تیرداد در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۷ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۲۰ - حکایت در آزمودن پادشاه یمن حاتم را به آزادمردی:

گمان می رود که تلفظ صحیح واژه ی ترکش در این شعر، با کسره ی ک و مخفف تیرکش، به معنی تیردان می باشد. 

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۴۲ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۳:

سلام به تمامی دوستان عزیز ...به نظر من این شعر در مورد مرگ سروده شده و به آدمی توصیه میکند که در انجام کارهای نیک و دوری از ظلم بیشتر بپردازد و میگوید که دنیا خوش به ظالمان باقی نمیماند و بالاخره این دنیا خوش به آنان پایبند نمیشود ... .از دوست گرامی سعید خرسند و سپاسگزارم ؛من نیز خود به نوبه خویش یاد نیکی از او بر دل میگذارم 

 

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۲۲ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۳۰:

سلام ...

جنابArio عزیز...خیلی خوب توضیح دادید و من با شما موافق هستم .سپاس

Ario در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۱۷ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۳۰:

نهالی کُن شاید مفهوم اینه

نهالی بکار که از سر دیوار باغ بیرون بیاد و خلق ازش استفاده کنند که اگر خلق از این موهبت برخوردار نشن و این نعمت حتی اون درخت اگر گوهر هم بعمل بیاره مفت گرونه و باید نابود بشه.. در گذشته رسم بود جهت استفاده عموم درختانی در گذرگاه ها و معبر ها و لبه پرچین باغها می‌کاشتند که مستمندان ازش استفاده کنند... کنایه از لینه عمل انسانها باید مفید به فایده باشه و عبادات آدمی در درگاه خداوند باید مفید برای خلق خداوند که اگر غیر از این باشه اجر و ثواب و خاصیت و سودی نداره و انجام نداده بهتر..

Ario در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۱۰ در پاسخ به صادق بهرامی دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۳۰:

منظور شاید اینه چیزی که خیرش به خلق نرسه ولو اگر گوهر  و گنج و طلام ازش حاصل بشه مفت گرونه و باید نابودش کرد 

Ario در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۰۴ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۴۴:

گو گل که اصطلاحی لری و لکی است و با مفهوم گله ی گاو است  شاید کنایه از زندگی مدنی و تمدن انسانیست که باباطاهر آنرا نماد انسان متمدن دانسته و در تاکید بر بیت قبلش با چراند موجودی وحشی چون آهو که قابل رام سازی نیست بعنوان یک نماد از تمام نمادهای تمدن تبری جسته و خود را چون مجنون که نماد عشق و تبری جستن از علائق دنیوی غرق در معشوق می‌بیند. و دانستن و خواندن و تشخیص خوب و بد را از علائم تمدن دانسته و مانع عشق ورزی به معشوق 

آرش ثروتیان در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۶:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۴۶:

به آفتاب نگر پادشاه یک روزه‌ست

همی‌گدازد مه منیر کز وزیرانم

در مصرع دوم منیر وزن را به هم می زند. درست چنین است.

همی‌گدازد مه نیز کز وزیرانم

احمـــدترکمانی در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۵۵ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » ترجیعات » شمارهٔ ۱:

زهی دانای اسرار معانی

ورای این جهان و آن جهانی

کوروش در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۲۲ در پاسخ به مجتبی خراسانی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۲ - تفسیر خذ اربعة من الطیر فصرهن الیک:

عالی بود 👏👏

کوروش در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۰۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۱ - سر آغاز:

چار وصفست این بشر را دل‌فشار

چارمیخ عقل گشته این چهار

اح‌سان در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۳۵ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۰:

این شعر در مطلع گلهای رنگارنگ شماره ۴۶۰ از بانو حمیرا آمده است

سعید در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۹ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۳:

به نیکی دعا کردم زنده یاد سیف فرغانی را..

ای دوستان شما نیز چنین کنید🙏

سعید در ‫۵ سال قبل، یکشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۵۴ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۳:

درود بر جناب کارشک

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۵۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۰:

ممنون بانو غزل عزیز ...

دنیا به کامتان ...

...از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه ...

حسین فلاح فرد در ‫۵ سال قبل، شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۰۹ دربارهٔ حکیم نزاری » غزلیات » شمارهٔ ۳۹۶:

وزن مصرع اول درست نیست.

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۰:

البته در بیت ای که میگوید بیرون نمیتوان کرد الا به روزگاران به نظرم حتی زیباتر است البته این نظر من است و در درستی یا نادرستی آن شک دارم باید سری به دیوان سعدی بزنم ...

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۴۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۰:

سوالی که برای من ایجاد شد این هست که شاید در تلفظ اشکالی هست یا نه ؟یا در نوشتاری که در سایت قرار داده شد ؟

البته من نمیدانم و خوشحال خواهم شد که کسی مرا یاری داده و پاسخم را دهد ؛ "الا "را که در لغتنامه جستجو کردم در معنای تنبیه و آگاه باش و ...بود ولی دیدیم که در صحبتهای روزمره" الا "را به کار میبریم و گاه با تشدید (ّ)...کدام درست است ؟

البته شاید من اشتباه کرده ام ...

ملیکا رضایی در ‫۵ سال قبل، شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۰:

سلام و درود بی کران به تمامی دوستان و حضرت سعدی...

سعدی چه زیبا سه بیت آخر رو سروده ؛الا در بیت چندین که بر شمردم ...به معنی به جز در بیت بعدی به معنای حتی و در بیت آخر به معنی مگر ...بازی با یک حروف در چند بیت ...به زیبایی تمام هنر خود را آشکار ساخته ...

ملیکا رضایی در ‫۵ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:

احمد نیک نژاد در ‫۵ سال و ۱ ماه قبل، شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۵ در پاسخ به طاهر خورشیدی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۳:

واقعا زیباست اون اجرا توسط حسین فرتاش (سروش)

البته شعر به این شکل اجرا می شود:

زاهد پشیمان را ذوق باده در جان است

عاقلا مکن کاری کآورد پشیمانی