فرحناز یوسفی در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۲۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱۲:
یکی (خوبچهره) پرستنده دید
کجا نام او بود ماهآفرید
خوبچهره، بر اساس تصحیح استاد خالقی مطلق روان تر و مناسب تره.
*
کجا به معنی (که) است.
*
چو برجست و آمدش هنگام شوی
چو پروین شدش روی و چون (قیر) موی
فرحناز یوسفی در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱۱:
همه دیده پر آب و دل پر ز خون
نشسته به تیمار (مرگ) اندرون
رضا در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۷۷:
سست ز نخ گشته ای کنایه از لاغر و نحیف شدن و از نخ باریک تر شدن است.
فرحناز یوسفی در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۳۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۹:
سخن شد (پژوهیده) از هر دری
ز شاهی و از شاه هر کشوری
فرحناز یوسفی در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۱۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱۱:
شوخ مرد، بر اساس تصحیح استاد خالقی مطلق، درست است.
میم الف در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۰۶ دربارهٔ عطار » مصیبت نامه » بخش بیست و نهم » بخش ۷ - الحكایة و التمثیل:
البته دوستانی که خواندن مِهینست و دینْست به نظرشان مخلّ خوانش درست و مغایر با اوزان ابیات پیشین است حق دارند. کم شعر میخوانیم! و این همه از آموزش ناقص ادبیات فارسی در مدارس و دانشگاه نشآت گرفته است. و الّا وزن مشکل و دستاندازی ندارد.
ضمن اینکه یادآوری اینکه آن کلمه مِهین (متضاد کلمه کِهین)است و نه مَهین، شاید خالی از لطف مباشد.
این حکایتمثنوی از مصیبتنامهٔ عطار، اغلب در صورت بازنویسی و به نثر منتشر شده است. و نیک میدانیم که همهٔ جلالت و هنر و ادبیت اشعار و متون زیبای ادب فارسی در بازنویسی و ترجمه و شرح دستمال شده و از میان برمیخیزد. اصل متون را منتشر کنیم
سرتان سلامت بادا و دلتان غمگین مباد
.
ناصرمحسنی نیا در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۳۴ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » غزلیات » شمارهٔ ۵۳ - پریدن از آشیانه:
این غزل شاطر عباس صبوحی را اولین بار مرحوم سید حسین طاهر زاده به زیبایی کم نظیری خوانده اند
محمد حسین در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۳۳ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۱۳:
یه میکس اینجا هست حتما ببین:
پیوند به وبگاه بیرونی
Mod apk در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۵۷ دربارهٔ عمان سامانی » گنجینة الاسرار » بخش ۷:
این فرشته، خوی حیوانی گرفت
تورک اوغلو در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۳۸ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ اشعار ترکی » تورکون دیلی:
ترجمه
هیچ زبانی به مانند زبان ترکی، عاشقانه و دوست داشتنی نیست
اگر این زبان اصیل را با زبان دیگری مخلوط کنی دیگر اصیل نخواهد بود
اگر شاعر شعر خود را با فارسی و عربی مخلوط نکند
آنهایی که شعر را می خوانند و یا می شنوند کسل نخواهند شد
شاعر فارسی زبان اکثر سخنانش را از ما برداشته
شاعری مانند صابر که حرفی برای گفتن دارد بخیل نمی شود
ضرب المثلها و فلکلوریهای ترکی در دنیا بی همتا است
در روستا ضرب المثل است کهلحاف خان از پارچه کهنه درست نمی شود
لشکر ترکان آذر، قیصر روم را به اسارت گرفتند
گفته کسری است که این همه تاریخ نمی تواند داستان باشد
شعر هم باید مانند غذا طعم و نمک داشته باشد
اهل روستا می دانند که بدون دوشاب نمی توان خشیل ( نام یک غذاست ) درست کرد
حرفها هم مانند جواهر هستند که اگر اصل و بدلی بودنش را
کسی باشد که تشخیص بدهد
اینقدر آت آشغال پیدا نخواهد شد!
نمی توانی شاعر شوی اگر شاعر از مادر زاده نشده ای
عزیزم تو مس ( کنایه از بدلی بودن طلا ) هستی . هر پیراهن زردی که طلا نمی شود
اگر قدت زیادی کوتاه باشد مانند جن، شیطان میشودی (حیله گر و مکار می شوی)
زیاد هم بلند قد نباش که آدم بلند قد عقل زیادی ندارد ( کنایه از متعادل بودن )
پسرم من نه می توانم ظالم باشم و نه اهل قصاص
یک بار برای همیشه این را بفهم که ابریشم پشم بز نمی شود
عشق را آزاد بگذار و اجازه بده آثار خود را در طبیعت (طبیعت انسانی ) نشان بدهد
غزال وحشی که در کوه و صخره ها به دنیا آمده نمی تواند رام نخواهد بود
انسان کسی است که دست این مردم ذلیل را بگیرد ( یاری کند )
کسی که خدا را دوست میدارد ذلیل نمی شود
هر چند که سراب آب معدنی ، کره و عسل دارد
اگر سر به فلک هم بزند باز هم سراب نمی تواند اردبیل شود
اگر (بالادستی ها) غم ملت را داشتند این بچه ها به ترکه چوب ( کنایه از لاغر شدن ) تبدیل نمی شوند
از اربابهایمان هم کسی پیدا نمی شود که شکمش مانند طبل باشد
همیشه طبق ها پر است از ادویه
اما وقتی که مادرم شکم درد می گیرد زنجبیل پیدا نمی شود!!
مانند طبع این شهریار که می توان در چشمه آن شنا کرد
نمی گویم کوثر می تواند باشد اما از سلسبیل افضل تر است ( دو آب بهشتی )
فرحناز یوسفی در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۲۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱۰:
مرا با شما نیست (جنگ) و نبرد
دلت خود نباید به من رنجه کرد
فرحناز یوسفی در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۸:۱۸ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱۰:
مکش مورکی را که روزی کَش است
که او نیز جان دارد و جان خَوش است
استاد خالقی مطلق این بیت را الحاقی نمی دانند و در تصحیح ایشان بعد از این بیت آمده است:
پسندی و همداستانی کنی
که جان داری و جان ستانی کنی
فرحناز یوسفی در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۰۴ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » فریدون » بخش ۱۰:
خاندان و قبایل ترک به شکل سنتی در صدها سال پیش، در مناطقی که امروزه آسیای میانه می دانیم، مثل تاجیکستان، ازبکستان، ترکمنستان ساکن بودند. کوچ قبایل ترک از شرق ایران امروزی به غرب ایران امروزی، اتفاقی است که در قرون 4 و 5 و 6 می افتد؛ با پادشاهی غزنویان و سلجوقیان و...
در زمانی که این داستان ها شکل گرفته، ترک ها در ترکیه امروزی ساکن نبودند.
اقوام ترک قدیم، شامل بیش از یک قوم می شدند. قوم هایی که امروزه تاجیک، ترکمن، ازبک و.. در قدیم همه اقوام ترک محسوب می شدند.
محمدرضا خادم در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۴۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۵:
روانت شاد سعدی بزرگ
آزادبخت در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۲۲ دربارهٔ عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۰:
جهتی دید و هوایی خوش و پرواز گرفت
کبک مسکین چه خبر داشت که شهبازی هست
آزادبخت در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۲۰ دربارهٔ عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۶:
چنان با مردمان سر کن که عرفی از پس مردن
مسلمانت به زمزم شوید و هندو بسوزاند
آزادبخت در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۳ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۷۴ - در توصیف شکار سلطان گوید:
تازیان کرده حصاری قافله در قافله
بختیان گرد شکاری کاروان در کاروان
هادی در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۱۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۴۵:
شعر مولانا زمینی نیست ملکوتی و چه می توان گفت مگس در عرصه سیمرغ
Polestar در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۴۲ دربارهٔ صامت بروجردی » غزلیات » شمارهٔ ۲۵:
بسیار زیبا
روحالله در ۵ سال قبل، جمعه ۲۷ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴: