پریسا در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۰۵ در پاسخ به ناشناس دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱:

آرایشگر اهل چین. چینی ها در گذشته معروف بودند به رنگ و لعابی که به صورتشون میزدند.

محمدحسین مسعودی گاوگانی در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۴۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:

در این غزل یک ارتباط عمودی هم بین کلمات و ابیات شعر وجود دارد. از همون آب در مصرع اول گرفته تا قلاب در مصرع آخر و دریا و ماهی و ... در اواسط شعر 
و این شاهکار سعدی است

 

هانیه در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵:

سلام و درود.

در بیت اول صلای سرخوشی...

تقش دستوری سر خوشی قید است یا صفت؟

آرا منتظری در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۵۲ در پاسخ به نادر دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۲۰:

درود

آهنگساز اثر استاد علی نقی وزیری است.

مشهد دکلمه در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

غزل شماره 1 #حافظ ...  با صدای : #مهدی_علیزاده ( #موج_سخن  @Moje_SokhanPod )   و استاد #محمدرضاشجریان - برای شنیدن روی این لینک بزنید : پیوند به وبگاه بیرونی

✍️ بررسی کامل ابیاتِ  این غزل در کانال تلگرامی " مشهد دکلمه"  ، بصورت صوتی قرار گرفته است :
کارهای شماره 468 و  499  و 500 و 501 

میکس و تنظیم : استودیو 1001- سعید نادمی 09159101002

مشهد دکلمه در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

بررسی بیت اول غزل شماره 1 #حافظ ...
 
الا یا ایّها السّاقی اَدِر کَاساً و ناوِلها
که عشق آسان نمود اوّل ولی افتاد مشکلها

با صدای : #مهدی_علیزاده 
✍️هر بیت این غزل از چهار جنبه بررسی گردیده :
 1- کلیدواژه   2- نکات معنایی   3- نکات زیباشناسانه   4- مفهوم بیت
روی این لینک بزنید : پیوند به وبگاه بیرونی

مشهد دکلمه در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

بررسی بیت های 4 و 5 و 6 و7 غزل شماره 1 #حافظ ...  

به می سجّاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید
که سالک بی‌خبر نبْوَد ز راه و رسم منزلها

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها

همه کارم ز خودکامی به بدنامی کشید آخر
نهان کی ماند آن رازی کزو سازند محفلها

حضوری گر همی‌خواهی ازو غایب مشو حافظ
متی ما تلقَ من تهوی دَعِ الدّنیا و اَهملها

با صدای : #مهدی_علیزاده
روی این لینک بزنید : پیوند به وبگاه بیرونی

مشهد دکلمه در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

 بررسی بیت سوم غزل شماره 1 #حافظ ...  

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم
جرس فریاد می‌دارد که بربندید محملها

با صدای : #مهدی_علیزاده 
روی این لینک بزنید : پیوند به وبگاه بیرونی

مشهد دکلمه در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

بررسی بیت دوم غزل شماره 1 #حافظ ...  

به بوی نافه‌ٔ کآخر صبا زان طرّه بگشاید
ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دلها

با صدای : #مهدی_علیزاده 
روی این لین بزنید : پیوند به وبگاه بیرونی

مشهد دکلمه در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

 بررسی بیت اول غزل شماره 1 #حافظ 
با صدای : #مهدی_علیزاده
روی این لینک بزنید : پیوند به وبگاه بیرونی

صبا در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، دوشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۱۷ دربارهٔ سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۶:

قسمت ما به جهان غیر پریشانی نیست 🖤🕯️

حبیب شاکر در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۱۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۴:

سلام بر یاران همراه 

شب باده نور از خم مهتاب بنوشید 

دیبای پر از پولک استاره بپوشید 

می نوش و بنوشان که بسی ماه ببیند 

کز خاک دو چشم من و تو چشمه بجوشید 

سپاس

 

 

فرناز اشرفی در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۱۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:

با سلام. می‌بخشید من منظور مصراع دوم را نمی‌فهمم. آیا به این معنی است که در هنگام پیری به دنبال اعتبار و خوشنامی نباش؟

Mahmood Shams در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۵۱ در پاسخ به Melika Rezaei دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۵۸:

درود بر شما ، ممنونم از پاسخگویی 

Mahmood Shams در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۷:

با سلام و درود بر طراحان و دست اندرکاران محترم و عزیز سایت بی نظیر گنجور و سپاس از عزیزانی که با صدای زیبا و دلنشین و گاهی با موسیقی اصیل و سنتی به خواندن اشعار می پردازند و عزیزان حاشیه گذار ، بنده بسیار استفاده می کنم و‌ فیض می برم ، فقط نقدی داشتم از عزیران سایت برای خوانش هایی که بارگذاری می کنند دقت بیشتر در تایید و انتخاب خوانش ها داشته باشند  ، در همین غزل کلمه رباب با دو نوع تلفظ خوانده شده که این قضیه باعث به اشتباه افتادن و تلفظ نادرست شعر می شود ،  افرادی که به خوانش می پردازند باید به این نکته توجه کنند و عزیزان سایت گنجور با دقت بیشتر تایید و بارگذاری البته بنده واقفم به این موضوع که در ایران با توجه به جغرافیا گویش و لهجه های متفاوت و متنوعی وجود دارد مثلا کلمه نماد با سه تلفظ خوانده میشه که همگی‌ درست با توجه به جغرافیا یا کلمه ثبات ولی در بعضی کلمات معنی و مفهوم با تلفظ اشتباه عوض میشه مثل همین شعر کلمه رباب به معنی آلات موسیقی با قول رباب که معنی دیگری می دهد و باید تلفظ یک شکل و یکپارچه باشد نه متفاوت یا کلمه انعام که با توجه به تلفظ دو معنی متفاوت دارد ، ضمن عرض احترام و سپاس از خواننده های عزیز اشعار  و دست اندرکاران سایت خواهشمندم با دقت بیشتری عمل کنند

وافن اس اس در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۲۷ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۳۲ - قصهٔ هلال کی بندهٔ مخلص بود خدای را صاحب بصیرت بی‌تقلید پنهان شده در بندگی مخلوقان جهت مصلحت نه از عجز چنانک لقمان و یوسف از روی ظاهر و غیر ایشان بندهٔ سایس بود امیری را و آن امیر مسلمان بود اما چشم بسته داند اعمی که مادری دارد لیک چونی بوهم در نارد اگر با این دانش تعظیم این مادر کند ممکن بود کی از عمی خلاص یابد کی اذا اراد الله به عبد خیرا فتح عینی قلبه لیبصره بهما الغیب این راه ز زندگی دل حاصل کن کین زندگی تن صفت حیوانست:

بیت ششم اینطور نیز خوانده شده 

گفت هجده هفده نی نی شانزده / نی غلط گفتم که باشد پانزده

 

 

 

احمد رهام در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۶ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - در مدح ناصرالدین ابوالفتح:

برخی از ابیات در این قصیده امروزه بسیار نا آشناو غریب می نماید. خاطرم هست در کتاب های دبیرستانی - نه چندان دور-  بیت شماره شماره (31) را از نمونه های تعقید معنوی می آوردند و آن را مخل فصاحت می دانستند.

براساس این تعریف، در بیت از آرایه ها و کنایات و ... دور از ذهن استفاده می شد که فهم و درک آن را ناممکن می ساخت.

اگرچه امروزه این موضوع به شدت توصیه می شود و شعر ساده گفتن را مناسب نمی دانند به گونه ای که شعر امثال انوری کاملا مبتنی بر تقویت شکل و فرم و آرایه های فرمالیستی بوده و با استفاده از امکانات متعدد شاعری ( هنری) ، به سمت ابهام ادبی گرایش یافته است.

نوید خسروانی در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۱۳ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۴۷:

مرحوم استاد شجریان همراه استاد محمّد موسوی در گوشه‌ی خسرو و شیرین دشتی، قبل از دیلمان، در پایان کاسِتِ بزرگداشتِ حافظِ یونسکو در دهه‌ی شصت، این دوبیتی را با کمی تغییر در مصرع سوم خوانده.

سیدمحمدجواد موسوی اعظم در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۱ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲:

از شما به خاطر این مطالب مفید و کاربردی بر روی غزلیات حافظ سپاسگزارم.

هر غزلی که می‌خوانم حتی اگر در نظرم ساده باشد باز متن شما را می‌خوانم و بعضی از آنها را در دیوان حافظ یادداشت می‌کنم. متشکرم

لطفاً ادامه دهید.

برگ بی برگی در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۰، ساعت ۰۵:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷:

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود 

ز هرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است 

دوستان به تفصیل غزل را شرح دادند که جای سپاسِ بسیار دارد اما بنظر میرسد به یکی دو نکتهٔ مهمِ این غزل کمتر پرداخته شده، همگان در لفظ و بیان میگوییم که عدمِ تعلق خاطر به چیزها و مادیات این جهان چقدر خوب و پسندیده است اما  تاکید حافظ بر "هر چه " به هر چیزِ برآمده از ذهن انسان اطلاق می‌شود که باورها و اعتقاداتِ دینی، سیاسی، اجتماعی و علمی را نیز شامل میگردد، قطعآ منظور حافظ و بزرگان دیگر عدم سعی و کوشش برای بدست آوردن و بهره بردن از امکاناتِ رفاهی و مادی نبوده و یا  ترویج ناباوری و بی اعتقادی نمی کنند، بلکه منظور از عدمِ تعلق خاطر به هرچه که میتواند رنگ تعلق بگیرد، عاشق نشدن بر آن چیز مد نظر میباشد، برخی از ما بسیار زیبا به شرح غزل می پردازیم اما در جایی دیگر بر سر معنیِ بیتی از حافظ آنچنان به یکدیگر تاخته و با تعصب از علم یا باورهای خود دفاع می‌کنیم و به یکدیگر اتهامِ جهالت می زنیم و پافشاری میکنیم بر  باور و اندیشه ای که بدون شک رنگ تعلق پذیرفته است که موجبِ شگفتی هر دوستدار ادبی که به اینجا سری بزند می گردیم، در صورتیکه بنظر میرسد سراینده و خالق غزل یعنی حافظ شخصاََ تعلق خاطر و دلبستگی به چنین آثار فاخری نداشته و به همین دلیل نیز سالها پس از درگذشت وی این غزلها را گردآوری کرده و نشر دادند و به همین سبب بیشترین موارد اختلاف نیز در اشعار حافظ وجود دارد، او با وجود ستایشِ بحق خود در غزلسرایی و لطافت طبعی که به آن واقف بود در حیاتِ خود اهتمامی برای گردآوری و نسخه برداری از آنها از خود نشان نداد و همه را به خواست و اراده معشوق و معبود خود واگذار نمود و این میتواند برآمده از همین بینش عدم تعلق خاطر به" هرچه" باشد، حافظ می‌فرماید این عدمِ تعلق خاطر همتی بس بلند را طلب میکند، یعنی به لفظ و بیان نبوده، کارِ فراوان و مستمر میخواهد بخصوص وقتی پای اعتقادات در میان باشد همتی مضاعف طلب میکند تا سرانجام از مذهب پرستی به خدا پرستی رسید ، یا به دانش کتابی خود تعلق خاطر و دلبستگی نداشت، یا عاشق شهرت و محبوبیت یا مقام خود نشد ، و حافظ با آن بزرگی خود را غلام چنین همتی می داند که اگر  انسان در پی آن بوده و بدست آورَد جهان گلستان و انسان از همه دردهای خود رها خواهد شد، و چنین همتی حاصل نمی‌شود مگر با انبساط درون، صبر، پذیرش و رضایت و نگاهِ عاشقانه به هستی .