گنجور

غزل شمارهٔ ۱۰۴

 
حافظ
حافظ » غزلیات
 

جمالت آفتاب هر نظر باد

ز خوبی روی خوبت خوبتر باد

همای زلف شاهین شهپرت را

دل شاهان عالم زیر پر باد

کسی کو بسته زلفت نباشد

چو زلفت درهم و زیر و زبر باد

دلی کو عاشق رویت نباشد

همیشه غرقه در خون جگر باد

بتا چون غمزه‌ات ناوک فشاند

دل مجروح من پیشش سپر باد

چو لعل شکرینت بوسه بخشد

مذاق جان من ز او پرشکر باد

مرا از توست هر دم تازه عشقی

تو را هر ساعتی حسنی دگر باد

به جان مشتاق روی توست حافظ

تو را در حال مشتاقان نظر باد

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

حسین علیشاپور » تنها » از دریچه ی آفتاب

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۰ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

حمیدرضا نوشته:

این شعر را برخی از آن حافظ نمی‏دانند و آن را به شاعرانی نظیر ناصر بجه‏ای (از معاصران سعدی) یا امیر عبدالمجید منتسب می‏کنند.

مهسا نوشته:

عاشق اسم هما هستم

مجید باهر نوشته:

سلام به همه دوستداران شعر و ادب
در غزل در دیوان دگه بجاى ضمیر مخاطب ضمیر غایب استعمال شده

جمالش آفتاب هر نظر باد

ز خوبی روی خوبش خوبتر باد

همای زلف شاهین شهپرش را

دل شاهان عالم زیر پر باد

کسی کو بسته زلفش نباشد

چو زلفش درهم و زیر و زبر باد

دلی کو عاشق رویش نباشد

همیشه غرقه در خون جگر باد
اما اگه به بقیه ابیات نگاه کنیم بجاى ضمیر غایب ضمیر مخاطب درست تر است مثل :
بتا چون غمزه‌ات ناوک فشاند
چو لعل شکرینت بوسه بخشد
مرا از توست هر دم تازه عشقی
پس ضمیر مخاطب درست تر است
ازان جا که شعر کلام بلیغ است و کلام بلیغ توجیح پذیر من نیز به گمان خود چند کلمه در شرح این ابیات مینویسم امید گستاخى تلقى نگردد
آفتاب چون محور و مرکز منظومه شمسى بشمار میرود و محبوب حقیقى نیز محور و مرکز است ولى دید و دانش هرکس بدان نمى رسد حضرت حافظ دعا میکنه که جمال محبوب محراق و مرکز توجه هر نظر باد
درین شکى نیست که رخ محبوب در خوبى بى همتا است ولى در دید و دانش همه نیست از ان سبب حضرت دعا میکند که :ز خوبی روی خوبت خوبتر باد یعنى در دید و بصیرت همه خوبى هایت نمایان باد

همای زلف شاهین شهپرت را

دل شاهان عالم زیر پر باد
هماى زلف را اگر اضافه بیانى تصور کنم و مراد از ان عشق بگریم و شاهین شهپر را جذبه از جذبات عشق
چون دل و عشق ظرف و مطروف اند و باهم حالیت و محلیت دارند و دل سلطان و حاکم بدن است پس اگر عشق محبوب حقیقى سایه در قلمرو دل اندازد تمام سلاطین زیز سلطه حکم او ایند از حظرت دعا میکند که همه زیر حکم و سلطه باد
کسی کو بسته زلفت نباشد

چو زلفت درهم و زیر و زبر باد
هرانکه در بند وابسته عشق و محبتت نیست حالش مثل زلف پریشان که همه کسرات است الهى زیر و زبر باد
جاى دگه میفرماید : هرانکه نیست درین حلقه زنده بعشق براو نمرده بفتواى من نماز کنید
ادامه دارد

آشنا نوشته:

همای زلف شاهین شهپرت را

دل شاهان عالم زیر پر باد این زلفیکه چون همای اگر سایه اش بر سر کسی بیافتد او را به پادشاهی میرساند (بی نیازی)مانند پر اصلی (شاه پر)پرواز پرنده است که بی وجودش دل توان پر کشیدن ندارد.

چنگیز گهرویی نوشته:

دو شرح بر بیت دوم امده .فهم هر دوی این عزیزان با اجازه بسیار مهجورو غریب و غلط میباشد .در فکر فرهنگ و عرفان حافظ زلف جایگاه و مامن و محل دلها میباشد . زلفت هزار دل به یک تار مو ببست *صبا در ان سر زلف ار دل مرا بینی *در پیچ طره تو دل بی حفاظ من *ای که در زنجیر رلفت جای چندین اشناست *و در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت .اما معنی بیت .زلف تو جای دلهی شاهان عالم بادیا همای زلف شاهین شهپر تو دل شاهان عالم را زیر پر بگیرد

کمال نوشته:

یک فال جهت این غزل:

ای صاحب فال،خوشابه حال دل نرم و
عاشق وچشم معشوق ناشناس شماکه
پیوسته جویای وصال است،چه کامیاب
وسعادتمندیدشماکه پیوسته زبان دعا
داریدنه نفرین هرچندکه ممکن است،،
گاهی هم محبوب آمکونه که بایدبه،،،،،،
شماتوجه نکنداماآفرین برشماکه ،،،،،،،،،
پیوسته درانظاروصال وروزهای خوب
آینده هستید.

کمال نوشته:

یک فال جهت این غزل:

ای صاحب فال،خوشابه حال دل نرم و
عاشق وچشم معشوق شناس شماکه،،،
پیوسته جویای وصال است،چه کامیاب
وسعادتمندیدشماکه پیوسته زبان دعا،،
داریدنه نفرین هرچندکه ممکن است،،،،،
گاهی هم محبوب آنگونه که بایدبه شما
توجه نکنداماآفرین برشماکه پیوسته،،،
درانتظاروصال وروزهای خوب آینده ،،
هستید

محدث نوشته:

علامه ی طباطبایی چنانکه گفته می شود در شعر حافظ شناسی ید طولا و تبحر بسیاری داشته است. مرحوم آیت الله شیخ علی سعادت پرور تهرانی شرحی بر اشعار حافظ بر اساس تقریرات درس علامه ی طباطبایی نوشته است که به گمانم در ۱۰ جلد چاپ شده است. من دو سه جلدش را دیده ام ولی فکر کنم دیدگاه علامه نسبت به اشعار حافظ رندانه تر از این نوشته های مرحوم سعادت پرور است و الله اعلم. نام شرح ایشان” جمال آفتاب” است که با تفال به دیوان خواجه و از همین غزل زیبا اخذ شده است.

فرشته نوشته:

بسیار زیبا

نادر.. نوشته:

مرا “از” توست هر دم تازه عشقی…

کانال رسمی گنجور در تلگرام