وحید در ۶ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۴:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:
درود
دوستان من کاری با بحث مذهبی بودن حافظ ندارم ولی میدونم یکی از چیزایی که زندگی رو واسه آدم جهنم میکنه تعصبه
آرش مهجوری رحیم آبادی در ۶ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۱۸ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۲۱:
تو ای راهی، به من چاره بیاموز
که این تیره شبان را چون کنم روز
گهی گویم که کی این روز آید
گهی گویم که هرگز نآید این روز
دوست در ۶ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۱۷ دربارهٔ نظامی » خمسه » هفت پیکر » بخش ۲۶ - نشستن بهرام روز شنبه در گنبد سیاه و افسانه گفتن دختر پادشاه اقلیم اول:
درود
در بیت 314 «آبدانی» صحیحه
(نه آبادانی)
مهدی در ۶ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۴۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶۸:
باغ ارغوان
مهدی در ۶ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۴۷ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶۸:
این غزل را حسام الدین سراج در آلبوم باغ اغوان خوانده است. این آلبوم اینجا در لیست آثار سراج نبود تا افزوده شود.
آرش مهجوری رحیم آبادی در ۶ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۲۰ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱۶:
یک شعر طبیعتگرای به تمام معناست. ابتدا از کوه و صحرا و دشت به نیکی یاد میکند. بعد اشاره دارد آنهایی که به طبیعت کمک میکنند هم شایستهی تقدیر هستند. در مورد بیت دوم، با توجه به اندک دانستههایی که از زبان و دیدگاه باباطاهر دارم، به نظرم میگوید: بسیاری هستند و بسیاری میروند و بسیاری میآیند و همه در نهایت به طبیعت برمیگردند و همانا کوه و صحرا و دشت است که باقی میماند.
دوست در ۶ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۴۹ دربارهٔ نظامی » خمسه » اسکندرنامه - بخش اول: شرفنامه » بخش ۵۸ - نشاط کردن اسکندر با کنیزک چینی:
درود بر شما
در بیت پانزدهم کلمۀ «چه» اضافه است!
علیاصغر در ۶ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۴۰ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۳۵۰:
این رباعی را استاد شجریان در یک اجرای خصوصی خواندهاند
هدهد در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۲۶ - فرمودن والی آن مرد را کی این خاربن را کی نشاندهای بر سر راه بر کن:
گرچه صد چون من ندارد تاب بحر...
عزیزان اینجا "صد" به چه معناست؟
م در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۳۶ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۲۲۴ - در هجو رشید الدین وطواط:
آخرین کلمۀ شعر طبق چاپ ضیاءالدین سجادی باید به «یَرَک» تغییر کند که قافیه هم درست شود.
رحیم غلامی در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » ترجیعات » چهل و چهارم:
با سلام لطفاً در بیت اول، گز زهره به گر زهره تصحیح شود.
بهروز در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۶:۵۳ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » ترجیع بند - که یکی هست و هیچ نیست جز او:
این شعرای به این خوشکبی این شعرهای به این زیبایی فقط به زبون ما ایرانیاست. بیایم بیشتر به منظور شاعر توجه کنیم.
پیر، ساقی، همون امام زمانه است و همون وجه هو یعنی اللّه. و هو هم همان ذات اللّه.
تماشاگه راز در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۴۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۷:
معانی لغات غزل (287)
همه جای تو : سراپای تو، همه اندام تو .
عشوه شیرین : ناز و ادای مطبوع .
شکرخا : شکرخائیده، شکر شکن، شیرین گفتار .
طَری : با طراوت، تر و تازه، شاداب .
خُلد : جاوید .
چمن خُلد : بهشت جاوید .
شیوه : رفتار .
ملیح : نمکین .
خط : محاسن، موهای تازه رُسته لطیف و نازک در چهره .
گلستان خیال : (اضافه تشبیهی) خیال به گلستان تشبیه شده .
مشام : بینی ها .
سمن سا : معطّر مانند سَمَن .
سیل بلا : سیلی از بلا، بلا به سیلاب و سیل تشبیه شده .
خاطر : دل، قلب .
خوش : (در بیت ششم) به معنای بهبود بخشیدن و مداوا کردن است .
طلب : خواستن، جستجو کردن و در اصطلاح صوفیه : انگیزه برای کسب معرفت و رسیدن به کمال یعنی رسیدن از کثرت به وحدت .
تَوَلّی : عشق و دوستی .
تَولای تو : با توکل به تو، به امید محبت و دوستی تو .
معانی ابیات غزل (287)
1) ای آنکه چهره تو دلپذیر و سراپای اندامت خوش نما و زیباست دلم از شیوه ناز و ادای لب های شیرین و شکرگفتار تو خوش است .
2) اندام تو به مانند گلبرگ های با طراوت لطیف و سراپای تو همانند سرو باغ بهشت زیباست.
3) حرکات و رفتار تو شیرین و خط و خال چهره تو با نمک و چشم و ابروی تو زیبا و قد و بالای تو خوش منظره است .
4) هم باغ اندیشه ام به خاطر تو، پر نقش و نگار است و هم مشام دلم با بوی زلف سمن سای تو معطّر است.
5) در راه عشق که به سبب سیل حوادث راه عبور آن بسته است دل خود را به آرزوی وصال تو خوش کرده ام .
6) (الهی) در برابر چشم تو بمیرم که با آنکه خودش بیمار است، دردِ مرا از زیبایی که به چهره تو بخشیده دوا می کند .
7) هرچند در دوای طلب و جست و جو از هر سو خطر نابودی وجود دارد، حافظ دل از دست داده به هوای مهر و دوستی تو راه می پیماید.
شرح ابیات غزل (287)
وزن غزل : فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن
بحر غزل : رمل مثمّن مخبون محذوف
*
این غزل می تواند شاهد مناسبی از تسلّط حافظ بر سبک عراقی و به شیوه سهل و ممتنع سعدی باشد و به ظنّ قوی برای قرائت در انجمن ادبی، در اوایل سلطنت شاه شجاع سروده شده است. احتمال بر این است شعری با این وزن و قافیه و ردیف به اقتراح گذاشته شده و حافظ از آن استقبال کرده باشد لیکن مدارکی در این باره بدست نیامد .
علت این احتمال را می توان چنین توضیح داد که هرگاه حافظ آزادانه مایل به ساختن غزلی عاشقانه بود ردیف (خوش) را برای غزل انتخاب نمی کرد زیرا ساخت و پرداخت مضامینی که به خوش منتهی و خوش لفظ و گوشنواز باشد آسان نیست. در عین حال این غزل بسیار استادانه و در کمال روانی سروده شده است .
سبب اینکه چنین احتمال داده شد که این غزل در اوایل سلطنت شاه شجاع سروده شده این است که در این غزل هیچگونه تعابیر و اصطلاحات عرفانی (به جز تعبیری ملایم و دو پهلو در بیت مقطع) به چشم نمی خورد و ما می دانیم که غزل های ایام شباب حافظ چنین ویژگی را دارد، اما شاعر هرچه به جلو و دوران کمال سن پیش می رود به خاطر مطالعات و غور و بررسی او در نوشته ها و گفته های عرفای سلف، اندیشه های عرفانی، تمام زوایای روح او را دربر می گیرد چنان که غزلی نیست که در ایام میان سالی و پیری توسط حافظ سروده شده و از مضامین عرفانی تهی باشد .
شرح جلالی بر حافظ – دکتر عبدالحسین جلالی
شهاب در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۱۲ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۰۵:
فضای دشت برین آتشین جگر تنگ است
دکتر صحافیان در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸:
کانال و وبلاگ آرامش و پرواز روح
دکتر صحافیان در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸:
به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست
که مونس دم صبحم دعای دولت توست
پس از بهره مند شدن از حال خوش، اکنون نوبت شکر گزاری برای دوام آن است. با سه قسم بزرگ بیان می کند که از نخستین لحظه بامداد، دوام چیرگی دوست را می خواهد بلکه این دعا مونس اوست.( قسم و انس با دعا جهت ادامه حال خوش است)
بیت2:اشک شوقم با وجود این که در قمار عشق بر طوفان نوح چیره شده است، نقش زیبای عشق تو را نمی تواند از دلم بشوید.
بیت3: اکنون درخواست می کند دوباره دلش را بخرد و او را وارد حال خوش کند.دل شکسته از شوق به صدهزار سکه می ارزد.
بیت4:(دلیل ارزش دل و این که هیچ گاه گم نمی شود- از حضور خارج نمی شود-): وقتی سلیمان انگشتری را گم کرد و نیافت، زبان مور به ناتوانی وزیرش دراز شد.
بیت5: امیدت به لطف بی نهایت دوست باشد، ادعای عشق باید با فنا و نیستی کامل شود.
بیت6: اگر در مقام صدق(زبانشان از دل و دلشان از سر و اسرارشان از حضرت حق خبر دهد. ابوسعید/ رسائل خواجه عبدالله)بکوشی از نفس قدسی تو خورشید متولد می شود.
بیت7: از عشق تو در کوه و دشت حیرانم و تو ورای همه چیز، توجهی نداری تا قفل زنجیر محبت را سست کنی.
بیت8: ( حال که دانستی زیبارویان ورای همه چیزند) از آنها دلگیر نشو آنها پناه تواند.اگر به سوی شوق رشد نکنی، گناه باغ نیست.اینستاگرام:drsahafian
بیلال مه لا عه بدوڵا در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۱۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸۳:
سِنَان : ج أَسِنَّة [ سنّ ]: پیکان نیزه ، سرنیزه .
بیلال مه لا عه بدوڵا در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۸:۱۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۸۱:
سلام و درود بر عاشقان حضرت مولانا
لغت نامه دهخدا : سِنَان : ج أَسِنَّة : پیکان نیزه ، سرنیزه .
امید در ۶ سال و ۷ ماه قبل، یکشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۵۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱:
ای آمده از عالم روحانی، تفت
یعنی از باورهای روحانی و مذهبی سرگردان و تفت داده شدی جوش آوردی
حیران شده در پنج و چهار و شش و هفت
پنج به معنی پنج معصوم ، چهار به معنی چهار عنصر ، شش به معنی شش امشاسپند هفت ترکیب شش امشاسپند با سپنت مینو که عدد هفت مقدس را تشکیل میدهند
مجتبی رکنی در ۶ سال و ۷ ماه قبل، دوشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۲۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش: