام را بخواند دلش شاد و امیدوار به زندگی میشود ودر اینجا برای امید به انسان های رنج کشیده و درد من سخنی به حق می آورد که از رنج کشیدن آدمی به مراتب بالاتر کمال انسانیت خواهد رسید و خود ساخته خواهید شد من چون خودم انسان رنج کشیده ای هستم مفهوم این سخن را بهتر درک میکنم چون در زمانی که رنج بسیاری می بردم خیلی نا امید بودم و همیشه میگفتم چه سودی دارد این همه رنج کشیدن اما اکنون به گذشته فکر میکنم می بینم این رنج کشیدن ها بیهوده نبوده است اگر شما ثروتمند به دنیا بیاید و ثروتمند بیمیرد مانند کسی فقیر به دنیا آمده ثروتمند مرده از زندگی که داشته است لذت نبرده و درکی از تفاوت ها نداشته است و این تفاوت ها ست که تنوع و زیبایی را به وجود آورده است پ این تفاوت هاست که باعث میشود چیزی را با چیز دیگر بتوانیم مقایسه کنیم و درک کنیم پس در هرچیزی خیر و حکمتی است حتی در آن چیزهایی که فکرش نمیکنید

رضا ذوالفقاری در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۱۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۵:

منظور از این اشعار این هست که آنهایی که برای اثبات خدا از صحرای علل یعنی همان علت و معلول استفاده میکنند همان هایی هستند که این بدون نیاز به خدا اینگونه استدلال میکنن پس می تواند جهانم بدون نیاز به خدا به وجود بیاید و تشبیه صحرای علل واژه ی زیباست که به این دست قبیل استدلال ها برای اثبات وجود خدا می آورند چون صحرا بی اب و علف و تقریبا چیزی در خود ندارد پس استدلال علت و معلول چیزی برای اثبات خداوند ندارد و مانند یک صحرا چیزی در خود ندارد و کاملا پوچ است

رضا ذوالفقاری در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۰۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳۵:

این ابیات هیچ گونه ایهامی ندارد و مانند قرآن هم دو پهلو سخن به میان نیامده است و همینطور اشعار به زبان و گویش مردمان زمان خیام سرایش شده اند و هیچگونه تفسیری نیاز ندارند و اشعار خبام کاملا مردمی هستند برای همبن است که همه اورا دوست دارند و نیازی به تفاسیر ندارد کاملا مشخص است که مقصود شاعر ااز این رباعی همان است که در رباعی بیان شده است و آنچه که شما تعبیر می کنید از رباعیات برداشت ذهنی و شکاک خودتان است پس بهتره برای القای افکار خودتان برای خود مانند خیام شعر بسراید و عقاید خودان را در حلق دیگران بکنید خیام در زمانی می زیسته که مذهب مخالف علم بوده برای همین مذهبیون درک نمی کرده و همیشه فراری بوده از مذهب چون عامل بسیاری کشتارهای بیهوده مردم بوده و همچون رازی متنفر بوده از این جماعت

arzou در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۲۸ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۱۶ - شفیع انگیختن خسرو پیران را پیش پدر:

dasd

ببراز بازوبندی در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۶:۲۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۲۰:

با درود
شوربختانه می بینم که خیلی از جاهای شاهنامه را شما حذف کرده آید و به این دلیل داستان ها کلاف سردرگم می شوند . برای نمونه داستان کاکوی نبیره ضحاک در جانبداری از سلم حذف شده است . به همین خاطر وقتی پرسیده شود چرا سرو شاه یمن دو داماد خود سلم و و تور رها کرده و از منوچهر طرفداری می کند هیچ توجیه عقلی ندارد.
اما وقتی داستان کاکوی نقل می شود مشخص می گردد که در بین اعراب رقبایی هم برای سرو شاه یمن وجود داشته است .

شهریار مشکین در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۴۹ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۷:

درود؛ در ردیف بیت پنجم، حرف ت زاید است: هست ت

آرزو در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۵:۴۲ دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل چهل و نهم - گفت ما جمله احوال آدمی را یک به یک دانستیم:

لطفا در بخش اول حدیث پیامبر رو تصحیح کنین، غلط و بی معنا شده بخاطر این اشتباه، درستش اینه:
ان الله لا ینظر الی صورکم و اموالکم ولکن ینظر الی قلوبکم و اعمالکم.

محمدرضا در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:

مقصود حافظ این بود که پسران ترک در زیبایی شهرت و در ان زمان عده ای ترک به شیراز امده بودند و اقامت کردند و حافظ علاقه ای شدید به یکی از پسر های زیبارو ترک پیدا کرده بود و گفت که اگر آن ترک شیرازی(پسر زیبا ترک)نظری به من(حافظ)بکند سمرقند و بخارا را فدای خال سیاهه کوچک بالای لبش میکنم(مطالب توسط یک دبیر گفته شده و از خود ساختگی نیست)

Behzad Behzadi در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶:

درود
دوستان درباره اینکه این غزل در پاسخ و یا خطاب به شاه نعمت الله ولی است زیاد بحث کرده اند.اما آنچه که در سراسر اشعار حافظ نمایان است شهامت و شحاعت است.و دیگر بنیادگرایی و تیشه به ریشه زدن است.حافط به مانند بره ایست که دانشته خود را در میان گرگ های ریا و قدرت و منفعت و گرهای جهل و خرافات که دست پرورده همون گرگ های ریا و قدرت هستند انداخته و یک تنه با همه مبارزه می کند.حافط ریشه یدبختی و فلاکت مردم را در تعبیر و عمل ناصواب از دین و استفاده ابزاری از دین می داند.و مدام در اشعارش به این مقوله می پردازد.مدام به مردم به بهانه های مختلف یاد اوری می کند آنجه که بنام دین به شما دیکته کرده اند صورت است نه سیرت و معنا و در پس این دستورات سخت و پیچیده دین و ترس از چهنم و وعده بهشت دنبال ریاکاری و ثزوت اندوزی و جاه و مقام خودشان هستند.از این حیث حافظ سیاسی ترین و شجاع ترین و ساختارشکن ترین شاعر است.سوال اینجاست که امثال شاه نعمت الله که به تقوا و رهد و عبادت شهره عام وخاص هستند در راه مباززه با ظلم و جور مدام بیت شعر را سروده اند.اگر زهد و تقوا و عبادت در خدمت خلق نباشد و دردی را از مردم دوا نکند حتی اگر خدا هم شوی بیهوده است .

سید در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۲:

در بیت اول با توجه به معنی کل شعر و معنی بیت اول که انتظار و بی‌قراری برای رسیدن به معشوق را بیان می‌کند آیا کویت بهتر نیست؟

مرتضی در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

سلام
در این بیت
از در بخشندگی و بنده نوازی
مرغ ِ هوا را نصیب و ، ماهی ِ دریا
منظور این است که هم پرندگان در آسمان بهره مند از روزی اند هم ماهیان دریا .
نه اینکه حتما یکی آن دیگری را میخورد .
در همین شعر میگوید
قسمت خود میخورند پشه و عنقا
در بوستان دارد
چنان پهن ، خوان کرم گسترد
که سیمرغ ، در قاف روزی خورد
اشاره هم نمیکند که مثلا روزی چه و چه میخورد .
همچنین در بیت اول به نظر من خوانش به این صورت است:
صانع ِ پروردگار ، حی توانا
یعنی آفریننده ی پرورش دهنده ، همیشه زنده توانا
پیروز باشید

فرزین در ‫۷ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۱۲:۳۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۵۳:

درود ، شاه همه جهان تویی اصل همه کسان تویی
چونک تو هستی آن ما نیست غم از کسان تو
منظور از، کسان، تو این بیت چیست مخصوصا مصرع دوم ؟؟؟