بسیار سالها بسر خاک ما رود
کاین آب چشمه آید و باد صبا رود
در جواب او
بسیار صوف و چتر بتشریفها رود
کین پنبه آید وبکلاه و قبا رود
اینست حال جامه که دیدی بکازری
تا دگمها از آنکه برآید کجا رود
درکیسهای جیب عروسان رود عبیر
مانند سرمه دان که در و توتیارود
ای رخت نو بکهنه پوسیده چون رسی
شادی مکن که بر تو همین ماجرا رود
برجامه کتان بهاری چه اعتماد
میلک مکر ببقچه خاص شما رود
در حیرتم ازانکه ندارد لباس خویش
در رخت عاریت بتکبر چرا رود
سوزن بکارد زعجب تیز میرود
ناگاه هم سرش بسر بخیها رود
قاری لت کتان که کنون میکنی نکه
روزی چو لته لت زده در زیر پا رود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر از شیخ سعدی به بررسی گذر زمان و تغییرات لباس‌ها و ظاهر انسان‌ها می‌پردازد. او اشاره می‌کند که سالها می‌گذرد و در این مدت، لباس‌ها و زیبایی‌های ظاهری از میان می‌روند، همانند آب چشمه و باد صبا که به سرعت می‌گذرد. سعدی به چگونگی پوشش و آرایش انسان‌ها می‌نگرد و به تغییراتی که در این لباس‌ها رخ می‌دهد، می‌افزاید. او به نوعی با نگاهی انتقادی به وابستگی انسان‌ها به ظواهر و مادیات می‌نگرد و یادآوری می‌کند که نباید بر زیبایی‌های ظاهری و پوچ شاد بود، زیرا آنها نیز سرانجام از بین خواهند رفت.
هوش مصنوعی: سال‌های زیادی خواهد گذشت تا چشمه‌ی آب و نسیم صبا به خاک ما برسند.
هوش مصنوعی: بسیاری از صوفیان و درویشان در محافل و مجالس حاضر می‌شوند، اما وقتی که به مقام و موقعیت می‌رسند، ستایش و احترام شدن را فراموش نمی‌کنند و بر ویژگی‌های ظاهری خود می‌افزایند.
هوش مصنوعی: این وضعیت لباس است که مشاهده کردی؛ پس برایش چه راهی باقی می‌ماند وقتی که از آن درآید؟
هوش مصنوعی: جیب عروسان پر از زیبایی و زینت است، مانند ظرفی که حاوی سرمه است و زیبایی خاصی دارد.
هوش مصنوعی: ای لباس تازه من، در برابر کهنه و فرسوده، شادی نکن، زیرا داستانی مشابه برای تو هم خواهد آمد.
هوش مصنوعی: پارچه کتان بهاری چقدر زیبا و دلرباست که می‌تواند زینت خاص شما باشد.
هوش مصنوعی: من شگفت زده‌ام از اینکه چرا کسی که لباسی از خود ندارد، با تکبر در لباس قرضی به راه می‌افتد.
هوش مصنوعی: سوزن را در زمین می‌کارد و ناگهان به سرعت میرود و سرش به جایی می‌رسد که به آرامش می‌رسد.
هوش مصنوعی: اگر تو به کتان نازکی که می‌پوشی، توجهی کنی، روزی می‌رسد که آن پارچه‌ی لطیف زیر پای تو افتاده و له می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر در جفا رود ره و گر در وفا رود
جان توست، جان تو از تو کجا رود؟!
عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود
مجنون از آستانه لیلی کجا رود؟
گر من فدای جان تو گردم دریغ نیست
بسیار سر که در سرِ مهر و وفا رود
ور من گدای کوی تو باشم غریب نیست
[...]
گیرم که از تو بر من مسکین جفا رود
سلطان توئی کسی به تظلم کجا رود
سوی تو چون سلام فرستم که باد را
پیرامن درت نگذارند تا رود
چندان دعای جان تو گوییم کز ملال
[...]
از دیده خونِ دل همه بر رویِ ما رَوَد
بر رویِ ما ز دیده چه گویم چه‌ها رَوَد
ما در درونِ سینه هوایی نهفته‌ایم
بر باد اگر رَوَد دلِ ما زان هوا رود
خورشیدِ خاوری کُنَد از رَشک جامه چاک
[...]
بیگانه چون رود به در آشنا رود
آن کس که آشنای تو باشد کجا رود
از خاک بوس کوی تو تا پا کشیده ام
در راه من جدا روم و دل جدا رود
احرام عهد روز ازل، کعبه کوی دوست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.